Ik ben vooral blij dat niemand me ziet, al worstelend met de mais

Aflevering 61: de wandelaar heeft het zwaar in het zo mooie Gaasterland.

null Beeld Studio V met dank aan Reisboekhandel Pied á Tierre, Amsterdam
Beeld Studio V met dank aan Reisboekhandel Pied á Tierre, Amsterdam

Het gaat vandaag van Stavoren naar Oudemirdum en voor het evenwicht zouden wat positieve observaties op zijn plaats zijn. Maar het wil gewoon niet zo lukken. Ik zou liegen als ik het eerste deel van het traject, van Stavoren tot Mirns, zou aanbevelen. Misschien zijn sommige delen van Nederland ook beter geschikt voor fietsers, auto's, motoren en landbouwvoertuigen. Ik kom ze in ieder geval volop tegen, die andere weggebruikers.

Het is ook maar mijn particuliere observatie. Ik loop over de rechte dijk en zie rechts een stilstaande zoetwaterplas waar vroeger de zee was, en links leeg, stil, levenloos boerenland. Anderen lopen op de dijk en zien een groot IJsselmeer waar je kunt zwemmen en zeilen, en een groen, weids Fries landschap. Dat is óók waar.

Bij de Roode Klif, een 10 meter hoge keileembult, staat een zwerfsteen, een monument voor heldhaftige Friezen die de Hollanders versloegen bij de slag om Warns. 'Leaver dea as slaef.' Het oude vissershaventje van Laaksum is een leuke plek. Ik drink hier koffie, het is er aangenaam rommelig, ik ontwaar zelfs oeverzwaluwen.

Dan een vervelend stuk, over de weg tot Mirns. Het landschap begint te glooien, Gaasterland dient zich aan. Hogere zandgronden op keileemruggen, opgestuwd in de Saalien-ijstijd, met bossen, geplant tegen zandverstuivingen.

Mais. Beeld
Mais.Beeld

In Mirns, ter hoogte van een theetuin, even een prachtig doorkijkje over een bloemrijk graslandje naar het IJsselmeer. Maar ook de maisvelden dienen zich aan, overal muren van mais.

Gaasterland is recreatiegebied, bij 't Mirnser Klif wordt gezwommen op een strandje, over een recht pad loop ik door het Rysterbosk, een druk wandelbos. In Rys: horeca, een camping en een speelpark. Over de Zuiderfennenspolder had ik gelezen dat ik hier 'natuurlijke' en bloemrijke akkers zou zien, maar ook hier: raaigras en mais.

Vlak voor Oudemirdum leidt het Zuiderzeepad dwars door een maisveld, een minispoor. De mais staat meer dan manshoog, ik hou de armen voor me uit om de bladeren af te weren. Er zijn vast mensen die dit ervaren als leuke Hollandse jungle, maar ik ben vooral blij dat niemand me ziet, al worstelend met de mais.

Caspar loopt

Caspar Janssen loopt een jaar lang door Nederland en brengt al doende het landschap in kaart, en daarmee de planten, dieren, mensen en kwesties van het Nederlandse land. Lees hier eerdere afleveringen terug.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden