'Ik bepaal zelf mijn toekomst'

Jordi Cruijff heeft een aangename drang naar het doel, maar overtuigen deed hij allerminst, in zijn eerste twee interlands. Er er zijn wat 'persoonlijke dingetjes'....

PAUL ONKENHOUT

IN NUMMER twee van het tijdschrift Hard Gras schreef de zeer oude schrijver Adriaan Morriën over de nog jonge voetballer Jordi Cruijff: 'Ik zag hem onlangs op de tv, een aardige zich bezinnende jongen van 1.82 meter met een ingehouden spraakgebruik, die zijn vader in elk geval fysiek over het hoofd is gegroeid.'

Morriën vindt Jordi een goede voetballer. 'Wat ik denk is dat Jordi in zijn speelwijze toch vooral ook, net als zijn vader vroeger, zo snel mogelijk het doel opzoekt, want ook hij geeft aan zijn acties op het veld de directheid die de verrichtingen van zijn vader van het begin af aan hebben gekarakteriseerd.'

We noemen hem Jordi. Dat wil hij zelf graag, om begrijpelijke redenen. Maar zijn wens wordt niet meer zo fanatiek uitgesproken als twee, drie jaar geleden. 'Toen stond ik onder zware druk, vanwege de vergelijkingen met mijn vader ook. Maar van die extra druk heb ik nu geen last meer.'

Op zijn oranje shirt staat Jordi, niet Jordi Cruijff. Bondscoach Hiddink noemt Taument Taument en Bergkamp Bergkamp, maar Cruijff Jordi. Op het naambordje op de gesprekstafel die in Noordwijk voor hem is gereserveerd, staat: Jordi. Hij is 22 jaar en aanvaller.

Jordi zegt: 'Ik wil niet over mijn toekomst praten. En ook niet over de gebeurtenissen bij Barcelona. Ik ben hier voor een EK. Daar praat ik het liefst over. Op andere vragen geef ik geen antwoord.'

Ook dat is begrijpelijk. Het zou niet de eerste keer zijn dat zijn Nederlandse woorden, verdraaid, door Spaanse kranten worden overgenomen. Daarom wil hij ook niet zeggen of hij zich Spanjaard voelt, of Catalaan, of Nederlander. 'Dan krijg ik politieke problemen. Dat is me al eens eerder overkomen. Toen had ik gezegd dat ik me Catalaan voelde en kreeg ik de Madrileense pers over me heen.'

Aan het eind van het gesprek gaat hij, omzichtig en zonder in details te treden maar hij doet het toch maar, in op de chaotische avonturen van de familie Cruijff in Barcelona, twee weken geleden.

De eerste poging mislukt. Als hem wordt gevraagd of hij bij FC Barcelona nog steeds een vierjarig contract kan tekenen, zegt hij: 'Daar wil ik niet over praten. Ik ben met een EK bezig, met een collectief. Die persoonlijke dingetjes doen er nu niet toe. Dat komt later nog wel.'

- Staat het lot van jouw vader los van jouw lot?

Jordi: 'Ja. Zeker.'

Barcelona ontvlamde toen het bestuur trainer Cruijff de wacht aanzegde. Cruijff en voorzitter Nuñez startten een gevecht dat tot op de dag van vandaag gaande is. Nuñez zei onder meer dat Cruijff spelers had verkocht om in de spelersgroep ruimte te creëren voor Jordi.

En zo werden er nog wat giftige pijlen afgeschoten. Jordi deed er aanvankelijk aan mee en nam het, zeer tot genoegen van de Spaanse pers, op voor zijn vader. Maar het trainingskamp van het Nederlands elftal is niet de geschikte plaats om de aanval voort te zetten, realiseert hij zich.

Desondanks: 'Barcelona is voor mij niet die ene man die toevallig voorzitter is. Er zijn 120 duizend socio's, dàt is Barcelona. Ik speel voor mezelf, het elftal en het publiek. Zoals de president altijd zegt: de socio's zijn de club.

'Ik word door die mensen enorm gewaardeerd. Ze geven me steun. Een hekel heb ik aan niemand, ook niet aan zo'n president. Ik heb ook niet veel met hem te maken. En ik heb nog nooit met hem gesproken. Als ik hem tegenkom geef ik hem een hand. Meer niet. Zo is het altijd gegaan.'

- Wat nu?

'Ik weet het nog niet. In Spanje zou ik voor een andere club dan Barcelona kunnen spelen, ja hoor. Ik zou er geen problemen mee hebben. Het is een heerlijk land om te voetballen. Barcelona is een mooie stad, maar Valencia en Madrid en Sevilla zijn ook mooi.'

Zijn contract met Barcelona loopt nog een seizoen door. De positie van Jordi lijkt echter onhoudbaar te zijn geworden. Zijn vader blijft het bestuur attaqueren en ook al wordt hij Jordi genoemd, zijn afkomst weegt zwaar. 'Als ze vinden dat hij een tijdbom in de kleedkamer is, moet de club hem maar laten gaan', zei Cruijff, senior, onlangs.

Jordi heeft een B-contract, met een laag jaarsalaris (160 duizend gulden) waaraan een relatief bescheiden transfersom is gekoppeld, 3,3 miljoen gulden. Vorig jaar bood het bestuur hem een vierjarig contract aan, maar de onderhandelingen stokten toen Jordi geblesseerd raakte.

- In Spanje schreven de kranten dat er volgens Nuñez voor jou geen toekomst meer is bij Barcelona.

'Dat klopt niet. Ik denk dat eerder het tegendeel het geval is. Maar zelfs als het wel waar zou zijn, wat dan nog? Ik ben mijn eigen baas en gelukkig redelijk goedkoop. Ik bepaal zèlf mijn toekomst.

'Ik beschouw het EK niet als springplank. Er is ook nu al zat belangstelling. Er zijn genoeg clubs, goede clubs ook, die me willen hebben. Borussia Dortmund bood me vorig jaar al een contract aan. Er is het hele jaar al belangstelling. Niet nu er plotseling in Barcelona het een en ander is gebeurd.'

Zijn zaken worden behartigd door zijn opa, Cor Coster, en een vriend van de familie, de Spanjaard Jaume Roures die heeft verklaard dat Jordi slechts in twee landen wil spelen, Spanje of Nederland. In Spanje zijn Tenerife en Valencia in hem geïnteresseerd, in Nederland PSV.

'Ik wil hier liever niet over praten', zegt Jordi.

INDERDAAD heeft Jordi, zoals Morriën schreef, een aangename drang naar het doel, zoals zijn vader dat had. Als hij de bal in bezit heeft, talmt hij niet. Hij kan met beide voeten hard schieten. Maar overtuigen deed hij allerminst in zijn eerste twee interlands, tegen Duitsland en China. Het was uitzonderlijk als hij er in slaagde zijn tegenstander te passeren.

Jordi had kunnen wijzen op de verandering van speelsysteem of zijn blessure die hem dit seizoen zeven maanden aan de kant hield. Of op de explosieve gebeurtenissen in Barcelona. Hij zegt slechts dat hij zijn uiterste best zal doen om Hiddink te overtuigen en als dat niet lukt, nou, dan is dat zijn eigen schuld geweest.

'Die interland tegen Duitsland kwam niet te vroeg voor me, nee, waarom? Zoiets komt nooit te vroeg. En ik voel me goed.

'In Spanje spelen we ook aanvallend. Althans, bij Barcelona. Maar het is anders dan hier. Maar ik pas me snel aan. Het Ajax-systeem is geen probleem voor me. De basis van de tactiek is hetzelfde. Ik heb het geluk gehad dat ik de laatste acht jaar, ook in de jeugd van Barcelona, ongeveer zo heb gespeeld. Dit systeem is niet zo moeilijk voor me.

'Rechts, links, het maakt me niet zo veel uit waar ik sta. Bij Barcelona wisselen de drie voorhoedespelers veel van positie. Ik ervaar het niet als een nadeel dat ik op meer plaatsen kan spelen. Ik vind het wel lekker. Bij het Nederlands elftal richt ik me ook niet op één bepaalde positie. Ik denk er wel over na, maar wat de bondscoach denkt is veel belangrijker.

'Hiddink heeft me nummer zeventien gegeven. Ik ben gehecht aan veertien, daar speel ik mee bij Barcelona. Ach, rugnummers zijn onbelangrijk. Hoewel, voor een heel jaar, dan wel. Maar hier heb ik er niets over te zeggen. Ik ben hier niet in de positie om een nummer op te eisen.

'Het is me opgevalllen dat de sfeer bij Oranje zo goed is. Er zijn echt gezellige mensen bij. Ik kan het met iedereen goed vinden. Het is leuk om met Nederlanders te spelen, maar het is wel anders, op trainingen vooral.

'Bij ons gaat het er ook wel pittig aan toe, maar staat de wedstrijd centraler, dan moet je er staan. Hier moet je ook op de trainingen voluit gaan. Je moet voortdurend opletten, verdedigers zitten meteen bovenop je.'

- Als je speelt, speel je meer dan een paar jaar geleden met hart en ziel.

'Ik heb veel bijgeleerd de laatste jaren. In Spanje heb ik met jongens samengespeeld die zo arm waren dat hun ouders niet eens konden komen kijken. En wat ze verdienden, gaven ze aan hun familieleden zodat die konden eten. Ik heb heel veel spelers meegemaakt in zo'n situatie.

'Door die achtergrond hebben Spanjaarden de laatste jaren in allerlei takken van sport veel gewonnen. Dat heeft meer met mentaliteit te maken, dan met iets anders. Ze gaan dóór en geven er alles voor. Dát heb ik in Spanje geleerd.

'Sommige jongens in mijn elftal hadden niet eens geld om kicksen te kopen. Dat soort dingen. Liepen ze op gympies te trainen.

'Er wordt in Spanje vaak misbruik gemaakt van voetballers. Het komt voor dat jonge spelers 50 duizend gulden per jaar verdienen. Maar als ze doorbreken en weg willen, wordt er plotseling een transfersom van 20 miljoen gevraagd. Dat is oneerlijk, dat mag niet, het zou illegaal moeten zijn. Maar ze doen het, de spelers tekenen, want hun families hebben het geld nodig.

'Ik heb zat meegemaakt. Ik ben koel geworden door allerlei gebeurtenissen. Toen ik geblesseerd was, zijn er ook allerlei rare dingen gebeurd. Verbitterd, nee, dat ben ik niet. Maar sommige dingen laten me koud nu. Over mij en mijn familie zijn altijd heel veel rare verhaaltjes geschreven.'

- Jordi is die Spaanse toestanden wel gewend, zei Hiddink.

'Hij weet hoe het is daar en hij heeft gelijk. Ik word niet zo gauw meer verrast.

'Dank zij mijn vader heb ik de best denkbare leerschool gehad. Maar ik zeg niet dat het nu minder wordt met Barcelona. Ik kan gewoon niet te veel zeggen. Alles wordt gelezen, en meestal verkeerd geïnterpreteerd. Maar ik kan het ook zonder mijn vader. En dat zal ik bewijzen.

'Alles wat er de laatste weken in Barcelona is gebeurd, zet ik van me af. Dat kan ik. Nu ga ik een EK spelen. Het klinkt misschien onwaarschijnlijk, maar ik kan dat scheiden. Ik ben een koud iemand, dan. Ik schakel om. Het is geen makkelijk seizoen geweest. Natuurlijk zit ik er mee, maar ik ben nu hier, voor een EK. De rest wil ik vergeten. En dat moet ik ook.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden