‘Ik hield van haar, maar ze was niet fotogeniek’

Milan de Bie praat op opgewonden toon. Zojuist heeft hij de show van Claudia Sträter gedaan. Zestien meisjes van 16 liepen met opgetrokken knieën op hem af, elk een keer of vier....

Maartje Duin

Ik tref hem op de Amsterdam Fashion Week, tegen een decor van felroze loungestoelen. Hij staat temidden van een groepje collega’s die even kort gekapt en bestoppelbaard zijn als hij. Ze tonen elkaar hun werk, prijzen de visagie op het ene model, de haarstyling op het andere. Nemen elkaar kritisch de maat. ‘Hee, da’s Beau’, zegt er een. ‘Je wordt toch geen paparazzo hè!’ Over een paar uur staan hun foto’s op internet en zijn ze van collega’s concurrenten geworden.

Het eind van de catwalk is een apenrots, zegt Milan. ‘Je moet elke centimeter bevechten.’ De rots bestaat uit louter mannen, ze respecteren een strikte hiërarchie. Met ontzag spreekt Milan over ‘Peter’, die al jaren in het vak zit. Met een oortje staat hij in contact met de mensen achter de schermen. Als Peter niet op de beste plek staat, begint de show niet.

De Nederlandse fashion stelt niet veel voor, vinden de fotografen, net als veel andere fashionistas die hier rondlopen. Dat komt: Nederlanders willen dat beelden realistisch zijn. Milan heeft het geprobeerd, de zwerver op straat fotograferen. ‘Maar ik heb daar helemaal niets mee.’

‘Ik heb veel meer met haar’, zegt hij, en wijst naar een groot billboard achter de ramen. Een meisje met reebruine ogen en roze make-up werpt ons een suikerzoete glimlach. Elettra Rossellini, de dochter van, het gezicht van Lancôme. Gisteren was ze hier om een prijs uit te reiken. Hij heeft een half uur met haar gepraat.

Elettra is 21 en verdient miljoenen. Terecht, vindt Milan. ‘Als je ziet hoeveel mensen er naar haar kijken*. En topmodel zijn is topsport. Om zo’n lichaam te hebben, moet je je veel ontzeggen. Dat vergeten mensen vaak.’

Ook in de internationale fashion rukt het realisme op. Nu die onzin over die Body Mass Index, en die anorectische meisjes. ‘Wij moeten niet voor andere mensen gaan bepalen wat gezond is. Wij hoeven alleen te bepalen wat we mooi vinden.’

De beeldcultuur bepaalt ook zijn leven, dat heeft hij wel eens onderzocht met een vriend. ‘Hij is iets dunner dan ik. Als Brad Pitt net een film uit had, kreeg hij zes dates in een week. Als George Clooney, die iets voller is, in de schijnwerpers stond, was ik het. Echt waar.’

De zaal loopt langzaam leeg en Milan laat zijn glas Piper Heidsieck nog eens vullen. Hij is blij dat hij back in business is. Drie jaar lang was hij uit de running. Zijn vriendin vond het niet leuk dat hij elke dag tussen de modellen zat en haar niet fotografeerde. ‘Ik hield van haar, maar ze was niet fotogeniek,’ zegt hij. ‘Ze raakte onzeker van die verhaaltjes in de ELLE en dat soort bladen.’ Bladen waarvoor hij de beelden levert. ‘Die beelden zijn mooi. Maar die verhaaltjes moet je niet te letterlijk nemen.’

Nu is het uit en is hij terug op de catwalk. Nee, om de vrouwen is het hem niet te doen. Dat is een fout die veel fotografen maken. ‘Maar je moet niet denken dat al die meisjes ook op jou zitten te wachten’, zegt hij, terwijl we in de kou het terrein van de Westergasfabriek af lopen. Het klinkt realistischer dan hij zou willen.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden