'Ik ben niet voor mijn lol illegaal'

De ingezonden brieven van dinsdag 21 april.

Vluchtelingen die gered werden door de Italiaanse kustwacht liggen op het dek van het schip Bruno Gregoretti in Valetta in Malta. Beeld ap

Brief van de dag: Ik ben niet voor mijn lol illegaal

Ik ben vluchteling en ik ben hier!

Niet voor een koelkast of voor een auto of omdat ik het hier zo leuk vind. Als mijn land veilig zou zijn, dan zou ik daar zijn. Als ik daar kon studeren en werken! Als ik zelf kon kiezen om te trouwen en een gezin te stichten... Als ik niet opgesloten zou worden.

Als wij vluchtelingen veilig zouden kunnen leven, dan hadden we niet alles achtergelaten. Zouden we al onze familie, vrienden en kennissen achtergelaten hebben voor geld? Een land dat we nog niet kenden? Een land duizenden kilometers van ons land vandaan?

Uitgeprocedeerd asielzoekers moeten het land verlaten. Maar in de praktijk is het bijna onmogelijk. Ik kan en durf niet terug te gaan. Ik kan ook niet meer naar een andere land om asiel aan te vragen vanwege de Europese verdragen.

Ik wil heus wel werken en belasting betalen, naar school gaan. Maar wordt deze mogelijkheid gegeven? We hebben niks kunnen doen omdat we moesten wachten op een verblijfsvergunning.

In al die jaren dat we wachtten, hadden we allang kunnen werken en studeren. Nu kost het de overheid alleen maar meer. En nu ben ik illegaal. Hoe kunnen we de samenleving helpen opbouwen als we illegaal zijn? De overheid geeft ons steeds de schuld dat we niet teruggaan, terwijl zij weigert in te zien dat het niet kan en zij dus haar beleid moet veranderen.

Vluchtelingen hebben veel talenten. Ze willen aan de maatschappij bijdragen en ze willen erbij horen. Laten we proberen dit mogelijk te maken. Ik ben Somalische, geboren in Saoedi-Arabië en woonde in Jemen dat ik moest ontvluchten. Ik kan naar geen van de drie terug.

Ilham Awees (31), afgewezen vluchtelinge, vijf jaar in Nederland, geen vaste verblijfplaats

Dit zijn de overige ingezonden brieven van vandaag.

Stuur ze terug

Tijdens de Arabische lente was Europa nog actief met patrouilleboten bij Libië om het land te verlossen van zijn gestoorde leider, Khadafi. Waarom wordt er nu geen patrouille opgetuigd met hulp van vrachtschepen en worden alle vluchtelingen niet teruggevoerd naar een ander arm Noord-Afrikaans land (West-Sahara of Mauritanië)?

Geef dit land middelen en militaire hulp om de vluchtelingen tijdelijk te huisvesten, de echte vluchtelingen te selecteren en het gros van de gelukzoekers weer terug te brengen naar het land van hun vlucht (Libië). Binnen een korte tijd is deze exodus met vele slachtoffers dan afgelopen. De mensen vluchten niet via Libië omdat ze desperaat of opgejaagd zijn. De meesten vluchten omdat het kan en het lukt.

Europa doet namelijk niets met de ontvangen zwervende vluchtelingen. We zijn ' te beschaafd' om de vluchtelingen terug te brengen en verwachten dat ze uiteindelijk ook nog een positief bijdrage zullen leveren aan onze maatschappij.

De meeste vluchtelingen zullen echter sluimerend racisme en ongelijkheid ondervinden, waardoor ze zich uiteindelijk ook tegen onze maatschappij zullen keren. Kijk naar Australië en leer dat het werkt.

Rob Oltshoorn, Oude Meer-Schiphol

Dit zijn de dilemma's

Je ziet in een arm land op straat een jong bedelend meisje; ze is gevallen en bloedt. Je hebt pleisters bij je. Als je haar verzorgt, loop je het risico dat je meer jonge zorgbehoevende bedelaartjes aantrekt.

Je bent visser en ziet mensen van een zinkend schip afspringen. Als je hen roept loop je het risico dat je (te) veel drenkelingen voor je bootje aantrekt.

Je bent politicus en ziet uitgeprocedeerde asielzoekers verkommeren. Als je hen 'bed, bad en brood' aanbiedt, loop je het risico dat je (veel) meer asielzoekers aantrekt.

Je bent EU-minister en ziet dat er veel vluchtelingen verdrinken. Als je meer boten inzet om vluchtelingen van armetierige bootjes te redden en duizenden levens te sparen loop je het risico dat je daarmee weer meer vluchtelingen aantrekt.

Bij een dilemma hebt je verschillende keuzen. Daarbij spelen je waarden en normen een rol. Elke keuze kan weer een ongewenste situatie tot gevolg hebben. In de voorbeelden: niets doen helpt de acute slachtoffers niet; wel helpen geeft het risico van onmacht of meer slachtoffers.

Het gaat niet om objectief 'goede' of 'foute' keuzen, het gaat om morele afwegingen. Discussie over en respect voor elkaars keuzen is goed. Elkaar de morele les leren heeft weinig zin.

Jaap Buitink, Heemstede

Crimineel Tilburg

Na 50 jaar in Tilburg te hebben gewoond heb ik uiteindelijk de krant nodig om er achter te komen in wat voor een omgeving ik al die jaren heb doorgebracht. Na een serie artikelen in Vonk blijk in een gezagsondermijnende omgeving te zijn opgegroeid vol met kleine en grote criminaliteit, maar volkskundige Gerard Rooijakkers noemt dit cultuur! ('Bende van Brabant', 18 april)

Inzoomend op Tilburg zegt hij dat daar een illegale schaduweconomie is van 800 miljoen euro, wat hij overigens ook cultuur noemt. Heb ik dan al die jaren met oogkleppen rondgelopen? Ik denk het niet. Opgegroeid in een katholiek middenklassegezin in de jaren zestig gebeurde er in mijn ogen eigenlijk weinig spannends in het rustige stadje Tilburg.

Nu woonachtig aan de rand van de Vogeltjesbuurt - vorige week in de Volkskrant neergezet als een anarchistisch bolwerk waar de gezagdragers zich niet durven vertonen - is het ook weer rustig wonen met als dieptepunt mijn fiets die werd gestolen voor mijn huis.

Mijn oproep aan alle mensen die boven de Moerdijk wonen is dan ook: blijf het rustige Brabant bezoeken en wees niet bevreesd. Er zal je niets overkomen, maar zet wel je fiets op slot.

Jos Bonink, Tilburg

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden