IJsberen en koude knakken moreel noordpoolfietsers

Drie noordpoolfietsers keerden zaterdag onbeschadigd terug van de Vickspedition, een spectaculaire fietstocht over vierhonderd kilometer naar de magnetische noordpool op het Canadese Ellef Ringnes Island....

PETER MIDDENDORP

Van onze verslaggever

Peter Middendorp

AMSTERDAM

Het spookte de pas afgestudeerde architect Marc Cornelissen (27) al jaren door het hoofd: de eerste zijn die per fiets de magnetische noordpool ongesteund bereikt. In de gesjeesde rechtenstudent Boris Krielen (25) vond hij een geschikte tochtgenoot en verpleger Frank Vreuls (31) bleek geduldig genoeg om vier weken de radio in het basiskamp te bemannen.

Nu, na jaren intensieve voorbereiding op de extreme omstandigheden de terugkomst op Schiphol. Zeggen dat het niet gelukt is. Opmerkelijk genoeg hebben de poolreizigers daar weinig moeite mee. Alleen Krielen heeft wat uit te leggen. Na vijf dagen op het ijs hield hij het plotseling voor gezien.

Het gevaar van ijsberen, het gesjouw met de slee van honderd kilo over de ijsschotsen en temperaturen van min veertig graden bij windsnelheden van soms zeventig kilometer per uur, hadden hem mentaal gebroken. 'Onverklaarbaar', zegt Krielen, 'maar plotseling wilde ik gewoon niet meer.'

Drie dagen later zet Cornelissen de tocht solo voort. Op dinsdag 8 april vertrekt hij vanaf Little Cornwallis Island. Een Inuit-Eskimo stelt een hond ter beschikking om nieuwsgierige ijsberen op afstand te houden. Cornelissen wil langs de kustlijn van Bathurst Island naar de dichtgevroren zee reizen.

Tien kilometer per dag is de gemiddelde score over het slechte ijs. Het schatten van diepte blijkt een probleem, het zicht is beperkt en dikke lagen sneeuw camoufleren diepe richels tussen opgekruide ijsmassa's. In deze omstandigheden is de mountainbike waardeloos.

Negen dagen 'geniet' hij in eenzaamheid van de uitersten van het noordpoolgebied. De temperatuur varieert van min vijf tot min vijftig. Dan volgt een 'bizarre ontmoeting' met een Braziliaan en een groep Zwitsers, die dezelfde expeditie ondernemen. 'Ik kreeg een camera in m'n gezicht voor een interview', lacht hij. 'En dat relativeerde de eenzaamheid van dit gebied behoorlijk.'

Vanaf de noordelijkste punt van Bathurst Island zien de poolreizigers de dichtgevroren zee. De Braziliaan houdt ermee op vanwege een blessure, de Zwitsers zetten door en Cornelissen slaat z'n kamp op. Radiocontact met Vreuls en Krielen is onmogelijk door atmosferische storingen.

Drie Zwitsers zakken de volgende dag door het ijs, ondanks de begeleiding van Eskimo's. Ze geven op en sporen Cornelissen aan hetzelfde te doen. Het ijs is broos en sneeuw bedekt de zwakke plekken. Cornelissen is eigenwijs en blijft. De fiets gaat mee in het vliegtuig dat de Braziliaan oppikt.

Nog vijf dagen zet Cornelissen door. Dan moet hij een 'misselijk makende beslissing maken'. Het zee-ijs is onbegaanbaar en zo onregelmatig dat er onmogelijk een vliegtuig kan landen. Zonder bijstand zijn de risico's te groot. Door de beperkte voorraad voedsel is ook het maken van een omweg te gevaarlijk.

Na zeventien dagen alleen op het ijs krijgt de fietstocht zonder fiets een vroegtijdig einde.

Deze week beginnen Krielen en Cornelissen aan een boek en een documentaire over hun ervaringen. 'Wel zo sympathiek voor de sponsors.' Daarna zullen ze individueel andere uitdagingen zoeken, in de bergen of de Sahara. Hoe dan ook, Cornelissen wil in ieder geval nog een keer terug naar hetzelfde noordpoolgebied. In de zomer welteverstaan, 'als ook het ijs het begeeft'.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden