Gastcolumn

IJzingwekkend perfecte Apartheid

De discussie rond de mislukte integratie van allochtonen is een klucht, zegt gastcolumnist Erdal Balci.

De Domtoren in het centrum van Utrecht.Beeld anp

Een beetje wind van voren en Rapper Boef heeft de benen genomen naar Marokko. Volgens eigen zeggen om er een tijdje het 'hoofd te luchten'. De andere rebel, Vlogger Ismail, moet na een wat hardere aanpak van de politie zich, waarschijnlijk door geldgebrek, in diens thuishaven Zaandam herpakken. In de tussentijd werd hij nog achternagezeten door een boze Turk die er bijna in slaagde om de vlogger al meppend bij te brengen dat hij de naam van zijn volk niet zwart moest maken. Gelukkig blijkt Ismail een goede sprint in de benen te hebben en kunnen we terug naar de hamvraag: wordt het ooit nog spannend in Nederland nu zelfs de meest minimalistische vorm van anarchie in de kiem wordt gesmoord?

Zo nu en dan zie ik columns van zeer gewaardeerde opiniemakers voorbij komen waarin wordt gewaarschuwd voor een heuse revolte in Nederland. Hun argumentatie is veelal gestoeld op economische motieven. Ze baseren zich op het verschil in inkomen tussen rijk en arm. Als volkeren op grond van deze bezwaren een revolutie zouden ontketenen, zou de hele wereld in brand moeten staan. Nederland is voor arm en rijk een van de beste landen op deze aardbol en het financiële stelsel kan dit land nog duizend jaar op de been houden.

Wat niet wil zeggen dat er geen behoefte is aan een revolutie. Wat als er rellen ontstaan in de binnensteden van Amsterdam, Rotterdam, Den Haag en Utrecht; geen ouderwetse opstand die bedoeld is voor meer brood op de plank, maar een echte oorlog waarbij steden straat voor straat, steegje voor steegje en monument voor monument terug worden gewonnen op de elite. In een zeer traag proces heeft de upper class de eeuwenoude habitat van het gewone volk gewijzigd. Het is tijd om die weer op te eisen.

Slinkse wijze

Neem Ciske de Rat. Die woonde in het hart van de stad. Een dergelijke jongen uit een vergelijkbare sociaal-economisch milieu moet anno 2016 van zijn huis aan de rand van de stad een half uur naar het centrum fietsen om een flinke fluim op de fraaie straatstenen bij de grachten te kunnen jagen. Een ander voorbeeld: stel, je bent de nieuwe uitvoering van Jean Valjean uit Les Misérables, maar dan in het huidige Nederland. Hoe groot is de kans dat je na je ontslag uit de gevangenis net als in het negentiende eeuwse Frankrijk een bisschop tegen het lijf loopt, die jouw leven verandert?

De West-Europese elite heeft op een slinkse wijze een nieuw systeem gecreëerd waarin in ruil voor voldoende materiële middelen voor de lagere klassen de stadscentra alleen voor de rijken zijn gereserveerd. Ze hebben zich de grachten, de terrassen, de huizen en al het andere toegeëigend. Zelfs de blauw-gele treinen, die Nederland nog mooier maken dan het al is, zijn het domein van de bevoorrechtten. Zij vullen de treinen om naar hun vaste banen in de steden te gaan. Het proletariaat krijgt tegenwoordig niet eens de affiches op de mooiste muren van de stad onder ogen. Dat papier maakt kennis met de regen, de zon en de wind, maar nooit met de nieuwsgierige ogen van een jongen of een meisje met een migrantenachtergrond.

De grenzen van deze breuklijn vangen met de straten aan waar het betaald parkeren begint. Hoe duurder het parkeren hoe krachtiger de boodschap dat het gewone volk daar niet is gewenst. Ik durf er vergif op te nemen dat het grootste deel van de moslima's in Amsterdam nog nooit een voet heeft gezet in de Grachtengordel. Hele Utrechtse generaties groeien op zonder dat ze een keer onder de Dom hebben gelopen. Zo gebeurt het dat deftige lui in dure huurhuizen bijna nul contact hebben met het feodale leven in dezelfde stad, maar dan een paar kilometers verderop.

Genoeg voorraad

De discussie omtrent de mislukte integratie van minderheden is een klucht. Men vindt het meer dan goed dat het kroost van de geïmmigreerde plattelanders net zo denkt en leeft als de eerdere generaties. In deze ijzingwekkend perfecte uitvoering van Apartheid horen ze gelukkig te zijn in een leefomgeving waar genoeg moskeeën zijn, waar imams uit verre landen de zieltjes niet verloren laten gaan, waar in redelijke huizen de televisie een doorgeefluik is van het islamisme van de landen van herkomst. Altijd genoeg voorraad aan opium van het volk hier.

Voor revanche van de afgestoten massa's moet je niet op straat zijn, maar hoef je alleen maar de tv aan te zetten. Daar is Jon Snow uit de dood opgestaan en met zijn leger onderweg naar de verdorven stad Westeros. Als hij niet dwarsgezeten wordt door de verschrikkelijke neoliberaal Khaleesi gaat hij in het laatste seizoen van Game of Thrones de straten weer openstellen voor het feodale volk.

Bij ons zijn de schoffies uit ander hout gesneden. Die zetten het te snel op een rennen, bijna iedere zin sluiten ze af met 'wallah' en hangen een profeet aan die meer belangstelling had voor veelwijverij dan voor de afschaffing van slavernij. Meer dan Jon Snow hebben we thans dus niet in de aanbieding, beste mensen. Er zit niets anders op dan parkeergeld ophoesten en wachten op een dappere, nieuwe, slimme generatie.

Erdal Balci is schrijver en journalist. Deze maand is hij gastcolumnist voor Volkskrant.nl.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden