Ik ben een elfenjurk aan het maken

Gemma Venhuizen (18) studeert Aardwetenschappen in Amsterdam. 'Het lijkt wel lente.'..

Ik ben stout. Terwijl mijn vrienden in een college sedimentologie zitten, zet ik mijn fiets op slot. Ik loop cafe Jaren binnen en kies een tafeltje bij het raam. Buiten zit een duif.

Niemand weet waar ik ben.

Ook mijn ouders niet, want ik woon al een paar weken in Amsterdam. In mijn eentje in het huis van mijn neef, die op huwelijksreis is.

De ober komt. Ik trakteer mezelf op Sachertaart en kijk om me heen. Een dochter met haar moeder aan de tafel naast me, drie studenten in de hoek.

Nu ik hier eenmaal zit, voel ik me vrij en zelfverzekerd. Vandaag leef ik naar mijn eigen gevoel.

Niet naar andermans verwachtingen. Ik voel me als een vlinder die ontpopt. Alsof ik voor het eerst mijn vleugels uitsla en zie wat er te beleven valt in de wereld. Het liefst wil ik alles tegelijk doen. Het lijkt wel lente!

Ik ben een elfenjurk in Lord of the Rings-stijl aan het maken. Ik wil op reis naar Nieuw-Zeeland. En ik ga een lammetje adopteren.

Vandaag ben ik gelukkig met mezelf. Vaak verlang ik naar een vriendje met wie ik leuke dingen kan ondernemen. Nu merk ik dat ik het ook alleen kan. Vriendinnen vertellen steeds over hun relatieproblemen.Ik weet nog hoe slopend die kunnen zijn. Best leerzaam, maar nu even niet.

Ik heb niet eens tijd voor een vriendje.

Op jezelf wonen is al energieverslindend genoeg. Eten kopen, koken, de aannemer bellen, de planten water geven En daarnaast nog lekker eten met vriendinnen en op bezoek bij mijn oma. Eigenlijk ben ik heel weinig alleen thuis. Want zo'n heel huis in je eentje is toch wel erg leeg. Ik was er altijd van overtuigd dat ik niet in een studentenhuis wilde wonen, maar nu ben ik van gedachten veranderd. Het mag dan druk zijn, voortdurend huisgenoten om je heen, het is ook. . .

Oh jee, het is al bijna half twaalf. Zometeen ga ik hospiteren bij een studentenhuis. Er is een kamer vrij en de bewoners beslissen wie er in mag.

Tevreden lik ik de laatste kruimels van mijn lippen. Ik wil afrekenen en lach vriendelijk naar de ober. Hij lacht vriendelijk terug.

Hoe vraag je eigenlijk om zo'n rekening?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden