Column

Ik had volledig gelijk met mijn vooroordeel over scientology

 

Tom Cruise, erelid van de scientologykerk.Beeld reuters

Omdat het zo makkelijk is om religies, en vooral religies die worden aangehangen door Tom Cruise, belachelijk te vinden, had ik de Scientology Church in mijn hoofd al jaren weggezet in het vakje 'belachelijk'.

Ik bedoel: John Travolta hoort er ook bij. En ze geloven in marsmannetjes. Hun oprichter is een gek. En ze hebben een groot flatgebouw waar 'Celebrity Center' op staat.

Sinds het bekijken van de documentaire Going Clear weet ik één ding zeker: dat ik al die tijd volledig gelijk had met mijn vooroordeel over scientology.

Kijk, alle religies zijn raar. (Ik ga er nu even een paar opnoemen zodat ik niemand tegen de haren in strijk.) Het christendom is raar. De islam is raar. Het jodendom is raar. Hindoeïsme, ook al zoiets vreemds. Alleen het boeddhisme vind ik op de een of andere manier altijd wel te doen, maar dat komt doordat ik er bijna niets van af weet behalve dat 'die mensen altijd zo lekker rustig zijn'.

Maar sinds Going Clear weet ik echt alles van scientology, en de samenvatting is: krankjorum. Heerlijk! Heerlijk is dat! Om gewoon een hele religie als krankzinnig te kunnen afschrijven. Er zijn ook maar vijftigduizend leden van de scientologykerk, dus het heeft iets veiligs. Er is ergens, best ver weg, een raar kerkje.

De film, waarin een paar afvalligen uit de scientologykerk vertellen over wat hun is overkomen, is fascinerend. Wat ze bij scientology dus de hele dag doen, jaar in, jaar uit, is je aan een primitieve leugendetector leggen die bestaat uit twee blikjes met een snoer en een metertje. Je moet dan moeilijke vragen beantwoorden over je verleden ('Hoe keek je moeder toen je dat koekje had gestolen toen je 3 was?'). Als de meter uitslaat, zit je blijkbaar nog erg met die herinnering en als de meter niet meer uitslaat, zit alles snor. Dan voel je niks meer bij die herinnering.

Het doel, destilleerde ik uit dit alles, was om op den duur niets meer over iets te voelen.

En daar komen dan nog een boel andere, voor de film lekker bizarre, ingrediënten bij, zoals het feit dat scientologyleden elkaar als werkkracht inhuren voor 40 cent per uur, het feit dat oprichter L. Ron Hubbard oprecht geloofde in ruimtewezentjes, het feit dat hoge bestuurders van de kerk de stoelendans met elkaar moeten doen om hun functie te behouden en al dat gedoe met Tom Cruise, hun erelid, die op een gegeven moment een zelfbedachte medaille van de kerk krijgt die zeker 50 centimeter in diameter is en die hij omdoet alsof het de gewoonste zaak van de wereld is.

Maar de fascinerendste vraag is: waarom zijn alle mensen die in deze film terugblikken op hun scientologyverleden pas na tien, twintig, dertig jaar afvallig geworden?

Die vraag wordt niet beantwoord en kan waarschijnlijk ook niet beantwoord worden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden