'Iets kapotmaken, slopen, dat werkt'

In het programma Van de straat (NCRV) motiveert Kas Stuyf ( 41 ) opstandige jongeren om te veranderen. 'Ik ga meteen de confrontatie aan.'

'Mijn aanpak is direct en confronterend. In Van de straat trek ik de kandidaten uit hun vertrouwde omgeving, ik wil hun patronen doorbreken. Confrontatie combineer ik met compassie: ik geef iemand een schop onder de kont, maar ook ruimte, veiligheid en liefde, zodat ze voelen dat ik het beste met ze voor heb.


Het belangrijkste is dat ik iemand raak tijdens een therapie. Ik vind het vreselijk om na een sessie te concluderen dat het gezapig was, dat we plichtmatig een paar oefeningen hebben gedaan, maar dat er niets wezenlijks is gebeurd. Ik wil de pijn voelen, verrast worden of geëmotioneerd raken. Daarom doe ik dingen om de boel te doorbreken, waardoor het onprettig wordt of juist leuk.


'Mensen schrikken weleens van mijn felheid. Collega's zeggen dat ik het pijnlijke punt altijd duidelijk benoem en dat klopt. Ik hou niet van aanmodderen en vaag gelul.


'De professionele afstand waar psychologen om bekend staan, hanteer ik soms niet. Ik kan behoorlijk pissig worden op iemand, maar dat komt dan doordat ik echt om die persoon geef en boos ben dat hij zichzelf een kans ontzegt. Als een kandidaat dan zegt: 'Ik vind de manier waarop je me nu aanspreekt niet leuk', ga ik daar niet in mee. Anders ontstaat een lang gesprek over hoe je een gesprekje moet voeren en ik ben dan misschien een lomperik, maar daar begin ik niet aan.


'Het spanningsveld tussen media en psychologie is interessant. Tijdens het eerste programma dat ik op televisie deed, De allerslechtste chauffeur van Nederland (BNN), was er een man die zich gek gedroeg. De regisseur vroeg of ik wilde zeggen dat hij een gedragsstoornis had. Wow, dit is dus televisie, dacht ik toen. Alles is explicieter en korter door de bocht dan ik als psycholoog gewend ben.


'Voor tv geldt vaak: hoe feller, hoe beter of hoe meer emotie, hoe beter. Maar ik heb tijd nodig om contact te maken met de kandidaten en ze te leren kennen. Het format van Van de straat past beter bij mijn stijl dan bijvoorbeeld de rol die ik had in 10 jaar jonger in 10 dagen (RTL), waarin het in drie gesprekken moest gebeuren. Bij Van de straat zie ik de kandidaten drie weken lang de hele dag. Na het programma komen de meesten ook nog terug voor een aantal sessies, sommigen zie ik nog vijf keer, anderen blijven een jaar in behandeling.


'Door televisie heb ik geleerd mijn werk beeldend te maken. Zo had ik een keer een man die niet kon praten over zijn boosheid en teleurstelling. De productieleider zei: 'Als jij er weer over gaat zitten praten of hem een schrijfopdracht geeft, zien we steeds een schrijvend hoofd in beeld. Dat is saai, ik wil meer actie.' Ik verzon iets om zijn boosheid in beeld te brengen. Op tv mocht hij in een huis alles kapotslaan wat voorhanden was. Hij ging als een beest tekeer en na een paar minuten kwamen de tranen en begon hij te vertellen wat hem dwarszat. Erover praten werkte niet, maar slopen, iets fysiek kapotmaken wel en dat was ook nog eens leuker voor de kijker.


'Wat ik moeilijk vind aan psychologie op tv is dat iedereen meekijkt met wat ik als therapeut doe. Ik ben gewend om alleen met een patiënt in een hokje te zitten en dan zoek ik uit wat wel werkt en wat niet. Nu zijn er bij de opnamen al vijftien mensen bij en later zitten ook alle kijkers als het ware bij mij in dat hokje. Dat is in ons vak niet normaal.'


PIJNLIJK PROCES

'Sinds het programma Van de straat denken mensen dat ik problemen in één sessie kan oplossen. Ze zien iets in 25 minuten waar ik drie weken over heb gedaan. Op tv lijkt het alsof een kandidaat zomaar verandert, maar dat is niet zo. Ik moet een hoop werk verrichten, veranderen is een moeilijk en pijnlijk proces.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden