'Ik heb altijd geweten dat ik het zou halen'

Vroeger stond hij vooraan als er kattenkwaad werd uitgehaald. Nu is hij 20 jaar, basisspeler bij Feyenoord, international en vader van een dochtertje.

Als Feyenoord op bezoek gaat bij PSV is de verbijsterende 10-0-nederlaag in september 2010 nooit ver weg. Als invaller betrad Bruno Martins Indi een zinkend schip. Hoe moest een jochie van 18 jaar zich staande houden in een team dat van naïviteit uit elkaar viel? De linksback rende zelfs bij een 9-0 achterstand nog naar voren om te scoren, verzuchtte de toenmalige trainer Mario Been.


'Nee, ik wilde niet scoren', zegt Martins Indi in het gerenoveerde perscafé in de Kuip. 'Ik wilde de bal in mijn bezit houden, niet blind naar voren schieten. Het was niet de juiste keuze. Het was ook voor mij een dramatische wedstrijd, 10-0 doet wel iets met je zelfvertrouwen. Ik was er in de jeugd aan gewend geraakt dat ik met Feyenoord altijd won. Nu kwam ik in een ploeg die vele nederlagen leed. Het heeft me zeker sterker gemaakt.'


Zondag zal de 20-jarige verdediger met de borst vooruit door het Philips Stadion lopen en niet alleen als het symbool van de wederopstanding van Feyenoord. De nummer 2 van vorig seizoen was de hofleverancier van het Oranje van Louis van Gaal. Na een slippertje in de openingsfase tegen Turkije speelde Martins Indi alsof hij het Oranjeshirt al jaren draagt.


'Ik probeer dicht bij mezelf te blijven. In Oranje, bij Feyenoord en in dit gesprek ook. Ik moet ballen tegenhouden, zo simpel is het.'


Glimlachend: 'Het lukte in de beginfase tegen Turkije niet zo goed. Maar ik schrok niet toen ik de bal per ongeluk over Tim Krul kopte. Hij heeft vast iets geroepen. Ik kon hem niet verstaan, vanwege het lawaai in het Turkse vak achter ons.


'Misschien gebruikte Tim wel andere termen, keeper in plaats van los, omdat hij in Engeland speelt. Voortaan moet ik me nog beter oriënteren voor ik het luchtduel aanga. Gelukkig kon ik het nog net corrigeren.'


Zo'n moment kan je carrière maken of breken.

'Een eigen goal in mijn tweede interland, in zo'n belangrijk duel, had wellicht fataal kunnen zijn. Dan was misschien gezegd dat ik niet had moeten worden opgesteld. Toch raak ik niet snel in paniek. Ik heb me snel herpakt na die ongelukkige actie.'


Vier dagen later kopte je de bal tegen Hongarije in het juiste doel.

'Sneijder legde de bal klaar, het was mooi om te scoren. Nu moet ik zorgen dat ik er in oktober ook weer bij ben. Ik heb al een WK onder 17 jaar mogen spelen in Nigeria. Dat was bijzonder, het shirt was ook mooi. Toen dacht ik: wow. Het grote Oranje was nog heel ver weg.'


Je dacht als jochie van achttien de wereld te veroveren en je incasseerde bij een dolend Feyenoord klap op klap.

'Ik was mezelf niet. Ik heb in die periode zeker getwijfeld aan mijn talent. En als je twijfelt, ga je fouten maken. Zoals die middag tegen PSV. Op dat niveau worden foutjes afgestraft. Ik sloeg dicht. Ik kon slechts vertrouwen op de mensen in mijn omgeving. Voor m'n gevoel had ik de grootste barrière al overwonnen, op de dag waarop ik besloot dat ik echt profvoetballer wilde worden.'


Wanneer was dat?

'Ik werd bij Feyenoord vanuit de C1-junioren in de B2 gezet. Trainers zeiden: we denken dat je meer tijd nodig hebt om je ontwikkelen. Toen dacht ik: dit is een stap terug. Als ik niet aanhaak, haal ik het profvoetbal niet. Ik moest serieuzer worden.


'Andere jongens waren verder dan ik, zo voelde ik dat tenminste. Het heeft me wakker geschud. Op de helft van het seizoen stapte ik alsnog over naar de B1. Dat was de lichting met Jordy Clasie, met iets oudere jongens. Ik dacht: zie je? Het kan dus wel.'


In de Rotterdamse volkswijk De Slinge had je voor het voetbal verloren kunnen gaan?

'Ik woonde in een gemengde buurt, met Nederlanders, Marokkanen, Turken en Antillianen. Zoals veel jongens in Rotterdam-Zuid leefde ik op straat. Natuurlijk zat er ook een schaduwkant aan.'


Lachend: 'Als er kattenkwaad werd uitgehaald, moest je je zien te redden. En ik stond wel eens vooraan. Ik wil niet zeggen dat ik aan de verkeerde kant van de samenleving had kunnen eindigen. Wel had ik kunnen stoppen met voetbal. Maar ik had toen al een missie: ik moest en zou profvoetballer worden.


'Ik praat nu misschien als een man van 30. Maar helemaal losgaan, dat ligt achter me.'


Je wist op je vijftiende al dat die levenswijze je niet naar de Kuip zou brengen.

'Juist, jij begrijpt me. Ik heb me voorgehouden dat ik twee keer zo hard moest werken als een ander. Niet vanwege mijn achtergrond of mijn donkere huidskleur. Daar heb ik nooit last van gehad. Ik deed het puur om af te dwingen dat ze toch voor mij zouden kiezen.'


De ouders van Martins Indi komen uit de voormalige Portugese kolonie Guinee-Bissau in West-Afrika en hebben een Kaapverdische achtergrond. Zoon Bruno werd geboren in Portugal, maar verhuisde als baby van drie maanden naar Rotterdam.


'Ik ben van alles een beetje, heb ook een Portugees paspoort. Twee jaar geleden ben ik voor het eerst teruggegaan. Het was bijna een gevoel van opluchting. Ik herinner me niets van Portugal, toch voel ik verwantschap. En dan heb ik in Rotterdam nog mijn Kaapverdische vriendin ontmoet. We spreken dezelfde taal, het Creools, al praten we nu vooral Nederlands. Dat doen we vanwege onze dochter, die dit jaar geboren is.'


De Nederlandse defensie kan wel een vleugje Portugese hardheid gebruiken?

'Waarom? Het past meer in de Portugese cultuur dan in de Hollandse om een sloper achterin te hebben. Je man uitschakelen en de bal naar de juiste kleur spelen, dan heb je toch je taak uitgevoerd? Ik vind dat je een verdediger in eerste instantie op zijn verdedigende kwaliteiten moet beoordelen.'


Ben je ook niet meer centrale verdediger dan linksback?

'Links in het hart van de defensie heeft mijn voorkeur. Het is en blijft een voordeel dat ik op meerdere posities uit de voeten kan. Het geeft de trainer en de bondscoach meer opties.'


Toch haalde Feyenoord dit seizoen Joris Mathijsen als centrale verdediger. Toen dacht jij: dat is mijn plek?

'Ja, in het begin dacht ik wel zo. Nu begrijp ik dat ik zeker kan leren van zo'n ervaren speler. Ik moet ook niet te veel praten of kijken naar anderen.'


Na het duel met PEC Zwolle zei Koeman dat jij als international niet te nonchalant moest zijn.

'Het ging om één moment. Ik wilde niet terugspelen, koos een voetballende oplossing. Dat pakte niet goed uit. Terecht dat hij er iets van zei.'


Zie je wel dat je soms Portugees moet denken?

'Ach, omdat ik nu international ben? Ik weet dat er anders naar me wordt gekeken, dat mag ook. De verwachtingen zijn hoger. Die slordigheden moeten uit mijn spel.'


Zo gek is het toch niet dat iemand van 20 fouten maakt, na een droomweek met Oranje?

'Ik hoef niet meer tijd te krijgen omdat ik toevallig pas 20 jaar ben. Ik word beoordeeld op mijn prestaties, niet op mijn leeftijd. Ik moet juist nu mezelf blijven. Geen gekke dingen doen omdat ik toevallig voor het Nederlands elftal heb gespeeld.'


Spreekt hier de jonge vader die geen kind meer mag zijn?

'Ik ben vooral een trotse vader. Het vaderschap brengt verantwoordelijkheid met zich mee. Ik zal me nog meer moeten ontwikkelen, een volwassen man moeten worden. De geboorte van mijn dochter heeft me een duwtje gegeven in de juiste richting.'


Niet iedereen kan op zijn 20ste al vader zijn.

'Ik was er klaar voor en ik zal er altijd voor haar zijn. Het is snel gegaan met mij. Maar ik heb altijd geweten dat ik het zou halen, ook toen ik op de pleintjes in Zuid voetbalde. '


Met zijn kritiek heeft Koeman natuurlijk willen aangeven dat het nu pas begint voor je.

'Het begin was de omslag in mijn jeugd. Mezelf veranderen was fase 1. Het is voor mij de belangrijkste stap in mijn carrière geweest. Nu moet ik volhouden, al weet ik ook wel dat je niet zomaar een opgaande lijn kunt doortrekken. Ik zit nu in een fase waarin ik mijn ondergrens wil verhogen. Die moet op een 6,5 of een 7 zitten. Pas dan kan ik de volgende stap maken.'


Je hebt je doelen bewust niet willen uitspreken.

'Om mezelf te beschermen. Slechts vier mensen kennen mijn dromen. Maar wat is een doel bereiken? Voldaan om je heen kijken en zeggen dat ik voor Feyenoord speel en ben geselecteerd voor Oranje? Je moet niet denken dat je er dan bent, wat telt is dat je er blijft. Pas dan kan ik zeggen: Bruun, nu heb je echt je droom gerealiseerd.


'Laat het beste van vandaag het slechtste voor morgen zijn, dat is mijn filosofie. Ik ben op zoek naar de waarheid, in de wetenschap dat die niet altijd goed hoeft te zijn. Maar ik probeer er wel naar te leven.'


Voor een profvoetballer ligt de waarheid toch op het veld?

Na een korte pauze: 'De waarheid ligt altijd op het veld. Wijs nooit naar een ander, maar eerst naar jezelf. Ik zeg je eerlijk dat het mij ook niet altijd lukt. Je moet ook in de spiegel durven kijken. Het is een proces dat je ware ik naar boven brengt.'


Je bent helemaal geen 20 jaar, je hebt een oude ziel.

Glimlachend: 'Raar hè, dat een jongen van 20 dit allemaal zegt. En je gelooft me, dat zie ik. Daarom zeg ik je dat de waarheid het langste duurt. Laten we kijken waar die waarheid me brengt. En dan spreken we elkaar weer.'


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden