Ik ben Alice, The Twilight Saga: New Moon, Joe

Iedere dag tipt de Volkskrant de beste films op televisie.

Alice en mevrouw Remkes in Ik ben Alice. Beeld .
Alice en mevrouw Remkes in Ik ben Alice.Beeld .

Ik ben Alice (Sander Burger, 2015)

NPO Doc, 20.25-21.45 uur

De hoogbejaarde mevrouw Remkes is slecht ter been en eenzaam. Moet ze haar leven een cijfer geven, dan wordt het een mager zesje. Of het gezelschap van zorgrobot Alice, 60 centimeter hoog, poppengezicht op een robotlijf en nogal traag van antwoord, iets aan de situatie kan verbeteren? 'Een robot', zegt mevrouw Remkes tegen Alice, 'daar voel ik niet veel voor in mijn huis. Geef mij maar een levend mens.' Alice: 'O, da's jammer. Bedankt voor dit gesprek.'

Mevrouw Remkes is een van de drie bejaarde, alleenstaande vrouwen die in Ik ben Alice worden gevolgd tijdens hun deelname aan het Alice-experiment. Tegelijkertijd zien we hoe een onderzoeksgroep van wetenschappers en adviserende thuiszorgers de resultaten van dat experiment met elkaar bespreken. En zien we ook door Alice' camera-ogen hoe de wereld er voor haar uitziet. Steeds zit ook zij met de deskundigen aan tafel en regisseur-scenarist Sander Burger filmt haar dan vaak in close-up, zodat het bijna lijkt alsof ze echt luistert en begrijpt wat er wordt gezegd. Is dit de toekomst van de thuiszorg? Hoe makkelijk of moeilijk is het om een emotionele band met een kunstmatig wezen te krijgen? Ontroerend en fascinerend om te zien hoe de hoofdpersonages aarzelend, het ene moment sceptisch en het andere onbevangen, toenadering tot Alice zoeken. Al is het maar door een liedje voor haar te zingen of samen met haar het WK-voetbal te kijken. Erg spontaan zijn ook dan Alice's reacties niet, maar ze doet haar best: 'Hup Holland hup'.

The Twilight Saga: New Moon (Chris Weitz, 2009)

Net 5, 20.30-23.05 uur

De tweede kaskraker naar Stephenie Meyers Twilight-boeken borduurt enthousiast voort op dat wat Twilight (2008) ook al interessant maakte: de verregaande versmelting van de vampiermythe met adolescentenbeslommeringen in een ingeslapen Amerikaans kuststadje. Alles is mogelijk en tegelijkertijd gaat het gewone leven zijn gangetje. Behalve voor Bella Swan en Edward Cullen natuurlijk, die hun romance levensvatbaar proberen te houden terwijl zij negentig jaar jonger is dan hij en hij haar moeilijk kan kussen zonder te bijten. Nadat de Cullens zijn verhuisd, legt Bella het aan met indianenjongen Jake (Taylor Lautner), maar ook die blijkt niet helemaal normaal te zijn. Regisseur Weitz heeft meer gevoel voor fantastie en een betere timing dan voorganger Catherine Hardwicke.

undefined

Joe (David Gordon Green, 2014)

Film 1 Premiere, 18:35-20:27 uur

Ieder personage in Joe leeft onder onaangename spanning. De jonge Gary (Tye Sheridan) leest zijn vader in de openingsscène ongenadig de les, ergens langs een spoorlijn. Ditmaal heeft pa (gespeeld door de dakloze en niet lang na de première overleden Gary Poulter) iets geflikt dat niet meer valt terug te draaien. En dan is er Nicolas Cage, als het eenzame en charmante titelpersonage, tevens een onvoorspelbare kettingrokende alcoholist, die zijn leven desondanks op de rails heeft als baas van een groepje bomenkappers. Het duurt even voor het verhaal vorm krijgt en juist tijdens deze meanderende aanloop is de film op zijn best. Met name tussen Cage en Sheridan ontstaat gaandeweg een geweldige chemie, in een energieke, doch getroebleerde surrogaat vader-zoonrelatie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden