Ik ben helemaal geen ruigpoot, maar eerder truttig en overgevoelig

Ik ben helemaal niet rechts, maar reactionair anarcho-liberaal, al weet ik ook niet wat dat precies betekent.

Beeld Illustratie Gabriel Kousbroek

Volgens een recent onderzoek van Vrij Nederland en Nieuwsuur ben ik een toonaangevende rechtse twitteraar die bekendstaat om zijn rauwe mannencolumns uit Portugal. Nou vind ik mijzelf helemaal niet zo primitief, al deed ik de lezer natuurlijk weleens kond van mijn sporadische uitspattingen.

Ik speelde mijn rol als scabreuze huishofnar van de Volkskrant altijd met verve, maar ik merk dat ik gegroeid ben als mens en dus ook als columnist. Daarom is het sympathiek en empathisch van de hoofdredactie dat ik in mijn cursiefjes eindelijk mijn gevoelige, vrouwelijke kant en mijn 62 andere genders mag ventileren.

Grasduinend door de driehonderd columns die ik tot nu toe vanuit mijn standplaats Portugal voor deze krant schreef, kwam ik tot de ontdekking dat ik - in weerwil van het clichébeeld dat Vrij Nederland van mij schetst in dertien woorden - helemaal geen ruigpoot ben. Eerder truttig, overgevoelig en sentimenteel, met gesnotter over mama zaliger en mijn hondjes Raya, Tita en Jamba, Happinez-achtige beschrijvingen van Algarviaanse couleur locale, snobistische oprispingen over saudade, Amalia Rodrigues en Fernando Pessoa en opvallend veel larmoyant geneuzel over ouder worden, aftakelen en de verlossende dood, maar dat is het dan wel.

Als ik een rauwdouwer ben, is Meester Bart het ook.

Toen ik nog in Zuid-Amerika woonde, was ik ruig. Ik ging met Aché-indianen jagen in de jungle, dronk bier met gevluchte nazi's, rookte crack in de favela's van Rio, huurde voor mijn verjaardag het gezaghebbendste bordeel van Paraguay af en deed mee aan de Dakarrally terwijl ik niet eens een rijbewijs heb.

Wat mijn 'mannencolumn' betreft: uit lezersonderzoek van de Volkskrant bleek dat mijn trouwe aanhang hoofdzakelijk bestaat uit keurige dames van de troisième et quatrième âge die goed in de slappe was zitten.

Potentiële mecenassen dus, al uit het kunstbegunstigen zich tot nu toe slechts in handgebreide truien, suède penny loafers en andere parafernalia van overleden echtgenoten die ik linea recta retour geef aan João de postbode.

In de spraakmakende onthulling van Vrij Nederland en Nieuwsuur werd ik in één adem genoemd met Diederik Smit van De Speld en Eddy Terstall. De filmmaker is volgens het maandblad rechts omdat hij kritisch staat tegenover de islam en de PvdA.

Ik ben niet rechts, maar reactionair anarcholiberaal. Geen idee wat dat precies inhoudt, maar het bekt lekker.

Overigens zak ik liever een avondje door met mijn drommelse rechtse kunstbroeders Didi & Eddy dan met de koning der linkse twitteraars (volgens Vrij Nederland en Nieuwsuur): Alexander Penthouse van D66.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.