Column

Ik geloof activistische sterren toch niet helemaal

Een activistisch filmpje met beroemdheden doet je toch al snel denken: hoe zit het met die tranen?

Het filmpje van UNHCR. Beeld UNHCR

Het is een beeldschoon filmpje, in stemmig zwart-wit. Tien beroemdheden in zwarte shirts, onder wie Cate Blanchett, Stanley Tucci en Keira Knightley, vertellen om beurten wat vluchtelingen meenemen als ze hun huis ontvluchten. Huissleutels bijvoorbeeld. Een telefoon. De kinderen. Het is een prachtig gedicht van Jenifer Toksvig, dat hypnotiserend wordt voorgedragen.

Het filmpje werd gemaakt door de UNHCR en het is een hoogtepunt binnen het subgenre beroemdheden-die-zich-uitspreken-in-een-activistisch-filmpje. Eentje die net niet helemaal voldoet aan de formule. Wat die is? Men neme een blik beroemdheden en geeft ze een ernstige look. Sober gekleed dus. Wie een (lees)bril heeft zet hem op. Vervolgens laat je hen, liefst recht in de camera, vertellen dat we samen Het Probleem kunnen oplossen. Dan monteer je ze om en om, alsof ze elkaars woorden aanvullen. Zo'n filmpje maakte de UNHCR al eens eerder om aandacht te vragen voor de vluchtelingenproblematiek, met onder andere Scarlett Johansson en Ben Stiller.

Een groep mannelijke beroemdheden werd door het Witte Huis gecharterd voor een filmpje tegen seksueel geweld. 'Het overkomt onze zussen... En dochters', aldus Steve Carrell. 'Onze echtgenoten en onze vrienden', voegt Daniel Craig toe.

Een organisatie tegen het hondenvleesfestival in China wisselde beelden van gemartelde honden af met onder andere Matt Damon en Joaquin Phoenix, die hun emoties maar nauwelijks kunnen bedwingen. 'Stop het geweld', huilen Pamela Anderson en Rooney Mara bijna.

Stuk voor stuk prachtige goede doelen. En de vorm is logisch: zo hoef je de beroemdheden niet allemaal in dezelfde ruimte te krijgen en het kost ze weinig tijd. Toch heeft het iets geks, die beroemdheden eerst uitnodigen omdat ze opvallen en ze dan in het daadwerkelijke filmpje zo nadrukkelijk te ontdoen van alle glitter en glamour. Daarbij hebben deze beroemde acteurs blijkbaar een tekst ingestudeerd. Ja, denk je dan snel: hoe zit het met die tranen? Dat maakt het UNHCR-filmpje beter dan de rest: de acteurs zijn versoberd, maar het tiental kijkt amper geëmotioneerd in de camera. Ogen op het blaadje. Less is more.

Hoe meer emotie de sterren laten zien, hoe meer ze precies het omgekeerde bereiken als in een fictiefilm: ik weet dat de emotie oprecht is, maar geloven doe ik het niet helemaal.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden