'Ik heb nachtmerries van u'

Vrijdag moest Ernst Jansen Steur voor het tuchtcollege in Zwolle verschijnen. Zijn ex-patiënten reageerden emotioneel. Maar de neuroloog gaf geen krimp.

ZWOLLE - Ernst Jansen (68) staat plotseling in de rechtszaal in Zwolle, binnengeloodst buiten het zicht van de camera's. Zongebruind, gele stropdas, pullover onder een stevig colbert. De lange haren zijn gekortwiekt. Hij kijkt nieuwsgierig om zich heen, zoekt naar zijn voormalige patiënten. Ooit liepen ze met hem weg, nu klagen ze hem aan om te voorkomen dat hij ooit nog aan het werk gaat. Jansen is hier voor de zaak die tegen hem is aangespannen bij het Regionaal Tuchtcollege.

Aan het einde van de dag praat hij over het goede contact dat hij had met zijn patiënten, buitengewoon goed zelfs met sommigen. Hij zegt te hebben begrepen dat hun leven een lijdensweg is geworden, dat hij daarin wellicht een rol in heeft gespeeld. 'Als ik uw leven niet verbeterd heb, als het uw ervaring is dat ik u heb mishandeld, dan heb ik spijt van de rol die ik heb gespeeld.'

Hij praat honderduit en probeert het beeld van de Enschedese horrorarts weg te nemen en iedereen te overtuigen van zijn medische kennis. Gaandeweg schept hij het beeld van een arts die op eigen intuïtie en kunnen vertrouwde, die dacht namens zijn patiënten, geloofde in zijn bijdrage aan wetenschappelijk onderzoek en die niet veel van collega's moest hebben.

'In alle bescheidenheid, ik heb een gigantisch geheugen', zegt hij over de klacht dat hij geen dossiers bijhield.

Emotioneel

Vijf klachten liggen er vrijdag bij het tuchtcollege. Ze zijn een opmaat naar de strafzaak die maandag begint en die een veelvoud aan klachten te zien zal geven. Het is de eerste confrontatie met zijn patiënten. Zij zijn emotioneel, maar aarzelen niet. 'Ik heb nog steeds nachtmerries van u, meneer Jansen', zegt een van hen. 'Hij is eigenlijk treuriger dan wij', zegt een ander.

Jansen geeft geen krimp als zijn functioneren als neuroloog aan de orde is. De verkeerde diagnoses, toediening van te zware medicijnen, de geringe informatie aan patiënten en de magere dossiers, het is niet de waarheid. Aandoeningen als parkinson, alzheimer of multiple sclerose zijn complex, zegt hij steeds. Beter al vroeg behandelen, ook al is er nog niks te vinden. Het waren andere tijden, zegt hij verongelijkt.

Hij voerde zelf vooral veel ruggeprikken uit om materiaal te verkrijgen voor onderzoek, soms met fatale gevolgen. 'Ik vind het afschuwelijk dat het allemaal zo gelopen is. Bizar dat u zelf het buisje hersenvocht naar een ander ziekenhuis moest brengen. Heel verdrietig. Maar ja, ik zou het zo weer doen', zegt hij bijna trouwhartig tegen een ex-patiënt die op nog geen twee meter naast hem haar beklag doet.

Belangrijk in de tuchtzaak is de vraag of zijn medicijnverslaving Jansens beoordelingsvermogen heeft beïnvloed. Nee, zegt hij, waarna hij bijna verbaasd opmerkt 'dat je de dosering ongelooflijk kunt opvoeren, terwijl je toch redelijk blijft functioneren. Anderen hebben er nooit iets van gemerkt.'

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden