Iets is niet helemaal goed met de welvaart in de stad

Het dreigende massaontslag bij autofabriek NedCar legt opnieuw het verdriet van Limburg bloot. De Volkskrant gaat op zoek naar de ziel van Heerlen, de stad in de oude oostelijke mijnstreek....

De kinderen dragen ‘krijgertjes’ en de schoolreisjes worden gefinancierd door een stichting. ‘De voedselbank heb ik nét niet nodig’, zegt de Heerlense bijstandsmoeder Gesina Waasdorp (49). ‘Maar elke rekening hakt erin, daarover maak ik me steeds weer ernstige zorgen.’

Vorig jaar april werd ze afgesloten van gas en licht. ‘Ik heb dat tot september zo gelaten. Dat gaf wat rust, de energierekening kon zo in elk geval niet hoger worden.’ Zij kookte op campinggas (een cadeau van haar ex-man) en bezat een koelkastje dat het deed op gas. ‘Daarmee red je het wel even.’

De werkloze Christiana van der Vis (56) heeft ook zo haar trucs en kan met weinig rondkomen. Haar flatje in de wijk Hoensbroek verwarmt ze ’s winters met een Zibrokachel. Langs de muren in de woonkamer lopen de radiators van de centrale verwarming, maar die gaat nooit aan. ‘Te dure energie.’ Voor de kachel haalt ze petroleum in België. ‘Dat scheelt 20 cent per liter, dus jaarlijks 100 euro.’

Het grote voordeel van Heerlen is dat de stad dicht bij de grens ligt, vinden beide vrouwen. Eens per maand gaan ze naar het buitenland om goedkoop inkopen te doen. Met zoveel mogelijk werklozen in de auto om geld te besparen. ‘De Aldi en sommige textielwinkels in Duitsland zijn goedkoper. Dan tanken we ook meteen, waarmee we veel geld besparen’, zegt de blonde, montere Van der Vis die veel vrijwilligersklussen doet.

Armoede is een groot probleem in Heerlen, vindt ook het nieuwe college van burgemeester en wethouders. ‘De bezuinigingen die de laatste paar maanden zijn vastgesteld, leiden tot onaanvaardbare situaties’, schreven de bestuurders in het programma. Daarom wil de gemeente komende tijd besparingen op de bijstand terugdraaien.

Dat is rijkelijk laat, zegt Rein Hummel (51) in zijn stamcafé ’t Duuvelke, een typisch bruine kroeg met stoffige drankflessen als decoratie. Nog niet zolang geleden zat hij aan de bar en zag hij buiten een jong gezin met twee kinderen en een supermarktkarretje vol huisraad lopen. ‘Die moesten op straat slapen’, zegt hij. De barman bevestigt zijn verhaal. ‘Intriest.’

Hummel praat over de wietteelt, booming business in deze regio. Dagelijks staan berichten in de lokale kranten over opgerolde wietplantages. ‘Zelfs opaatje van 72 heeft ook wat plantjes neergezet om zijn karige AOW-tje aan te vullen. Dat zegt toch dat het hier niet helemaal goed zit met de welvaart.’

Zelf heeft hij 23 jaar voor het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) gewerkt, maar werd op 24 april, twee dagen nadat hij afscheid had genomen van de ondernemingsraad, ‘aan de kant gezet’. ‘De zaak loopt nog bij de kantonrechter.’ Over zijn financiële situatie maakt hij zich niet ernstig zorgen. ‘Ik zing het nog wel even uit.’

Dat geldt niet voor de werkloze vrouwen Waasdorp (keurig gekleed en verzorgd haar) en Van der Vis. Beiden zijn gescheiden en zitten al lange tijd in de bijstand, ondanks een redelijke opleiding. ‘Niemand wil zo’n oude vrouw, ze nemen liever een jonkie’, zegt Van der Vis, die vaak sollicitatiebrieven schrijft, maar zelden wordt uitgenodigd voor een gesprek.

Ze zou graag naar de Randstad willen verhuizen in de hoop daar wel werk te vinden. ‘Maar verhuizen kost geld en dat heb ik niet.’ Dus blijft ze.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden