Ik had dit weekeinde naar Sven Kramer willen kijken

Maar we gaan door met de dingen die we altijd deden, de dingen die we van plan waren te gaan doen. Gewone dingen. Schaatsen bijvoorbeeld. De EK allround in Rusland.

Het is lastig om je deze dagen open te stellen voor schaatsen, het is nog een beetje lastiger om je deze dagen open te stellen voor schaatsen in Rusland. Misschien had het geholpen als de EK in Frankrijk was verreden, maar misschien ook niet.

Vanwege de oorlog in Oekraïne, het neerhalen van de MH17 en ook nog een paar persoonlijke redenen, besloot Jan van Veen, coach van Team Correndon, enige tijd geleden al de EK in Rusland te boycotten. Enkele schaatsers overwogen hetzelfde te doen, maar het is er geloof ik niet meer van gekomen.

Een sportboycot vinden we al snel zonde van de inspanningen die atleten hebben moeten leveren om aan een toernooi te kunnen deelnemen. Jaren hebben ze getraind, alles voor een doel opzijgezet. En dan zijn ze eindelijk zover, is hun moment eindelijk gekomen en dan zouden we ze lastigvallen met de wereld?

Je kunt betogen dat sporters andersoortige mensen zijn, een buitencategorie, voor wie andere regels gelden en andere verantwoordelijkheden, terroristen maken het onderscheid veel minder.

Ik had dit weekeinde naar Sven Kramer willen kijken. Er is iets specifieks aan de hand met hem, wat mij betreft. Iets leuks wel, spannend.

Kramer kun je niet begrijpen zonder de mislukte 10 kilometer in Vancouver, toen Gerard Kemkers hem de verkeerde baan in stuurde, en een zekere gouden medaille hem ontging. En de revanche van vier jaar later, die geen revanche werd omdat Kramer voor het eerst op de 10 kilometer door Jorrit Bergsma werd voorbijgereden.

Laatst zag ik de arme Kemkers op tv. Alles gewonnen wat er te winnen valt, maar genoeg zal het nooit zijn - de 10 kilometer van Kramer hangt nog altijd aan zijn gezicht.

De laatste tijd schijnt Kramer zich wat meer op de 1.500 meter te concentreren. Misschien wil hij kijken hoe ver hij op die afstand kan komen, nu de 10 kilometer toch definitief in handen van Bergsma lijkt. Maar terwijl Kramer dat deed, heeft Bergsma hem tijdens de NK op de 5 kilometer ineens ook een geweldige slag toegediend.

Is Kramer nu ook zijn laatste afstand kwijt, de 5 kilometer, nog voordat hij de 1.500 meter tot de zijne heeft gemaakt? Straks heeft de beste schaatser ooit geen eigen afstanden meer, kan hij alleen nog allroundtoernooien winnen, zonder afstandszeges, terwijl het uiteindelijk om olympische medailles gaat, waarvan hij de meeste hoort te hebben van allemaal?

In dit tussengebied had ik Kramer willen zien. Maar Bergsma is er niet bij in Rusland, de ware tweekamp op de 5 kilometer zal in februari op de WK afstanden plaatsvinden. Misschien wel de wedstrijd van het jaar. Op de EK kon dit weekeinde nog niets definitiefs gebeuren, iets dat je absoluut niet mocht missen.

Gelukkig maar.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.