Ik heb mijn knikkers op een rijtje

De Alternatieve Renovatie Maatschappij (A.R.M.) in Utrecht begon in 1981 als een klein kringloop handeltje van enkel straatjongens. Inmiddels is het een grote woon- en werkgemeenschap voor onder anderen wao'ers, maatschappelijk 'zwakkeren' en idealisten....

tekst Jiska Fischer ; fotografie Rob Hornstra

William de Goede (48, rechts), restaureren en repareren van meubels. 'Ik heb 27 jaar in de bouw gewerkt, en tijdens een klus in Amsterdam ben ik door een trapgat gevallen waardoor ik arbeidsongeschikt werd verklaard. Thuis zitten niksen is niets voor mij. Bij een therapeut heb ik getraind om weer spierkracht in mijn armen te krijgen. Ik heb een tijdje in het personenvervoer gezeten en toen ik dat zat was, heb ik de A.R.M. een briefje geschreven. Ik heb een deel AOW en een aanvullend inkomen. Hiervan kan ik aardig rondkomen, maar het is natuurlijk niet zoals vroeger. Mijn werkzaamheden zijn ver onder mijn niveau, maar ik ben nu lekker bezig en dat vind ik belangrijk. Kijk, als ik een wereldjob aangeboden krijg, dan ben ik weg, dat wel.'

Margriet Wijers (31), sorteren, inpakken en kasten inruimen. 'Iedereen neemt de ander zoals hij is. Ik heb het hier heel erg naar mijn zin. Ik heb mijn vriendje hier ontmoet, die is elektricien. We wonen nu een jaar samen, op onszelf. Eerder werkte ik in het verzorgingstehuis Transwijk, maar dat trajectplan liep af, en toen kon ik meteen hier aan de slag. Ik was bereid om alles aan te pakken, maar achteraf ben ik heel blij dat ik bij de A.R.M. terechtgekomen ben. Ik heb verder geen toekomstplannen.'

Patrick van Oostrum (26), fietsenmaker. 'Ik werk hier pas anderhalve maand. Voorheen was ik onder meer vuilnisman, lasser en sociaal-pedagogisch medewerker bij het Leger des Heils. Daar werkte ik met heroïnehoertjes, psychiatrische gevallen en zieken, maar de werktijden waren erg onregelmatig. Nu heb ik een eigen tokootje waar ik mensen voor me heb werken. Het is weleens lekker om niet zelf het knechtje te zijn. Fietsen zijn mijn hobby. Ik heb mijn knikkers op een rijtje, maar er lopen hier wel mensen rond met spinnetjes in hun hoofd. Het zijn mensen met een handleiding, maar over het algemeen zijn het leuke figuren. Ik verdien 580 euro per maand, daarnaast klus ik nog een beetje bij.'

Mustapha Elamrani (51), reparateur, kassa. 'Ik ben in 1993 naar Nederland gekomen. Ik had in Marokko een Surinaams meisje ontmoet, die daar vakantie vierde. Toen kwam zij met het idee om samen in Nederland te gaan wonen. Dat hebben we acht jaar gedaan, in Rotterdam. Via mijn broer ben ik bij de A.R.M. terechtgekomen, hij kende de baas. Dat Surinaamse meisje kreeg een grote mond, toen ben ik weggelopen. Ik heb even in het huis van de A.R.M. gewoond, maar nu woon ik in Overvecht. Als je hersens hebt, kan je hier veel leren. Electra, timmeren, reparaties. Mijn salaris vind ik niet zo goed, ik verdien 1077 euro per maand. Ik had liever 1200 of 1300 euro verdiend. Maar ja, waar vind je zo'n baan?'

Wijnand Top (46), reparatiemonteur. ,Ik heb altijd beschermd gewoond. Eerst in Rhenen, waarvandaan ik op mijn fiets naar Utrecht reed. Toen werkte ik op de sociale werkplaats waar ik tapijten sneed, maar ik kwam al wel als klant bij de A.R.M.. Op een gegeven moment wilden ze me in een internaat stoppen voor verstandelijk gehandicapten. Daar heb ik een stokje voor gestoken. Ik ben ergens in Maartensdijk terechtgekomen, waar ik een jaar heb gewoond. Ik heb Ad Schenk, de baas van de A.R.M., gevraagd of ik er kon werken. Niet lang daarna ben ik in het ”opvanghuis” hier gaan wonen. Het is er heerlijk rustig. En als er voetbal wordt gekeken, ga ik lekker naar buiten. Het werk is heel leuk; ik heb mijn geest nodig. Dat is het verschil met mijn oude werk, daar gebruikte ik alleen lichaamskracht. In april begin ik in het tuincentrum van de A.R.M., heerlijk. Dan ben ik de hele dag buiten.'

Pythia Kampman (28), kassa, sorteren, begeleidende functie. 'Ik heb affiniteit met tweedehands spullen. Dat ik hier niet zo veel verdien, maakt me niets uit. Als je nagaat dat je alles wat je nodig hebt hier voor weinig kunt krijgen, verdien ik een topsalaris. Ik hoef namelijk weinig uit te geven. In het normale leven kost een wasmachine heel veel geld. Nu haal ik die hier vandaan, en kost het me een schijntje. Ik kom uit Friesland en ben naar De Bilt verhuisd omdat mijn vriend daar woonde. Na een tijdje werd ik het zat om met mijn zoontje thuis te zitten. Bij A.R.M.is een crèche waar hij blijft als ik werk, dus dat komt mooi uit. De collega's zijn heel gevarieerd, de klanten die hier komen ook. Ze maken een praatje, soms uit eenzaamheid. Ik ken daardoor veel mensen, ik kan bijna niet meer normaal over straat, ha!'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden