IJle luchten in lichtere toets

Marc Mulders (1958) tracht door middel van zijn schilderijen en collages een spirituele levenshouding uit te dragen. Zijn eerbied voor leven, lijden en dood berusten op een universele ethiek, maar de symboliek die Mulders gebruikt, ontleent hij meestal aan het christendom....

Na een lange periode waarin bloemen, dode dieren, kruisiging en het beeld van Maria met het dode lichaam van Christus op haar schoot de belangrijkste motieven vormden, verkent Mulders het uitspansel als nieuw thema voor zijn schilderijen. Al eeuwen vormt in de kunst de wijde hemel boven het landschap een metafoor voor het mysterie van de schepping. Maar Mulders streven is niet zich in 'nieuwe kunst' of 'nieuwe onderwerpen' te verdiepen, maar trouw te blijven aan klassieke 'stichtelijke' thema'.

In de recente schilderijen die Mulders nu bij galerie Job Jurka exposeert, strekt de einder zich uit boven een smal reepje land waarin schematisch een vlak landschap is aangegeven. In de immense luchten daarboven dwarrelen sneeuwvlokken en regendruppels, en flikkeren hemellichamen op. In Nacht verwijst Mulders naar zijn historische voorbeelden. Hij plakte op het doek een fragment van een 16de eeuws schilderij, waarop de hemel het strijdtoneel is tussen het goede en het kwade, verpersoonlijkt door engelen en monsters.

Het nieuwe thema heeft Mulders forse stijl van schilderen een lichtere toets gegeven, zijn kleuren verlevendigd. Dat moet wel haast, om ook ijle luchten te kunnen schilderen en een variatie aan stemmingen op te roepen.

Als mede-exposanten koos Mulders de jongere kunstenaars Guido Geelen en Reinoud van Vught. De bindende factor in de expositie die de titel Sporen draagt, vormen de verwijzingen naar landschappelijke elementen. Geelen die vroeger vooral beelden in klei maakte van realistisch weergegeven alledaagse objecten omgeven door ruwe plakken klei, werkt nu met vloeibaar aluminium. Als onderlaag gebruikt Geelen zand dat korrelige sporen vormt in het glanzend opdrogend metaal. Door de afwisseling van dikke en dunne lagen, van gladde en ruwe vlakken reageren Geelens objecten op elke subtiele verandering van de lichtval. Nu eens stralen ze kil als een maanlandschap, dan weer nemen ze de vormen aan van het strand of van een hobbelig bospad.

Meer letterlijk is het landschap aanwezig in de schilderijen van Reinoud van Vught. In zijn gifgroene doeken met krioelende lianen en angstaanjagende bloemen komt het oerwoud tot leven. Zijn grote aquarellen met felroze en blauwpaarse kleuren roepen het landschap onder water op. Zo zijn lucht, water en aarde wonderwel in harmonie gebracht op een tentoonstelling van drie kunstenaars van uiteenlopende aard.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden