'Ik ben weggezet als een gek die Nina Storms stalkt'

VOORGESCHIEDENIS..

Al vijf jaar lang schrijft onderzoeksjournalist Eric Smit (43) artikelen over zakenvrouw Nina Storms, voorheen Brink, en al vijf jaar lang zijn de gevolgen voor hem groot: beslagleggingen, beschuldigingen, rechtszaken, schadeclaims, bodemprocedures.

Ze is een formidabele tegenstander.

‘Ik wist natuurlijk dat ik het moeilijk zou krijgen toen ik in Quote over haar begon te schrijven. Nina is iemand die absoluut niet van wijken weet. Maar dan komt de cruciale vraag: laat ik daarom het onderwerp rusten? Ik denk dat je altijd meer spijt krijgt van dingen die je niet doet, dan van dingen die je wel doet.’

Als katalysator van de vijandelijkheden fungeerde een later gerectificeerde onthulling in Quote dat de zakenvrouw een sm-relatie zou hebben gehad met de voormalige president-commissaris van World Online. Vandaag wordt de strijd vervolgd in Utrecht, met een kort geding. Smit eist dat het beslag op de royalty’s van zijn boek Nina, de onweerstaanbare opkomst van een power lady wordt opgeheven.

De rechter oordeelde eerder dat de journalist beweringen uit het boek niet hoefde te rectificeren. Aanvankelijk liet het kamp-Storms ook beslag leggen op de bankrekening en de privébezittingen van Smit.

Volgens u was het moment van de beslaglegging gekozen om u zo hard mogelijk te raken.

‘Ze wilden mij op een heel gevoelig moment treffen. Het was het begin van de vakantie in Amsterdam. Ze zullen het niet hebben geweten, maar ik vierde de verjaardag van mijn kinderen. Ik stond met zakjes chips in mijn handen een feestje in goede banen te leiden, met vijftien kleine grietjes, toen ik werd gebeld door de partner van mijn advocaat. Ik ben meteen naar huis gegaan om op mijn bankrekeningen te kijken. Het is heel gek om alle saldi plotseling op nul te zien staan.’

Toen kwam het conflict onrustbarend dichtbij?

‘Begin 2009 al liet ze de eerste claim bij mij op de deurmat vallen, van 500 duizend euro, in verband met het verhaal dat ik in 2005 voor Quote schreef. Dus mijn vrouw en ik waren erop voorbereid. Na de beslaglegging was alles wat we hadden weg, ook het spaargeld. Pas de volgende dagen merkte ik hoe ingrijpend zoiets is. Het is een soort mentale oorlogsvoering.’

Waarom tart u deze vrouw al vijf jaar lang?

‘Tarten is niet het goede woord. Ik heb het boek geschreven om velerlei redenen, maar de belangrijkste is dat ik het prachtig verhaal vind: hoe iemand in Nederland als zakenvrouw groot kan worden met allerlei trucs. Een vrouw die op de rand van de afgrond, en ver daaroverheen, de bloemetjes heeft geplukt. En dat gaat decennialang goed, haar management by fear. Intimidatie, rechtszaken voeren. En ze is er ook nog eens enorm rijk mee geworden. Het zegt ook iets over de manier waarop het zakenleven werkt.’

‘Wat ik ook interessant vind, is dat in haar slipstream altijd veel personen zijn benadeeld. Ze is een krachtige persoonlijkheid, met veel talenten. Als ze keurig netjes haar werk had gedaan, zou ze ook succesvol zijn geweest. Op de een of andere manier is ze geneigd de donkere zijden op te zoeken van het ethische spectrum.’

Hebt u bewondering voor haar gekregen?

‘Ik kan moeilijk bewondering hebben voor iemand die zulke despotische karaktertrekken heeft. En volstrekt geen moreel kompas. Ik wil juist aantonen dat dat niet deugt. Natuurlijk, ze heeft talenten. Haar energie is onvoorstelbaar. Ze gáát maar door. Daarvoor heb ik ontzag. Ze is iemand die de top altijd haalt. Aan de andere kant kwam ik er steeds meer achter hoe genadeloos ze is. Daarmee ga ik dus ook kennismaken, realiseerde ik me. En dat gebeurt nu dus ook.

‘In 2008 begon ik aan het boek. In maart diende het eerste kort geding. Advocaten op mijn dak, noem naar op. Ik werd meteen weggezet als een obsessieve gek die haar stalkte. Die termen werden steeds herhaald. Obsessie, stalken. Ik zou haar achtervolgen tot in haar slaapkamer. Het heeft er uiteindelijk wel toe geleid dat ik het boek geserreerd heb proberen op te schrijven. Sober.’

Is de aard van de schermutselingen veranderd sinds de entree van Pieter Storms, de journalist die in 2008 met haar trouwde?

‘Ja. Hij kwam ergens begin 2007 ten tonele, als een soort vriend van de familie. Voor De Pers heb ik destijds ook een paar stukken over Nina Brink geschreven. Toen begon Storms zich ermee te bemoeien. Die chemie tussen hem en Nina maakt het mengsel nogal explosief. Met hem erbij zit er een turbo op.’

Het citaat waarmee Storms zijn bedoelingen duidelijk maakte stond begin 2009 ook in De Pers: ‘Ik wil hem alleen tot onder zijn knieën afzagen. Mensen met zo’n moraal moet je vernietigen, ik ga hem aan de hoogste boom ophangen.’

‘Je reinste dreigementen. Dat is ook des Pieters. Ik snap er geen bal van dat hij het op die manier voor zijn vrouw opneemt. Hij kan beter een rol als bemiddelaar spelen. Met een boek dat al in de winkels ligt heeft het volgens mij ook niet zo heel veel zin om een keiharde strijd te voeren. Als hij niet had lopen schreeuwen, had het boek niet de helft van de publiciteit gekregen en was nog niet de helft van het aantal boeken verkocht.’

Hoeveel geld bent u inmiddels kwijt aan advocaten?

‘Ik denk dat het binnenkort zo’n 90 duizend euro is. Ik had allang plat gelegen als ik dit niet had zien aankomen en een aantal mensen had benaderd met de vraag of ze me zouden willen steunen, als het erom zou gaan spannen. En gelukkig heb ik stichting Muckracker achter me staan.’

Wat vindt u het verbazingwekkendst?

‘De agressie. Neem de beslaglegging. Ik snap niet dat ze dat op die manier heeft gedaan. Het is zo onmiskenbaar een daad van kwaadwillendheid. En dan ook nog durven zeggen dat je eigenlijk het liefst wil mediaten. Dat is echt een gotspe. Mediation veronderstelt een positieve grondhouding. Daar is volstrekt geen sprake van. Toen niet en nu niet.’

De entree van spin doctor Kay van de Linde past goed in het verhaal.

‘Ja, vanwege het twisten, het spinnen, het zwendelen met feiten. Nina heeft een heel team samengesteld, met Van de Linde erbij en drie, vier advocaten. Ik heb constant te maken met een batterij van dit soort figuren. En dan zit Storms er ook nog bij, als een soort breekijzer voor Nina.’

Hoe reageerde uw vrouw toen u zei dat u een boek over haar zou schrijven?

‘Ze vond dat ik het moest doen. Ze staat achter mijn verhaal. Maar mentaal is het zwaar. Het is die berg opfietsen, een beklimming. Ik weet dat ik de man met de hamer tegenkom. Het is geen eenvoudige rit naar boven. Ik weet nooit wat me na de volgende haarspeldbocht te wachten staat. Het enige dat ik kan doen, is blijven ademhalen en doorfietsen.’

De ?power lady? versus de ?stalker?
Vanochtend dient in Utrecht het kort geding van journalist Eric Smit tegen zakenvrouw Nina Storms-Vleeschdraager (voorheen Brink). Smit eist dat het beslag wordt opgeheven dat Storms heeft gelegd op de royalty’s van de ongeautoriseerde biografie Nina, de onweerstaanbare opkomst van een power lady. Al vijf jaar voeren beide partijen een bitter gevecht. Ze verwijten elkaar te ‘zwendelen met feiten’ en beschuldigen elkaar ervan niet geïnteresseerd te zijn in bemiddeling. Pieter Storms, de echtgenoot van Nina, noemt Smit een ‘journalistieke zwendelaar die mijn vrouw al vijf jaar lang stalkt.’ Het kamp-Storms richt zich met name op het boek Nina. Tegen Smit loopt een bodemprocedure. ‘In dat boek staan namelijk ontelbare onwaarheden’, zegt Pieter Storms. Over de royalty’s: ‘Een inkomen uit leugens en halve waarheden mag niet in de zakken vloeien van een auteur die daar dan een auto van koopt of van op vakantie gaat.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden