Ik blijf mezelf vragen stellen, waarop geen antwoorden komen - ik herhaal de vragen tot vervelens toe

Daar zit ik dan weer. Je moet ergens beginnen, dus waarom niet met deze zin? Zo begin ik elke dag, soms wat later, soms wat vroeger. Het herhaalt zich, maar is toch nooit hetzelfde. De ene dag heb ik kramp in mijn kuit, de andere dag niet. Ik ben bijziende, deel ik u even mee. Als ik schrijf, zet ik mijn bril af. Als ik niet schrijf zet ik hem weer op. Dan zie ik in de verte beter. Zou ik met mijn bril op beter schrijven? Zo blijf ik mezelf vragen stellen, waarop geen antwoorden komen. Ik herhaal de vragen tot vervelens toe.

Nu volgt het gedicht 'Herhaling'. Het staat in De zee heeft honger, de nieuwe bundel van Kira Wuck (Uitg. Podium, 2018):

Alleen opvallende namen winnen hier

er zijn plekken waar de zon nooit komt

ook daar wonen mensen

ze knabbelen aan het geraamte van de stad

je kunt elke dag

precies dezelfde route lopen

jezelf in kleine ruimtes proppen

dicht bij iemand gaan staan om zijn geur op te vangen

met dezelfde persoon vrijen

een alarm af laten gaan

iemand een metro in duwen

dieren knuppelen

dansen tot je spierpijn krijgt

krabben tot je bloedt

een zwerver negeren

onder invloed raken

iemand vinden die eenzamer is dan jij

een kamer in lopen waar een illegale abortus heeft plaatsgevonden

het verlies ruiken

met een ander vrijen

zonder dat iemand doorheeft wie je bent

Heb ik zelf door wie ik ben? Anderen zien je beter dan jij jezelf ziet. En anderen zijn allemaal anders, dus ieder ander ziet mij anders. Onherkenbaar voor onszelf gaan we door het leven. Op zoek naar onszelf tijdens slapeloze nachten vinden we geen oplossing. Dus lees ik maar van Kira Wuck het gedicht 'Insomnia':

We weten ons geen raad met de hoeveelheid licht

die onder onze huid jeukt

honden breken de boel af

ze steken elkaar aan als vuur en

zullen het als eerste op een lopen zetten

overdag zoek ik plekken om te slapen

tussen het waken verliest er altijd iemand

terwijl ik ergens anders had moeten zijn

met een ander lief aan de andere kant van de maan

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden