'Ik heb recht op die zetel, die is van de kiezer'

In de wereld van Jacques de Milliano (46) is het geen schande als een huisvriend zegt: 'Jacques is natuurlijk een chaoot.' Want diezelfde vrienden die hem vrijdagmiddag in Rotterdam bijstaan als hij de landelijke pers vertelt dat hij terugkeert in de Kamer, diezelfde vrienden weten dat alleen Jacques kan doen...

'Hij is iemand die zijn nek durft uit te steken', zeggen ze. 'Jacques neemt risico's, maar komt er altijd weer goed uit', klinkt het vol bewondering. Dat bewees hij toen hij Artsen zonder Grenzen oprichtte. Dat heeft hij bijvoorbeeld ook als hij zeilt. 'Hij wil wateren binnen die niemand binnen durft. Hij loopt vast op een zandbank, maar komt er altijd weer vanaf.'

Eind december belde De Milliano, die na zijn korte avontuur in de Kamer weer een huisartsenpraktijk was begonnen, Jaap Smit, theoloog en directeur van De Rode Hoed, ook een vriend. 'Moet je horen wat mij nu overkomt.' Hij had een brief gekregen waarin stond dat hij nog recht had op een Kamerzetel. 'Ik moet het serieus in overweging nemen', zei hij. Want na twee jaar in de luwte voelde hij zich weer sterk genoeg 'om bezieling in de politiek' te brengen.

Jurriaan Kamp belde hij, hoofdredacteur van het tijdschrift Ode, Arjo Klamer, hoogleraar in Rotterdam, Jan-Christof Boele, uitgever. Geestverwanten die net als hij vinden 'dat je politiek moet bedrijven vanuit idealen' en dat dit nu in de Tweede Kamer niet gebeurt.

Dat daar geen aandacht is voor de verschraling in de zorg, voor de miljoenen arme sloebers in de Derde Wereld. Dat er geen vrijheid van ideeën bestaat, maar slechts wurgende fractiediscipline.

Ze discussieerden, ze vonden het een prachtig idee. Maar ze waarschuwden hem ook. 'Weet wat je doet!'

Maar hij zei: 'Ik weet dat het gaat stormen. Daar ben ik niet bang voor.'

'Godverdomme joh, als jij het aandurft, dan moet je het doen', zei Boele. 'Doen!', zeiden ook de anderen toen. En vorige week besloten ze dan ook maar, met zijn allen bijeen in Boeles huis in Rotterdam, om een beweging op te richten om Jacques te steunen. De naam van die beweging: Ieder mens telt.

Gisteren in Rotterdam stonden ze achter en naast hem. Relaxed, grappend. 'Wie is er eigenlijk voorzitter?' 'Die hebben we niet', zei Kamp. 'Arjo', zei een ander, 'maar hij weet het nog niet.'

Jacques De Milliano zwerft ondertussen van camera naar camera, omhelst dierbare vrienden en beantwoordt de meest prangende vragen.

- Het CDA vindt dat u de zetel steelt. U had twaalfduizend voorkeurstemmen. Er zijn er 64 duizend nodig voor een zetel.

'Ik accepteer die argumentatie niet. Zij zien de volksvertegenwoordiger als een verlengstuk van de partij. Ik ben gekozen op basis van standpunten die ik nog steeds heb.

'Ik onderschrijf nog steeds het CDA-partijprogramma. Niet ik ben gaan schuiven, maar het CDA.

'De partij heeft in 1998 gekoketteerd met mij. Ik heb recht op die zetel. Die is van de kiezer.'

- U hebt zich in 1998 verkeken op de politiek. Denkt u nu wel over voldoende uithoudingsvermogen te beschikken?

'Ik verkijk me niet op wat ik wil. Ik ben bereid risico's te nemen. Dat doe ik niet alleen als succes is gegarandeerd.'

- Wat is uw rol in de beweging Ieder mens telt.

'Ik ben niet de leider van een beweging. Het is als een rivier. Er is ijs bovenaan de berg, dat als water naar beneden stroomt. Dat ijs is de beweging. Ik probeer het water te kanaliseren.'

- Wat wilt u bereiken? Gaat de beweging meedoen aan de Kamerverkiezingen in 2002?

'Dat weten we nog niet. Maar we kijken niet alleen naar een eindresultaat. We gaan een traject in. De tocht moet even spannend zijn als het resultaat.'

- De gevestigde partijen reageren zeer terughoudend op uw actie. Denkt u nog bondgenoten te vinden in de Kamer?

'Ik geloof in overeenstemming op thema's. In wisselende coalities. Ik ga ervan uit dat de democratie krachtig genoeg is om in die termen te denken in plaats van in macht en partijen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden