'Ik ben blij met mezelf. Dat is het belangrijkste'

Als hij zondag in de Kuip de klassieker beslist, is hij mogelijk verlost van de schaduw van zijn voorganger John Guidetti. 'Ik ben daar niet op uit.'

Graziano Pellè praat precies zoals je dat verwacht van een 27-jarige jongen uit het zuiden van Italië. Geregeld gebruikt hij zijn handen om zijn woorden kracht bij te zetten. Drie keer stoot hij het opnameapparaat om. Pellè praat in korte zinnen. Het tempo ligt hoog, want het leven is kort.


Zijn levensmotto? 'Positief blijven', zegt Pellè. Er komt een beetje spuug mee als hij dat zegt. Want hij meent het. De spits vertelt over zijn eerste dagen bij AZ, toen hij met zijn vriendin in een hotel verbleef. Elke keer als hij 's ochtends de gordijnen opentrok, hoopte hij op een staalblauwe hemel, zoals hij dat in Lecce gewend was. Maar de lucht boven Alkmaar bleef asgrauw.


'Ik dacht dat ik nooit meer de zon zou zien', vertelt Pellè tussen twee trainingen door. 'Maar toen de zon eenmaal doorbrak, ben ik meteen naar buiten gegaan om cappuccino te drinken op het terras. Net zoals jullie Nederlanders doen als er ook maar één zonnestraal doorbreekt. Alleen ben ik niet twee uur lang blijven zitten met één cappuccino, want dat doen jullie óók, haha. Maar wat ik bedoel: iets wat je niet vanzelfsprekend krijgt, waardeer je des te meer. Je moet alles positief bekijken.'


Toen Pellè in 2011 bij AZ vertrok, werd schamper opgemerkt dat dat vooral jammer was voor de sauna's in Alkmaar en de club Jimmy Woo in Amsterdam. En, niet te vergeten, voor de vrouwelijke fans van AZ.


Zijn productiviteit in Alkmaar was gering: 14 doelpunten in 53 wedstrijden, verdeeld over vier seizoenen. Hij was wat men in Italië een 'bidone' noemt. Iets wat in de prullenbak gegooid kan worden. Een miskoop. Bij Feyenoord stuitte Pellè daarom op heel wat scepsis. In de rauwe havenstad kunnen volkse mannen als Coentje en Kiprich op een heldenstatus rekenen, playboys als Pellè moeten zich eerst maar bewijzen.


Pellè zou te mooi zijn voor een Feyenoord-spits. Geconfronteerd met die opmerking, zegt hij: 'Ben je Messi of Maradona, dan blijf je je hele leven bekend. Al die andere spelers, zoals ik, zijn na een paar jaar al lang weer vergeten. We zijn passanten. Moet ik dan rekening gaan houden met journalisten die schrijven dat ik te knap ben voor Feyenoord? Ik kan alleen maar tegen hen zeggen: bedankt. Alles beter dan dat ze schrijven dat ik te lelijk ben voor Feyenoord, toch?'


Twee maanden is Pellè nu in dienst van Feyenoord. Hij volgde in Rotterdam-Zuid John Guidetti op, de man die morgen afscheid neemt van de supporters. Nog altijd wordt de Zweed omarmd door Het Legioen, vooral vanwege de hattrick die hij vorig seizoen tegen Ajax scoorde. Natuurlijk, Pellè weet dat het duel met Ajax dé wedstrijd van het jaar is voor de Rotterdamse fans. 'Het is drie keer zo belangrijk als elke andere wedstrijd. Ik herken dat gevoel. Bij AZ keek het publiek zijn ogen uit. Ze vonden het bijzonder om de successen van hun club mee te maken. Bij Feyenoord is dat anders. Hier maken de supporters deel uit van de identiteit van de club. Dat voel je, dat merk je.'


Op de vraag aan wat hij van de klassieker verwacht, beginnen zijn ogen te glinsteren. Natuurlijk droomt hij van een scenario waarin hij de matchwinnaar is. Hij weet ook: het zou hem in één klap kunnen verlossen van de schaduw van Guidetti. 'Maar ik ben er niet op uit', zegt Pellè. 'Als iemand anders scoort, ben ik net zo blij. Zo zit ik in elkaar. Als Guidetti er niet was geweest, was er wel iemand anders die de gemoederen bezighield. Zo gaat dat in het voetbal: er is altijd wel iets om over te praten, dat hoort erbij. Het enige wat ik kan doen, is mijn best. Hou je van me, oké. Hou je niet van me, ook goed. Ik kan dat toch niet niet veranderen.'


De twijfels over het scorend vermogen van Pellè komen niet uit de lucht vallen. De statistieken die hij als spits kan overleggen, zijn niet indrukwekkend. Bij Parma scoorde Pellè in elf wedstrijden één keer. Na de winter werd hij verhuurd aan Sampdoria. Daar kwam hij in twaalf wedstrijden niet verder dan vier treffers. Bij Feyenoord gaat het de goede kant op: in vijf duels heeft hij nu al drie keer gescoord. En dat hadden er eigenlijk vier moeten zijn, want zijn doelpunt tegen PEC Zwolle werd op naam van Joost Broerse gezet omdat hij de bal onderweg raakte. Nog altijd snapt Pellè er niets van. 'In welk land doen ze dat nou, het doelpunt op de naam van een verdediger zetten?'


En toch: Italië mag het mooiste land zijn om in te wonen, werken kun je volgens Pellè het beste in Nederland. Niet voor niets is dit alweer zijn vijfde seizoen in de eredivisie. Toen hij hier in 2007 arriveerde, wist hij niets van Nederland. De taal sprak hij niet, Engels evenmin. 'Ik weet nog dat ik met een Nederlands meisje thee ging drinken. Ik kende alleen wat standaardzinnetjes. How are you, what's your name, what do you do? Daarna viel het gesprek stil. Ze stond op en liep weg. Ik heb haar nog gebeld, ze heeft nooit teruggebeld.


'De lessen kreeg ik van een leraar die zelf geen Italiaans sprak. Hij wees dingen aan en zei erbij hoe dat in het Engels heette. Elke ochtend, twee uur lang. Vervolgens trainen bij Louis van Gaal, die ook weer twee uur lang aan het praten was. Weet je hoe vermoeiend dat is? Hij eist honderd procent, elke dag. Dat maakt hem tot een van de beste trainers ter wereld. Als op de training een balaanname niet goed was, werd hij gek. Zelfs bij de lunch wees hij mensen aan: jij was niet goed, jij ook niet en jij ook niet. Maar ik hield wél van zijn methode. Net als hij wil ik serieus mijn werk doen.


'Aan het einde van de dag kwam ik doodvermoeid terug in mijn hotel. Daar zat dan mijn vriendin, die de hele dag al op me had gewacht en leuke dingen wilde doen. Dat werkte niet. Als zij wilde winkelen, ging ik slapen. En als ik wakker werd, waren de winkels dicht. Na drie maanden zei ze: 'Sorry Graziano, maar dit hou ik niet vol, ik ga terug naar Italië.' Na anderhalf jaar Alkmaar zijn we uit elkaar gegaan.'


Als vrijgezel vertrok Pellè naar zijn volgende halte in Nederland: Sint-Pancras, een dorpje met vijfduizend inwoners ten noordoosten van Alkmaar. Hij huurde er een leegstaand huis met veel kamers zodat hij een eigen krachthonkje kon bouwen en genoeg vertrekken had om logés uit Italië te herbergen. In de woonkamer zette hij zijn grote flatscreen neer waarop hij via Sky Sports naar het Italiaanse voetbal in de Serie A kon kijken.


In Sint-Pancras was hij de enige beroemdheid in het dorp. Geregeld kwamen er kinderen bij hem aan de deur. Eerst voor handtekeningen, maar al snel voor iets anders: de konijnenweide naast zijn huis. Lachend: 'Er waren vier konijnen in het begin. Die waren van mijn buurman, van wie ik het huis huurde. Kinderen kwamen die beesten te eten geven of ze gingen ermee spelen. Soms werd er een konijn bijgezet. Uiteindelijk zaten er een stuk of veertig konijnen in mijn tuin. Het was niet meer te tellen.'


Jeugdvriend Andrea vergezelde hem in die tijd. In Bergen regelde Pellè voor hem een baantje als ober, in restaurant La Terrazza. 'Wij zijn jong, houden van snel, snel, snel', zegt hij over die periode. 'Als ik op zondagmorgen moest trainen en me daarna pas weer op dinsdagmorgen moest melden bij AZ, stapten we in de trein naar Parijs. Eten bij de Moulin Rouge, de volgende dag naar Disneyland en 's avonds weer terug naar Alkmaar. Ik had natuurlijk ook de hele dag op bed kunnen blijven liggen, maar dan ga ik er liever op uit. De wereld ontdekken.'


En zo kwamen verhalen. Meestal over vrouwen. En stappen. Het voedde zijn imago van playboy. Nou en, gebaart Pellè. 'Ik ben blij met mezelf, dat is het belangrijkste. Als ik vrij ben na een wedstrijd, waarom zou ik dan niet van het leven mogen genieten? Soms train ik alleen in de ochtend. Wat zou ik dan de rest van de dag moeten doen? De gordijnen dichtdoen, mezelf opsluiten, de hele dag Eredivisie Live kijken? En dat alleen om mensen een plezier te doen?'


Uiteindelijk komt alles neer op zijn levensmotto, verklaart hij: positief blijven. 'Mijn voetballeven duurt ongeveer tien jaar, daarna is iedereen mij vergeten. Daarom wil ik nergens spijt van hebben later. Niet dat ik er niet alles aan heb gedaan om het maximale uit mijn carrière te halen, maar ook niet over dat ik niet alles uit het leven heb gehaald. Zolang je het met mate doet, kunnen topsport en van het leven genieten prima samengaan.'


John Guidetti neemt voor klassieker afscheid

John Guidetti neemt morgenmiddag, voor het begin van de klassieker tegen Ajax, afscheid van het Feyenoord-publiek. Via Twitter zette hij vorige week alvast wat lading op duel. Guidetti kwam vorig seizoen op huurbasis uit voor Feyenoord en groeide in De Kuip al snel uit tot een publiekslieveling. De Zweed scoorde in 23 duels twintig keer, drie goals daarvan maakte hij in het thuisduel met Ajax (4-2 winst).


De afgelopen maanden stond Guidetti met een virusinfectie langs de kant. Niettemin verlengde hij onlangs zijn contract bij Manchester City, de regerend kampioen van Engeland, met drie seizoenen. Feyenoord en Ajax staan momenteel nummer 4 en 5 op de ranglijst, met evenveel punten maar met een gunstiger doelsaldo voor de Amsterdammers. Guidetti zal het duel voor Eredivisie Live analyseren.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden