Ik ben gaan zien dat het leven klopt

Tanja Dekker (41) is moeder, echtgenote, kostwinner, veranderkundige, IT-adviseur. In 2002 werd bij haar man Alzheimer geconstateerd. ‘Samen geven we nu een draai aan deze situatie....

‘Mijn voorstelling van het leven was volstrekt anders en toch zijn mijn wensen uitgekomen. Op een diep, woordeloos niveau. Ik was gedreven bezig iets te worden en te zijn. Mijn grootste doel was slim en knap worden en anderen de loef afsteken. Ik was 11 jaar toen ik dat zo had besloten.

‘In de Verenigde Staten ging ik informatica, bedrijfskunde en psychologie studeren. Ook kwam ik in een clubje van hoogbegaafden. Maar toen ik na zeven jaar met drie bachelortitels terugkeerde in Nederland, voelde ik me niet gezien omdat ik geen drs voor mijn naam had. Bozig begon ik aan de Universiteit van Leiden een studie arbeids- en organisatiepsychologie.

‘Maar het werd leuk en ik studeerde af als veranderkundige. Die titel wilde ik waarmaken. Ik werd geleid door het gedachtegoed van communicatiewetenschapper Paul Watzlawick; dat veranderen door meer van hetzelfde te doen, meer van hetzelfde oplevert. En dat problemen dan in feite groter worden. Einstein definieert krankzinnigheid ook als de gedachte dat je door steeds hetzelfde te doen een andere uitkomst krijgt. Van deze inzichten houd ik nog steeds erg.

‘Ik ontmoette mijn man; hij was heel slim – werkte in de logistiek – was veertien jaar ouder, en hij had haar op zijn borst. Hij was alles waarvoor ik gebeden had en ik trouwde met hem.

‘Intussen was mijn bewijsdrang plots verdwenen, vlak na de ontvangst van mijn Leidse bul. Ik had gehaald wat ik wilde, stond op de top en nog wist ik niks. Deze teleurstelling was nodig voor het besef dat je wel oneindig zo kunt doorgaan, maar dat dan wezenlijk niets verandert. Watzlawicks theorie had me ingehaald.

‘Ik leerde dat die gedrevenheid helemaal niet slim was en dat ik beter kon ontspannen. Dat was een hele klus. Ik ging minder werken en vroeg me af hoe succes er dan moest uitzien. Ik kreeg pas antwoord toen mijn zonen waren geboren en ik leerde genieten van het moment.

‘Het ultieme voor mij is nu gewoon te zijn. Dat ik accepteer wat is. Ik wil niet meer de omgeving naar mijn hand zetten. Ik zet me nu naar de omgeving. Maar ik moet het wel goed hebben, daarin ben ik heel radicaal geworden. Dus ik slaap voldoende, eet bewust, sport en ga naar de sauna. Dan ben ik in opperbeste vorm. Dat is ook nodig, want al voor de geboorte van onze jongste in 2002 ging mijn man kwakkelen. Hij wilde stoppen met werken en voor zichzelf beginnen als adviseur. Maar dat lukte niet. Ik deed alles om hem te kunnen laten zoeken naar wat hij echt wilde. Omdat we het financieel steeds minder kregen en ik bij mijn werkgever geen carrièresprong meer kon maken, besloot ik vorig jaar voor mezelf te beginnen als IT-adviseur en veranderkundige. Ik werd kostwinner.

‘Onderhuids werd ik steeds kwader, omdat het mijn man maar niet wilde lukken. Toen hij zei dat hij van ons weg wilde, ging ik tegen het plafond. Maar ik zorgde dat hij kon vertrekken met auto, geld en tentje. Na een maand stond hij voor de deur met de mededeling dat hij bij ons wilde blijven.

‘Die zomer vertoonde hij opeens bizar gedrag. Hij werd een beetje gek, vergat, kreeg vreemde oprispingen en lachsalvo’s. Ik voelde me verraden en was razend, dacht: ik lap hem op en dan scheid ik. Onderzoek in augustus 2006 wees uit dat mijn man Alzheimer heeft. Hij was nog tot heel weinig in staat en ook bleek dat hij de financiën jaren had verwaarloosd. Ik vond de rekeningen achter de verwarming, in de schuur. Het was verschrikkelijk. Ik ben vier maanden met de Belastingdienst beziggeweest. Toen ik constateerde dat het al zo lang mis was, verdween mijn woede. Samen geven we nu een draai aan deze nieuwe situatie.

‘We omarmen die situatie. Het is de paradoxale instructie van Watzlawick. ‘Omarm het en ontspan je.’ Dat is waar. Het leidde ook bij mijn man tot verandering. Hij functioneert redelijk normaal, al is hij vergeetachtig. Hij draait weer mee met het gezin.

‘Als ik mijn oude doel had gehaald, dan was mijn leven een teleurstelling geworden. Maar ik heb mezelf ontdekt, ik heb mezelf bewezen. Maar dan anders. Humor, ontspanning en geduld heb ik als cadeau gekregen. Ik ben gaan zien dat het leven klopt, dat het helemaal goed is. Dat er wel degelijk goddelijke leiding is, die veel briljanter is dan wij ons kunnen bedenken.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden