Onze gids deze week

'Ik gebruik een historische formule om iets moderns te doen'

Kris van Assche is een begrip in de mannenmodewereld met zijn eigen label en als hoofd van Dior Homme. Hij gidst ons langs zijn essentialia: van het keramiek van Kristin McKirdy tot de muziek van Koudlam en een grijze flanellen broek.

Beeld Els Zweerink

Wie lang genoeg tegenover Kris Van Assche (38) zit, wordt vanzelf rustig. Er gaat een merkwaardig soort kalmte van hem uit. Je zou bijna denken dat hij losstaat van de wereld om hem heen; de vloer van zijn Parijse studio is bezaaid met stalen stof - hij is net bezig met het uitzoeken van de stoffen voor zijn nieuwe collectie - en in de fotostudio beneden wordt aan een stuk door gefiltst om de nieuwste ontwerpen vast te leggen. Toch neemt hij de tijd om zijn culturele hoogtepunten toe te lichten. In het Vlaams, een taal die hij nog maar zelden spreekt sinds hij zeventien jaar geleden van Antwerpen naar Parijs vertrok.

Zijn taalgebruik is net zo onberispelijk als zijn keurig gesteven en tot bovenaan toe dichtgeknoopte overhemd. Hij is niet bang om een stilte te laten vallen. Jarenlang werd hij in een adem genoemd met Hedi Slimane, zijn voorganger bij Dior Homme. Tegenwoordig staat zijn naam op zichzelf. Hij heeft zijn draai gevonden bij Dior en met zijn eigen label gaat het ook goed, al mag dat van de ontwerper wel wat sneller groeien. 'Ik ben aan het kijken hoe eventuele nieuwe partners zouden kunnen helpen bij de groei van mijn eigen label, want daar moet echt iets veranderen qua budgetten.'

CV

Geboren in Londerzeel (België) op 12 mei 1976

1998 Studeert af aan de Antwerpse Modeacademie en gaat als stagiair aan de slag bij Hedi Slimane die voor Yves Saint Laurent werkt

2000 Volgt Slimane naar Dior Homme

2004 Verlaat Dior en start zijn eigen label Kris Van Assche

2007 Begint als hoofdontwerper bij Dior Homme

2013 Opent in juli zijn eerste eigen boetiek in Parijs

Beeld Els Zweerink

Zijn succes is makkelijk te verklaren: zijn kleren zijn sophisticated én sportief, en dat is een combinatie die het momenteel goed doet in de mannenmode. 'Ik krijg vaak het etiket 'tailleur meets sport' opgeplakt. Prima, want ik wil kleding maken waar je elk moment van de dag mee wegkomt, sportief en casual voor het ene evenement, netjes genoeg voor het andere.'

Van het slanke en strakke silhouet waarmee Slimane naam maakte bij Dior Homme is onder zijn leiding weinig over. Van Assche heeft meer met Latijnse machomannen dan met schriele ventjes. Dat zie je terug in zijn kleren: de broeken zijn ruimer, de schouders breder. Kleding waarin je gevangen zit, vindt de ontwerper niet van deze tijd.

1. Kunstenaar: Rinus van de Velde (1983)

'Ik ben erg onder de indruk van de tekeningen van Rinus van de Velde, want zijn manier van tekenen is heel schilderachtig. Zijn werk spreekt me vooral aan, omdat het met een voet in het verleden staat en met een voet in het hedendaagse. Hij heeft de kwaliteiten van vroeger, hij is op een technische manier een heel goede tekenaar, maar hij weet zijn kunnen op een moderne manier in te zetten. Dat spreekt mij erg aan, omdat ik zelf ook op die manier werk.

'Zeker voor mijn werk als artistiek directeur van Dior Homme maak ik gebruik van een historische formule en een atelier vol vakmanschap om iets moderns te doen. Maar ik heb altijd op deze manier gewerkt, ook toen ik nog aan de academie in Antwerpen studeerde. Destijds werd mij wel eens verweten dat ik te klassiek was; veel docenten probeerden mij te stimuleren om extravagantere ontwerpen te maken. Maar dat is niet mijn stijl. Ik vind dat je als ontwerper eerst de techniek volledig moet beheersen voordat je aan spektakel kunt denken.'

Kunstenaar: Rinus van de Velde.'Zijn werk spreekt me vooral aan, omdat het met een voet in het verleden staat en met een voet in het hedendaagse.' Beeld Tim van Laere Gallery

2. Fotografie: White Gauze (1984) van Robert Mapplethorpe (1946-1989)

'Ik ben niet opgegroeid in een artistieke omgeving, waarin voortdurend kunstenaars over de vloer kwamen. Ik heb een klassieke opvoeding genoten. In de loop der jaren heb ik mezelf veel geleerd over fotografie en beeldende kunst. Dat is het voordeel van mijn job: ik maak zes collecties per jaar en ik vind dat ik het daarom aan mezelf verplicht ben om veel galeries te bezoeken, boeken te lezen en tentoonstellingen te zien. Ik vind het een grote luxe dat ik de mogelijkheid heb om me te omringen met dingen die ik erg mooi vind.

'De eerste foto die zo in me opkomt, is de eerste die ik zelf heb gekocht: een afbeelding van Robert Mapplethorpe met twee hoofden die samen omwikkeld zijn met wit gaas. Het is een poëtisch beeld. In zijn werk zit altijd minstens een extra laag. Mijn interpretatie van deze foto is dat het een liefdevol beeld is, omdat de hoofden samen ingepakt zijn. Maar het is niet alleen maar liefdevol, wie zo met een ander versmelt, kan ook gekwetst worden.'

3. Modeontwerper: Jean-Paul Gaultier (1952)

'In mijn jonge jaren keek ik ontzettend op tegen de Franse modeontwerper Jean-Paul Gaultier. Hij was de luidruchtigste en de opvallendste uit die tijd en hij kreeg mij echt aan het dromen. Nu ik erop terugkijk, vind ik het een duidelijk geval van opposites attract: ik ben totaal niet die kant opgegaan. Ik ben veel stiller, maar ik heb nog altijd veel respect voor Gaultier, en ik ben van mening dat het gezond is om juist dat te bewonderen wat je zelf niet bezit. Soms zou ik willen dat ik communicatief wat sterker was. Ik ben een romanticus. Dat etiket krijg ik al jaren opgeplakt door de internationale modepers.

'Ik heb de klassieke opvatting dat mode bestaat om mensen mooier te maken. Ik ben opgegroeid in de periode van heroïn chic, maar dat was niet mijn ding. Je zou kunnen zeggen dat ik een tegenproduct van die beweging ben geworden, want ik gebruik mode niet op een agressieve manier. Toen ik begon als ontwerper had ik ook een redelijk nostalgische opvatting van mode. De afgelopen jaren is mijn werk moderner geworden.'

Modeontwerper: Jean-Paul Gaultier. 'Hij was de luidruchtigste en de opvallendste uit die tijd. Hij kreeg mij echt aan het dromen.' Beeld Team Peter Stigter

4. Kleding: flanellen grijze broek en witte sneakers

'De meeste modeontwerpers hebben de neiging om zichzelf een uniform aan te meten, ze dragen bijna altijd hetzelfde. Ik varieer wel iets meer dan gebruikelijk, want ik bestel per seizoen drie tot vier silhouetten bij Kris Van Assche en hetzelfde aantal bij Dior Homme. Dat zijn dan mijn looks voor een bepaald seizoen. Maar die looks verschillen onderling eerlijk gezegd niet zo erg veel.

'Als mensen me zouden uittekenen, zouden ze me een grijze flanellen broek en witte sneakers aantrekken. En dat is een behoorlijk getrouwe weergave van de werkelijkheid: beide draag ik vaak. Verder hou ik erg van overhemden.

'Ja, ik heb een klassieke stijl. Vroeger heb ik wel wat geëxperimenteerd, vooral tijdens de new-waveperiode. Toen droeg ik strakke jeans, truien tot op mijn knieën en van die lompe legerlaarzen. Dat heeft overigens niet zo vreselijk lang geduurd. Waarom mode? Die vraag heb ik mezelf nooit zo bewust gesteld. Op het moment dat ik me bewust werd van het feit dat iemand de kleren die in mijn kast hingen had bedacht en gemaakt, besloot ik om me daar later mee te gaan bemoeien en sindsdien wilde ik dus de mode in. Ik prijs me gelukkig dat die beslissing zo goed heeft uitgepakt, want deze job past erg goed bij mijn persoonlijkheid. Het is voor vijftig procent een creatieve en voor vijftig procent een rationele job. Ik vind dat een prettige combinatie.'

Kleding: flanellen grijze broek en witte sneakers. 'Ja, ik heb een klassieke stijl. Vroeger heb ik wel wat geëxperimenteerd, vooral tijdens de new-waveperiode.' Beeld Team Peter Stigter

5. Keramiek: Kristin McKirdy (1958)

'Mijn nieuwe liefhebberij is het verzamelen van keramiek uit de jaren vijftig. Daar ben ik al laat mee, want de mooie stukken kom je niet zo vaak meer tegen en de prijzen zijn ontzettend gestegen. Een paar jaar geleden heb ik een geweldig getalenteerde keramiste ontdekt: Kristin McKirdy. Ze is Amerikaanse maar ze woont in Parijs en ze heeft een bijzondere eigen stijl. Daarnaast staat zij, net als Rinus van de Velde, met een voet in het verleden. Ze beheerst de techniek en ze heeft een immense kennis van alles wat er vroeger is gebeurd in haar vakgebied, maar wat ze maakt is heel modern. Ik ben helemaal knetter van haar werk.'

Keramiek: Kristin McKirdy. 'Ze heeft een immense kennis van alles wat er vroeger is gebeurd in haar vakgebied, maar wat ze maakt is heel modern.' Beeld .

6. Academie: Koninklijke Academie voor Schone Kunsten Antwerpen

'De jaren dat ik aan de modeafdeling van de kunstacademie in Antwerpen studeerde, behoren tot de beste van mijn leven. Dat is niet zo gek als je bedenkt dat ik de schooljaren voordien nogal frustrerend vond. Ik voelde me niet op mijn plaats in Londerzeel, ik was een buitenbeentje. Toen ik op 18-jarige leeftijd op mezelf in Antwerpen ging wonen om aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten te studeren, ging er een wereld voor me open. Het contrast tussen mijn opvoeding en de academie had bijna niet groter kunnen zijn. Ik vond het geweldig dat ik ineens dagelijks was omringd met studenten van andere kunstdisciplines en dat de stad aan mijn voeten lag. Het was net een droomwereld.

'Ik vind Antwerpen nog steeds een toffe stad, maar ik ben blij dat ik nu in Parijs woon. In eerste instantie kwam ik naar Parijs voor een stage van zes maanden, maar ik ben er zes jaar als assistent gebleven. Tegen die tijd had ik mijn leven helemaal opgebouwd en Parijs leek me ook de beste plek om voor mezelf te beginnen. Ik weet niet of het mij als jonge ontwerper vanuit Antwerpen was gelukt om hetzelfde op te bouwen als vanuit Parijs. Ik weet dat ontwerpers zoals Dries Van Noten en Walter Van Beirendonck nog steeds zweren bij Antwerpen, omdat het relatief afgeschermd is, maar ik ben van een latere generatie. Toen ik voor mezelf begon, lagen de kaarten heel anders en moest ik veel meer aanwezig zijn in Parijs.'

Academie: Antwerpen. 'De jaren in Antwerpen behoren tot de beste van mijn leven.' Beeld .
Beeld Els Zweerink

7. Film: Mommy (2014) van Xavier Dolan (1989)

'Ik ga niet zo heel vaak naar de film, dus ik heb er ook niet veel gezien. Maar Mommy zal me altijd bijblijven. Ik zag die tijdens de première, want ik had de eer dat ik regisseur Xavier Dolan in kleding van mijn eigen label mocht kleden voor zijn bezoek aan het filmfestival in Cannes.

'Ik noem dit een omvervalfilm. Het gaat over een alleenstaande moeder en haar hyperactieve zoon die voortdurend ellende uithaalt. Het is zo'n stortvloed van emoties dat ik mezelf er tijdens het kijken op betrapte dat ik moest lachen wanneer het eigenlijk triest was en een traan moest laten wanneer het eigenlijk grappig was. Het waren zoveel emoties dat ik helemaal uit balans geraakte, heel bizar.'

Film: Mommy van Xavier Dolan.'Bij het kijken waren er zoveel emoties dat ik helemaal uit balans geraakte, heel bizar.' Beeld .

8. Muziek: Landsc Apes (2014) door Koudlam (1979)

'Ik ben niet bezeten van muziek, maar ik ben er wel veel mee bezig. Dat moet ook wel, want muziek is een belangrijk onderdeel van een modeshow. Op zit moment zit ik nog volop in een Koudlam-periode. Koudlam is een Franse hedendaagse muzikant en ik word op de een of andere manier geraakt door zijn muziek. Zowel voor de laatste show van Dior Homme als voor die van mijn eigen label heb ik zijn muziek gebruikt. Tijdens de show van Dior Homme speelde een orkest, dat in een lange rij schoolstoelen op het midden van de catwalk stond opgesteld, een symfonische versie van Landsc Apes. Met die muziek wilde ik het verhaal achter de collectie, over een jongen die zijn meisje meeneemt naar de opera, kracht bij zetten. Tijdens mijn eigen show had ik gekozen voor een veel harder stuk: Negative Creep.

Muziek: Landsc Apes door Koudlam. 'Tijdens de show van Dior Homme speelde een orkest in een lange rij stoelen op de catwalk een symfonische versie.' Beeld Dior Homme

'Als ik aan het werk ben, luister ik maar heel zelden naar muziek. Ik heb behoefte aan stilte. Ik heb 75 dossiers per dag te regelen en ik kan soms al gek van worden het geluid van een open- en dichtslaande deur. Hier op kantoor heb ik veel parasietlawaai, zoals de stemmen van de bovenburen, of weet ik wat.

'Alleen als ik dat soort dingen hoor, zet ik muziek aan, zodat ik die geluiden buiten kan sluiten. Dat is hard nodig, want ik ben voortdurend met drie collecties tegelijk bezig. Ik moet me echt kunnen concentreren op mijn werk.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden