'IHC verlengt dictatuur Birma'

Het Burma Centrum Nederland wil met offshorebedrijf IHC Caland praten over diens activiteiten bij de winning van gas voor de kust van Burma....

Van onze verslaggever

AMSTERDAM

Een consumentenboycot van de olieplatforms en baggerschepen van IHC Caland ligt niet bepaald voor de hand. Toch wil het Burma Centrum alles doen om IHC Caland tot andere gedachten te brengen. De twee gasvelden voor de Birmaanse kust, noemt een woordvoerder van het centrum 'de twee economische peilers van het repressieve regime'.

Het Yadana-gasveld wordt geëxploiteerd door Total, het Franse voormalige staatsbedrijf, en het Yetagun-gasveld wordt ontwikkeld door het Britse Premier Oil. Die nam dat over van het Amerikaanse Texaco, dat zich onder druk van de Amerikaanse publieke opinie terugtrok. De Amerikanen troffen vorig jaar ook economische sancties, een stap die niet gezet is door de Europese Unie.

IHC Caland heeft van Premier Oil de opdracht gekregen om een drijvend opslagsysteem te bouwen waarin tijdelijk condensaten die tijdens de gaswinning vrijkomen, kunnen worden bewaard. Het gaat om een order van enkele honderden miljoenen guldens.

President-directeur J. Bax van IHC zegt niet getwijfeld te hebben over de vraag of het bedrijf de opdracht moest aanvaarden. Hij beroept zich ten eerste op de wet. 'De Nederlandse overheid heeft geen wettelijke sancties tegen Birma afgekondigd. Wij doen dus niets fout.'

Maar heeft een bedrijf dan geen andere verantwoordelijkheden dan wettelijke? Ja, zegt Bax, maar dat zijn ten eerste verantwoordelijkheden ten aanzien van werknemers en aandeelhouders, die in dit geval blijkbaar alleen gebaat zijn bij het accepteren van de opdracht. Bax: 'Ik bespreek dit natuurlijk ook met collega's en commissarissen. Als wij het niet doen, doet iemand anders het.'

Maar dat zou ook een argument kunnen zijn om nucleaire installaties in Irak te bouwen. Zijn er dan geen grenzen? 'Jawel, maar wij menen dat die niet overschreden worden. Wij werken in opdracht van een Britse oliemaatschappij en niet in opdracht van de Birmaanse overheid. Ten tweede blijven we buitengaats. We ontwikkelen en bedenken het drijfschip hier in Nederland, we bouwen het op een werf in het Midden-Oosten of het Verre Oosten, en dan slepen we het naar het gasveld bij Birma. Het wordt inderdaad een ander verhaal als je een fabriek zou bouwen in het land zelf.'

Met dat 'andere verhaal' zou Bax overigens niet zoveel moeite hebben. 'Als privé-persoon denk ik dat sancties niet helpen. Een regime dat niet past in deze tijd moet op een gegeven moment toch het onderspit delven. Over de aanwezigheid van buitenlandse ondernemingen in een land kan ik alleen maar opmerken dat ze de ontwikkeling van een bevolking ten goede komen.'

Het Burma Centrum is een andere mening toegedaan. 'Op dit moment heeft Birma een deviezenvoorraad van 200 miljoen dollar. Dat is net voldoende om aan de importbehoefte van een maand te voldoen. Het land staat dus op instorten', aldus de woordvoerder. 'Als de twee gasvelden in gebruik genomen worden, levert dat 400 tot 600 dollar per jaar op. Dat zou de militaire junta in het zadel houden. Meewerken aan de ingebruikname van die gasvelden is dus meewerken aan het verlengen van de dictatuur.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden