'Ik ben meermalen heerlijk klaargekomen'

De Groene stoort zich aan politieke correctheid, iets waarvan je Ingeborg Beugel niet kunt betichten.

null Beeld null

Deze week laat Vrij Nederland de diesel- en migrantencrisis eventjes voor wat ze zijn. Met een fleurige cover - poppetjes, klodders verf en veel roze - kondigt het blad een interview aan met 'geluksprofessor' Meike Bartels. De psychologe vraagt zich niet af waarom mensen depressief worden, maar kijkt juist naar degenen die dat níét worden. Bartels boodschap: 'Misschien kun je in plaats van depressiepreventie ook aan geluksstimulatie doen.'

De gitzwarte cover van Nieuwe Revu doet juist wat weinig eer aan een gevarieerd nummer. Het wonderlijkste stuk is een interview met Ingeborg Breugel. Ze is Griekenland-expert, maar ook de vrouw die naar eigen zeggen meer seks, drugs en rock 'n' roll beleeft dan de interviewer in zijn 'wildste voorstellingen' kan bevatten.

Hoewel, na enig doorvragen krijgt de interviewer toch een klein tipje van de sluier opgelicht. In een anekdote over twee Griekse minnaars: 'Ik was als een zilveren bal in een flipperkast, ze zaten alleen aan mij, niet aan elkaar. Ze hebben me verwend - ik hen ook - ben meermalen heerlijk klaargekomen, zij ook.'

Reeks incidenten

De Groene Amsterdammer biedt de lezer ook 'schokkende inhoud', zo waarschuwen ze ironisch op de voorpagina. Joost de Vries betoogt dat de lange tenen terug zijn, een sentiment uit de jaren en tachtig en negentig. 'De nieuwe politieke correctheid manifesteert zich door elke woordgrap letterlijk te nemen, door elke ironie te missen, door constant te proberen ergens een belediging in te vinden.'

Toch nog even over de vluchtelingen. Elsevier zet een bijna onuitputtelijke reeks incidenten achter elkaar rond de vaderlandse asielzoekerscentra. Syp Wynia betoogt in zijn column dat migratie per definitie gepaard gaat met verlies.

Vrij Nederland komt in De Week Waarin juist uit de kast als Gutmensch. Donkers en Van de Griend: 'Zelf wisten we ook wel dat de vluchtelingenstroom niet alleen gezellige muziek en culinaire verfijning met zich meebrengt en dat zich onder hen ook heus een paar zeikerds en types met nare opvattingen bevinden.

'Maar door de blinde haat van de Wilders-adepten (...) en de totale onwil om zich ook maar een beetje in het lot van door oorlog op drift geraakte mensen te verplaatsen, wisten we wel weer één ding heel zeker: waar we ook stonden, het was niet aan de kant van deze club.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden