Lezersbrieven

'Ik dien motie van ongeloofwaardigheid in'

De ingezonden brieven van zaterdag 19 december.

Premier Mark Rutte, Minister Ard van der Steur van Veiligheid en Justitie en Staatssecretaris Klaas Dijkhoff van Veiligheid en Justitie tijdens het debat in de Tweede Kamer over de Teevendeal. Beeld anp

Teevendeal

Deze week vond het zoveelste rituele debat plaats. Over de Teevendeal. Verliezers? Rutte, twee ministers, twee staatssecretarissen of de gehele VVD? Nee, de werkelijke verliezers zijn de Nederlanders die moeten aanzien hoe gegoochel met veel zorgvuldig gekozen woorden tot een ritueel uitspreken van spijt heeft geleid. Keurig getimed in tweede termijn. De Kamer deed weer eens een plas...

De motie van afkeuring zal keurig weer vergeten worden tot het volgende incident van onwaarheid. De onderlinge solidariteit om elkaar in leven te houden is immers de belangrijkste drijfveer van deze politieke professionals. Samen weten ze hoe de mores zijn.

Daarom dien ik een motie van ongeloofwaardigheid in over werkstijl van blijven bedotten totdat je de waarheid niet meer kunt ontkennen. Nu is het de VVD, gesteund door de PvdA, maar bij machtswisseling kan het morgen iedere andere regeringspartij zijn.

Niet de gebouwen van het parlement moeten op de schop, maar de inhoud.

Hans Suijs, Gouda

Slap excuus

Minister Van der Steur zegt: 'Ik heb spijt dat discussie is ontstaan over mijn rol.' Ik hoor dat tegenwoordig steeds vaker: politici, een Kamervoorzitter, ministers die spijt betuigen over de gevólgen van hun gedrag, de discussie, de onrust, de schade aan het ambt die ze veroorzaakt hebben, niet van hun gedrag of daad als zodanig. 'Ik heb integer gehandeld, maar de discussie brengt schade toe aan het ambt van Kamervoorzitter', zei Van Miltenburg deze week. En nu dus Van der Steur.

Geen spijt over zijn eigen rol, maar over de discussie die is ontstaan. Wat is dat voor slap excuus? Het is alsof de inbreker tegen de rechter zegt: 'Ik heb spijt van de kapotte voordeur en de slapeloze nachten waar het slachtoffer last van heeft.' Die zegt eigenlijk: 'Dat ik heb ingebroken, daar heb ik geen spijt van, maar wat jammer toch dat mevrouw sindsdien zo slecht slaapt.' Dat is gratuite spijt. Echte spijt gaat altijd gepaard met schuldbewustzijn en beleden berouw over de eigen daden, het eigen gedrag. Alleen spijt betuigen over de gevolgen van je eigen gedrag is hypocriet, waarmee je je gedrag zelf onbesproken laat.

Tabe Jorritsma, Dordrecht

Winkelen met zorg

Het initiatief van Albert Heijn om de gezondheidstoestand van ouderen in de gaten te houden verdient navolging. De overheid had trouwens al een voorzet gegeven: postbodes moesten overlast door straatvuil gaan registreren. Ouderen komen inderdaad voor de gezelligheid in winkels (en kopen niet online zoals hoogopgeleiden dat doen), maken daar een praatje en drinken koffie. Waarom niet.

Altijd beter dan in die afschuwelijke omgeving die de verzorgingshuizen boden. Doordat de gezondheidszorg door de overheid niet meer voor honderd procent ondersteund wordt, wordt het tijd dat bedrijven dat gat opvullen. Ik stel mij voor een kijk-en-luistertest bij de Mediamarkt bij aanschaf van een nieuw tv-toestel, een onderzoek van het bewegingsapparaat bij de aanschaf van een nieuwe fiets en ga zo maar door. Bij een servicebeurt van de fiets kan dan een oordeel worden gegeven over het wel en wee van de berijder.

Flip Tabeling, psychiater, Oestgeest

Arie en Gé bij AH

Stel je toch voor: mijnheer Foppe, H.J. Bussink of de broers Arie en Gé Temmes als 'oudere klant' en Diana Charité of Mémien Holboog als 'begripvolle caissière'. Daarmee zou de treurnis van dit soort maatschappelijke ontwikkelingen treffend in beeld gebracht worden. Nu moeten we dat allemaal zelf bedenken.

Hans Groot, Haarlem

God en Grunberg

God heeft het, de wereld en de mensheid overziend, bepaald niet gemakkelijk, denk ik weleens, maar tsjongejonge, voor Arnon Grunberg (+) valt het ook allemaal niet mee!

P. Gieske, Amsterdam

We begrijpen u

De NS vindt het signaal van ConsumentenClaim betreffende de overvolle treinen 'begrijpelijk'. Zoals de medewerkers van banken en verzekeraars gebruikt de NS het voorgeprogrammeerde, ingestudeerde zinnetje: 'ik begrijp het' of 'daar heb ik begrip voor'. Een dooddoener!

Het wordt hoog tijd dat het vocabulaire van al deze begripvolle organisaties wordt uitgebreid met: 'dat gaan we regelen' en dat vervolgens de daad bij het woord gevoegd wordt. Niet gemakkelijk, maar met enig studeren een klantvriendelijker en begripvoller uitspraak.

Frits Mutsaers, Wageningen

Niet oké

Het aantal treinen nam in de afgelopen jaren nauwelijks toe. Zo rijden slechts vier rechtstreekse (propvolle) treinen per spitsuur tussen Utrecht en Rotterdam, Den Haag of Amsterdam.

Het aantal auto's steeg wel enorm, een voorbeeld: van 6.300 naar 10.000 per uur per richting op de A2. Er gingen miljarden naar grote stations om ze om te toveren tot mooie grote winkelcentra. Niet voor meer perrons, die nodig zijn bij méér treinen, anders ontstaan treinfiles voor die stations. De overheid koos dus niet voor ov-uitbreidingen maar voor weguitbreidingen. Vindt u dat oké? Besef dan dat meer auto's tussen steden automatisch betekent: meer auto's binnen steden. Dus bredere wegen. Ook in uw wijk. Nog steeds oké?

W. Spier, Utrecht

Geldwolven

Wie snel rijk wil worden, moet een windmolen kopen. Dat beeld schetst de krant. Door de prijs van een windmolen af te zetten tegen inkomsten uit de verkoop van stroom en een stimuleringsregeling van de overheid lijken windmolens op de kip met de gouden eieren.

Een moderne windmolen levert inderdaad veel op. Niet alleen stroom voor gemiddeld 2.000 huishoudens maar ook schone energie, en dat is nodig in de strijd tegen de klimaatverandering. Maar zoals elk apparaat, en moderne windmolens zijn grote apparaten, heeft een windmolen jaarlijks onderhoud nodig.

Bovendien ben je er niet met de aanschafprijs en het onderhoud. Zo zijn eigenaren van een windmolen veel geld kwijt aan de bouw en de fundering, de aansluiting op het elektriciteitsnet, de aanvraag van een vergunning, belasting en afdrachten aan decentrale overheden. Pas als deze kosten en bedrijfsrisico's worden meegenomen, kunnen we zeggen hoeveel een windmolen oplevert.

Op basis van cijfers van het onafhankelijke ECN (Energieonderzoek Centrum Nederland) blijken windmolens helaas niet de kortste weg naar puissante rijkdom. In de praktijk ligt het rendement van een windmolen tussen de 5 en 10 procent van het eigen vermogen van een windproject. Voor zo'n rendement komen veel ondernemers in Nederland hun bed niet uit.

Door deze artikelen lijkt het of windmolens alleen worden beheerd door geldwolven met eurotekens in de ogen. Ten onrechte, want ondernemers en coöperaties van burgers in de windsector geven het goede voorbeeld hoe we met een reëel verdienmodel Nederland duurzaam en welvarend kunnen maken.

Hans Timmers, voorzitter Nederlandse Wind Energie Associatie, Utrecht

Deur dicht

Als we in Nederland echt werk willen maken van het klimaatakkoord van Parijs, dan moet het parlement snel twee eenvoudige wetjes aannemen: een wet die winkels verbiedt om in het winterhalfjaar hun deuren open te laten staan en een wet om die belachelijke schaatsbaantjes in de centra van dorpen en steden te verbieden.

Frans Savelkouls, Oisterwijk

Denk eens aan kernenergie

Er is veel lof voor het klimaatakkoord van Parijs. Ook van bedrijfsleven en milieubeweging. Terecht. Toch ontbreekt er een schakel. Nergens wordt kernenergie genoemd als een optie om energie op te wekken.

Het noemen ervan leidt bij de milieubeweging zonder uitzondering tot het afdraaien van het grijsgedraaide: 'het is gevaarlijk' en vooral 'we mogen het afval niet aan onze kinderen nalaten'. Nuance past in deze.

De productie van moderne kerncentrales (uit het Westen uiteraard) is volstrekt veilig, het afval is een alleszins beheersbaar probleem (een dobbelsteentje per persoon per jaar, dat is veilig op te slaan). En de winst is enorm. Geen uitstoot van CO2! De Britten worden geprezen vanwege hun recente besluit hun kolencentrales versneld te sluiten. Ze gaan over op wind-, zonne- én kernenergie. Die halen de in Parijs afgesproken normen wel, net als trouwens de dit weekend bejubelde Fransen, die 75 procent van hun energie eruit halen. Nederland moet het doen met de mythe dat we het met wind- en zonne-energie wel redden.

Dirk Scholten, Tytsjerk

Armoepolis

Recente verhalen in de pers (en uit de medische praktijk) over zeer hoge kosten waarmee patiënten met een budgetpolis kunnen worden geconfronteerd waren voor mij en collega-psychiaters aanleiding hierover te spreken met vertegenwoordigers van een grote verzekeraar.

Wij vernamen dat die budgetpolis, ook wel armoepolis genoemd, nooit een probleem zou geven, omdat immers de huisarts bij verwijzing samen met de patiënt diens polis bestudeert en doorneemt, en dan een gerichte verwijzing doet. 'Geen enkel probleem.'

Ondanks ons 'kletskoek' en 'zo gaat dat helemaal niet' bleef de verzekeraar volhouden. Donderdagochtend besprak ik dit met een viertal huisartsen (ik werk in een huisartsenpraktijk) bij de koffie. Het schaterlachen was niet van de lucht. Overigens ben ik van mening dat de term armoepolis terugslaat op verzekeraars en politiek. Het is hun morele armoe die de budgetpolis heeft geschapen.

J. van Lieshout, psychiater, Hem

Jezus en Maria

In de bijdrage van J. Gianotten over de rol van Jozef in de kerststal in het betoog van Antoine Bodar (+) in Sir Edmund staat een bij veel mensen voorkomend misverstand over de 'leer van de onbevlekte ontvangenis'.

'Onbevlekte ontvangenis' heeft niets, maar dan ook niets, met de conceptie van Jezus in de schoot van Maria te maken. De onbevlekte ontvangenis heeft wel met de conceptie van Maria te maken. Haar moeder heette Anna.

Onbevlekte ontvangenis gaat terug op de zogenoemde erfzondeleer. Die heeft te maken met de zondeval in het paradijs van Adam en Eva. Vanaf toen werd volgens deze leer de zonde overgeërfd van generatie op generatie, van mens op mens.

Omdat Jezus ook uit een mens geboren werd, moest voorkomen worden dat hij deel had aan die (erf-) zonde. Daarom werd ervoor gekozen dat Maria, zijn moeder, moeder van God, die zonde niet had gehad en dus ook niet kon doorgeven.

De algemene menselijke zondigheid, dus erfzonde, heeft zij ondanks haar menselijkheid vanuit dat oogpunt niet geërfd bij haar conceptie.

Vanaf het moment van haar conceptie, in de schoot van Anna, werd zij volgens de leer van de Onbevlekte Ontvangenis, door de goddelijke genade, gevrijwaard van die erfzonde.

Het heeft dus niets met de conceptie van Jezus te maken. Het heeft te maken met eerbied voor Maria als zijn moeder, als zijn eerste volgeling.

Frans Koevoets, theoloog, Dieren

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden