‘Ik heb ADHD’

Blogger: Coming SoonOver: OnderwijsAdres: www.volkskrantblog.nl/blog/4453..

27 oktober 2006 22:51

Communicatie

Een leerling zegt: ‘Ik heb ADHD, mijn moeder noemt dat Alle Dagen Heel Druk, maar dat valt best wel mee hoor. Ik moet gewoon zo nu en dan een pilletje slikken, Ritalin, kent u dat? En dan word ik vanzelf wel weer rustig en dan kan ik me ook beter concentreren. Maar daar wou ik het eigenlijk niet over hebben. Waar het om gaat is dat ik mezelf soms niet in de hand heb, dan praat ik maar en dan praat ik maar en dan moet u gewoon tegen mij zeggen dat het genoeg is, dat begrijp ik wel hoor. Oh ja, en wat ook belangrijk is: ik zeg soms van die rare dingen. Ik kan zomaar gaan vertellen over hoe ik met mijn vriend heb gevreeën en dat wil ik dan helemaal niet, maar het gebeurt gewoon. Ik heb trouwens sinds kort een pil in mijn arm. Dat is nieuw, want ik vergat steeds om de pil te slikken en toen zei de dokter dat ik maar iets anders moest gebruiken. Condooms?, dacht ik nog. Maar nee, hij zei toen dat ik die ook wel zou vergeten en daarom is nu die pil in mijn arm gezet, zodat ik er niet meer aan hoef te denken, snapt u wel? Mijn vriend is al 25, best wel oud eigenlijk, maar hij begrijpt me heel goed. We wonen nu een maand samen en het gaat hartstikke goed, we maken nooit ruzie, nou ja, soms dan, maar we maken het ook altijd weer goed. Hoe oud denkt u trouwens dat ik ben? Vast wel al 20 jaar. Dat is niet zo, ik ben pas 18 geworden. Daarom kon ik toen ook gaan samenwonen. Mijn ouders zijn er eigenlijk op tegen, maar toen konden ze niets meer tegen mij zeggen, want ik ben nu volwassen. Al weet ik nog niet op wie ik ga stemmen straks. Maar mijn vriend helpt me daar wel mee.

29 oktober 2006 14:17

De brave puber

Met veel lawaai komt ze binnen. ‘Sorry, sorry, sorry.’

‘Je bent te laat’, zeg ik. Sandria kijkt me gespeeld verbaasd aan. ‘Ik zeg toch sorry?’ Ze weet donders goed dat sorry zeggen niet goed genoeg is.

Sandria is mooi, heel erg mooi. Ze heeft al jong geleerd om haar schoonheid in te zetten. Een glimlachje hier, een lief woordje daar en al haar fouten worden haar vergeven.

‘Wacht maar buiten tot het volgende lesuur.’ De mooie bruine ogen worden zwart van woede. Ze draait zich om en loopt zonder iets te zeggen het lokaal uit. De deur trilt nog even na. ‘De bakker was nog niet open.’ Sandria neemt een flinke hap uit haar boterham.

‘Mijn broertje moest eten hebben. Er was geen eten in huis.’ Ik begrijp het niet en Sandria vertelt ongeduldig verder. ‘Mijn moeder had vroege dienst. Dus die was al om 6 uur weg. Ik moest nog brood halen. Daardoor miste ik de trein en kwam ik te laat. Hij moet gegeten hebben voordat hij naar school gaat.’

30 oktober 2006 21:45

Uitzonderlijk

Mijn jongste zoon, hij is 16 jaar, heeft een 9,3 gehaald voor Engels. Hij moest, als onderdeel van het eindexamen, een essay schrijven. De opdracht was: vertel wat je wel en niet leuk vindt aan school. Hij begon aldus:

I really like the freedom we get at this school now. We can decide all by ourselves whether or not we do our homework.

What I dislike about our school though is the amount of detention we seem to get when we decide not to do this homework.

Die jongen komt er wel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden