'Ik ben tbs'er, maar volstrekt ongevaarlijk'

Na de ontvoering van een meisje uit Eibergen door een tbs-pati, zijn alle verloven ingetrokken door inrichting De Meern in Amsterdam....

Tijdens de laatste fase van de 'resocialisatie' ging tbs-pati Jeroen (27) vier dagen per week vanuit inrichting De Meern in Amsterdam naar zijn werk. En in het weekeinde was hij bij zijn ouders, of bij zijn zwangere vriendin, een vrouw die hij al kende voordat hij veroordeeld werd.

Nadat eind vorige maand tbspati Michael S. niet was teruggekeerd van zijn proefverlof en hij een 13-jarig meisje uit Eibergen had ontvoerd en seksueel misbruikt, zijn alle verloven in De Meern ingetrokken.

Voor Jeroen is het onbegrijpelijk. Hij vindt zichzelf geen gevaar, en ziet al helemaal niet het verband tussen zijn situatie en wat er in Eibergen is gebeurd. 'Ik ben geen zedendelinquent. Met dat soort lui wil ik helemaal niets te maken hebben, en de vier jongens met wie ik hier zit ook niet.'

De Meern is een afdeling van de de tbs-kliniek Flevo Future. Dezelfde kliniek waar ontvoerder Michael S. behandeld werd. Daarom is besloten alle verlofregelingen van gevangenen in de inrichtingte herzien. Tot die tijd zijn de verloven ingetrokken.

De advocaat van Jeroen, Niek Heidanus uit Groningen, heeft bij de commissie van toezicht van de kliniek zijn beklag gedaan over die beslissing.

Jeroen zit vast voor brandstichting. Wat er precies heeft plaatsgevonden in het verleden, wil hij niet zeggen. Maar hij werd veroordeeld tot een jaar cel en tbs: 'Na mijn celstraf moest ik nog zeventien maanden in de gevangenis blijven, vanwege de wachtlijsten in de tbs. In 1999 is mijn behandeling begonnen.

'Ze stellen een plan op om samen met hulpverleners en mijn familie aan mijn ziekte te werken. Ik heb de pech gehad dat de mensen die verantwoordelijk waren voor dat plan telkens weer vertrokken. Er zijn wel zes mensen geweest die daarover gingen, en steeds als er weer een nieuwe medewerker werd aangesteld, werd er gezegd: laten we het toch maar anders doen. En ook mijn therapeuten wisselden steeds.'

Het duurde een paar jaar voordat Jeroen voor het eerst op verlof mocht. Ook daarbij had hij pech, beweert hij. 'De brief waarin ik om verlof vroeg, is tot twee keer toe kwijtgeraakt. Daarom mocht ik pas in 2003 voor het eerst de kliniek verlaten. Ik mocht samen met twee man personeel voor vier uur naar buiten. Omdat dat goed ging, kreeg ik uitbreiding van mijn verlofregeling.'

Eerst mocht hij eens in de zes weken een paar uur begeleid de deur uit. Na een tijd werd het begeleid verlof omgezet in semi-begeleid verlof, waarbij de tbs'er wordt weggebracht en vervolgens zonder begeleiders op pad mag. Vanaf november 2003 mocht Jeroen ieder weekeinde vrijdag tot en met zondag met onbegeleid verlof.

Jeroen: 'Daarin ben ik uitgebreid begeleid. Zo bestaat de afspraak dat ik de kliniek bel als ik denk dat het misloopt. Dan komen ze me halen.

'Ik kreeg ook toestemming om vier dagen in de week te gaan werken bij de afdeling wooninrichting van een woningbouwbedrijf.'

Dat ging goed. 'Mijn collega's hebben me geaccepteerd. Ik heb ze gewoon verteld waar ik vandaan kom. Toen ze zagen dat ik mijn werk goed deed, was dat geen probleem. Ze doen normaal tegen me en geven me ook op mijn flikker als ik iets niet goed doe. Die mensen zijn recht voor zijn raap, en dat vind ik eigenlijk wel prettig.'

Het verblijf in De Meern is bedoeld als de laatste stap voor terugkeer in de maatschappij. Het leven van tbs'ers op de afdeling lijkt op een gewoon leven, zegt Jeroen.

'Ik deed ook vaak 's avonds boodschappen, of maakte nog een wandelingetje. Het is vreemd om opeens weer helemaal opgesloten te zijn.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden