Column

Ik doe de was, want mijn vrouw kan er geen flikker van

Kleren in de trommel, deurtje dicht, wassen, ophangen. Ja, als het zo simpel was, zou iedereen het kunnen

Ik doe de was. Mijn vrouw kan er geen flikker van. Die kan weer heel andere dingen, maar met de was doet ze maar wat: kleren in de trommel, deurtje dicht, wassen, ophangen. Ja, als het zo simpel was, zou iedereen het kunnen. Om te beginnen moet je, wil je totale anarchie en burgeroorlog voorkomen, strikte apartheid invoeren: zwart moet bij zwart, wit moet bij wit. Anders krijg je rasonzuivere kleren, die nergens helemaal bijhoren en dan stort alles in waar we met z'n allen zo hard voor hebben gewerkt.

Dat betekent ook weer niet dat je dogmatisch moet zijn. Soms moet je een oogje dichtknijpen. De bonte was bijvoorbeeld, dat blijft schipperen: alles wat daarbij zit, wordt grauw, alles geeft af op alles. Peach wordt roze, camel wordt khaki - gekkenhuis. Op de labels mag dan staan dat je een en ander met vergelijkbare kleuren moet wassen, maar je hebt nou eenmaal maar één aquamarijn trui en die woont in een wereld met allemaal kleren waarvan geen één zich met die specifieke tint aquamarijn laat vergelijken. Ja, je kunt wel doen alsof azuur en lapis lazuli vergelijkbare kleuren zijn, maar dan houd je alleen maar jezelf voor de gek.

In een perfecte wereld zou je die trui in z'n eentje kunnen wassen, maar de wereld is niet perfect. Een hele wasmachine op een truitje draaien, dat wekt niks dan onbegrip en internationale sancties. Geloof me, ik heb het geprobeerd.

Dat betekent ook weer niet dat je, zoals mijn vrouw, dan maar alles bij elkaar moet gooien en op de 'aan'-knop moet drukken. Je moet wél je verstand blijven gebruiken, de complexiteit van de wereld is geen excuus de beschaving maar aan de wilgen te hangen. Zwart bij zwart, wit bij wit. Beddengoed behandel je als wit, bont behandel je als zwart. Hoe moeilijk kan het zijn, mensen? En alles ZO KOUD MOGELIJK! Lees je dit schat? Als je nog één keer een kasjmieren trui van mij laat vervilten op 30 graden, dan strijk ik je bloezen nooit meer!

Don't even START me on strijken.

Ophangen blijkt al lastig genoeg, al zie ik niet in waarom, maar goed. Blijkbaar vinden sommige mensen het nodig om gewoon alles over het rek te smijten in elke configuratie die Moeder Natuur op dat moment beschikt. Terwijl het toch helemaal niet moeilijk is de kleding netjes uit te hangen zodat het kan ADEMEN. Anders DROOGT HET NIET. Dus: als het even kan, hang je alles over twee, ik herhaal twéé, draadjes van het rekje. Dan droogt het sneller en wordt bovendien - en dit wordt gek genoeg nooit genoemd in de standaardwerken - het soortelijk gewicht gelijkmatiger verdeeld, zodat de stof niet onnodig uitlubbert. Dus nee, je hoeft niet alles helemaal plat op de grond op handdoeken te laten drogen, ik snap best dat sommigen van jullie daarvoor te klein behuisd zijn. Wel de wollen truien natuurlijk. Maar dat weten jullie ook wel, jullie zijn niet gek.

En als het rekje nou vol zit, Thomas, wat dan? Nou dat weet je zelf best: dan hang je alles over één draadje, dat is geen ramp voor een enkel keertje. Maar stop dan in godsnaam met wassen. Ga niet nog een lading wassen, zodat je die uit ruimte-gebrek kriskras door het rekje frommelt. Dan wordt het één klamme schimmelige bende, en de wereld is al erg genoeg, met IS en ebola enzo.

t.vanluyn@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.