Column

'Ik ga niet naar het WK in Qatar; het verkwanselen van een sport kent grenzen'

Qatar heeft geen topcompetitie, geen topspelers, geen historie, geen publiek bij het voetbal, geen democratie, weinig inwoners, slecht behandelde gastarbeiders en is veel te warm om te voetballen, schrijft Willem Vissers. 'Laten we dus zelf maar een daad stellen, hoe klein en onbetekenend ook in dat immense krachtenveld van de FIFA.'

Model van het Al-Gharafa stadion in Doha. Beeld anp

Wij verslaggevers riepen het al bij de toewijzing, op die cabareteske middag in Zürich, begin december 2010: driewerf schande, dat WK van 2022 in Qatar.

Het is gemakkelijk reizen, dat zeker. Twee duels op één dag zien, dat kan zonder problemen in het landje. Autootje huren, benzine bijna gratis, een rechte weg door de woestijn, bij Doha linksaf en daar ligt het stadion al te blaken in de zon. Ze beloofden ons gekoelde stadions, dus dat viel ook al mee.

Aversie won echter van gemak. Qatar dus, een oliestaat zonder greintje voetbalcultuur. Geen topcompetitie, geen topspelers, geen historie, geen publiek bij het voetbal, geen democratie. Weinig inwoners, slecht behandelde gastarbeiders, veel te warm om te voetballen. Waar slaat dat trouwens op, gekoelde stadions? En buiten die stadions dan? Gaan ze een heel land koelen?

De macht van Qatar
Intussen spreidt de macht van Qatar in het voetbal zich uit als de Grote Oliezee. Omdat niemand naar Qatar wil om te voetballen, behalve bijna bejaarde profs en de FIFA, komt Qatar naar ons toe. Qatar bekostigt Paris SG en de reclame op de shirts van Barcelona. Qatar kan bijna alles kopen wat het hartje van de emir begeert. Wij staan het toe. Geld is geld.

 
Aversie won echter van gemak. Qatar dus, een oliestaat zonder greintje voetbalcultuur
Zlatan Ibrahimovic van Paris Saint-Germain FC, bekostigd door Qatar. Beeld getty

Maar sinds de toewijzing van het WK volgen onthullingen elkaar in rap tempo op. De corruptie was verzengend, zo blijkt uit steeds gedetailleerdere berichtgeving. Stemmen zijn gekocht. De Qatarese vice-voorzitter van de FIFA Bin Hammam is van het toneel verdwenen, nadat hij onder meer geld in enveloppen liet afleveren bij de heren afgevaardigden. Het imago van de wereldbond is definitief bezoedeld, als verkoper van de voetbalziel aan de hoogste bieder.

Geen voetbalcultuur dus. Fraude. Hitte. Naar schatting 400 werknemers zijn omgekomen bij de bouw van infrastructuur voor het WK. De ITUC, de internationale federatie van vakbonden, verwacht dat het er tegen 2022 mogelijk 4.000 zullen zijn. Arbeiders zijn rechteloos, ze gaan dood van de hitte, van slavenarbeid. Een woordvoerster van ITUC meldt dat de omstandigheden eerder slechter worden dan beter.

Ontreddering binnen de FIFA
Een veelomvattend besluit over de verplaatsing van het WK naar de Qatarese winter is uitgesteld, hetgeen iets zegt over de ontreddering binnen de FIFA. Qatar is het spookbeeld van de weg die het voetbal is ingeslagen. We laten de rijken steeds rijker worden, we verkopen onze (club)cultuur, tot op elk niveau. We ontslaan de bezielde perschef van Vitesse omdat ze niet meeloopt in de polonaise van nieuw denken in Arnhem.

Als tien bonden van grote voetballanden zeggen: geen WK in Qatar, dan gaat het niet door, maar ze leunen achterover, ze wachten op de bevindingen van de FIFA. Gelukkig was daar vorige week trainer Bert van Marwijk, die zich uitsprak tegen het WK in Qatar, op de dag dat de wereldbeker die hij in 2010 bijna in handen had Nederland aandeed op een wereldreis.

 
Als tien bonden van grote voetballanden zeggen: geen WK in Qatar, dan gaat het niet door, maar ze leunen achterover, ze wachten op de bevindingen van de FIFA
Qatar Airways op het FC Barcelona shirt van Messi. Beeld anp

Om misverstanden te voorkomen: Van Marwijk riep niet op tot een boycot, zoals hier en daar is gesuggereerd. Hij zei wat hierboven is beschreven en concludeerde dat het waardeloos is, dat hele WK. Het is de onzin voorbij. Gelijk heeft hij.

Laten we dus zelf maar een daad stellen, hoe klein en onbetekenend ook in dat immense krachtenveld van de FIFA. Ondergetekende beleeft deze zomer in Brazilië zijn zesde WK, als verslaggever ter plekke. Elk WK is een droom: voor een voetballer, voor een trainer, voor een journalist. Maar ook het verkwanselen van een prachtige sport kent zijn grenzen.

Het is nog ver weg, 2022, maar ik ga dus niet naar het WK voetbal in Qatar. Ondanks de goedkope benzine.

Willem Vissers is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Reageren? ruimteoplinks@volkskrant.nl
Twitter @vkwillemvissers

 
Elk WK is een droom: voor een voetballer, voor een trainer, voor een journalist
Mohamed Bin Hammam met FIFA President Sepp Blatter Beeld reuters
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden