Ik ben te laat geboren

‘Hier meisje’, zei een meneer tegen mijn oudste broer, en gaf hem drie snoepjes. ‘En die andere twee zijn voor je zusjes.’..

Wij waren alle drie jongens, maar het kon de oude heer worden vergeven: wij hadden lang, engelachtig haar.

Het was 1973 en van onze moeder, die in verkiezingstijd een PSP-poster voor het keukenraam hing, mochten we niet naar de kapper, ook al hingen de slierten hinderlijk in ons gezicht. Ze vond het artistiek staan.

Graag beklaag ik mij dat ik te laat ben geboren.

Was mijn geboortejaar 1951 geweest, dan had ik met een lange pony mijn ouders kunnen schokken. Dan was mijn eerste singletje misschien She loves you van de Beatles geweest. En dan had ik tijdens de summer of love in Amsterdam kunnen zijn.

Míjn summer of love vond plaats in een doorzonwoning in het oosten des lands, waar ik in de box zat. En mijn eerste singletje was in 1973 Coz I luv you van Slade, een erbarmelijke glitterrock-band waarvan wij de gitarist ‘hazetand’ noemden.

Ik bedoel maar, onze kapsels en muziek waren slechts de slappe aftreksels van de echte revolutie kort daarvoor.

Toen ik in de jaren tachtig groot werd, lachte ik me rot om die haren en die wijde pijpen die ik op mijn wat geel-bruinig gekleurde jeugdfoto’s droeg: ‘Mam, het kan toch niet waar zijn dat mensen er zo uit zagen?’

Ik wist zeker dat ik zelf nooit zo’n modeslachtoffer zou worden.

Maar nu draagt mijn dochter precies dezelfde wijde pijpen als ik op die oude foto’s.

Dat moet van H & M.

Ook al gesignaleerd in mijn huis: T-shirts met vredestekens, net als ik ze droeg. En de jongens op school hebben weer lange haren.

Ziet er toch wel artistiek uit, vind ik.

Dus toen mijn zoon van 7 klaagde dat de slierten in zijn gezicht begonnen te hangen, mocht hij niet naar de kapper. ‘Het staat juist zo leuk.’

Maar deze week heb ik hem toch maar weer kort laten knippen. Straks gaat hij nog in de krant zeuren dat 2001 een verschrikkelijk geboortejaar is.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.