Iets in de pr

De bijeenkomst waarop Nelli Cooman haar afscheid aankondigde werd muzikaal omlijst door een gezelschap VVD-dames...

Dixieland! I scream, you scream, everybody wants an Icecream. De eerste jazz-soort die de blanken van de negers afpikten. Er zijn negers die zich nu nog gierend van de pret op de knieën slaan om dit verlies.

Ik zag het in het Sportjournaal en dacht: Cooman en dixieland, dat rijmt niet.

Tijdens haar loopbaan holde Snelle Nelli dan weer voor, dan weer met, dan weer dankzij God: een orthodox-gelovige met onwrikbaar standpunt was ze niet, maar een renegaat evenmin. Wie dag in dag uit knielt - dat doen sprinters, in het startblok en vermoedelijk ook thuis - loopt weinig risico op afvalligheid. Alle Amerikaanse topsprinters doen het voor/met/dankzij God.

Bij Cooman hoort gospelmuziek.

Ik keek verder en hoorde haar hetzelfde antwoord geven dat ik, thuis, een seconde eerder aan haar interviewer gaf: 'Iets in de pr.' Alle topsporters die hun carrière besluiten willen 'iets' in de pr doen. In 2005 wordt de jaarvergadering van de Dutch Association of Public Relations Officers louter bezocht door ridders en officieren ofwel medaillewinnaars.

Met Coomans' talent voor iets in de pr zit het wel snor. Wie als topsporter afscheid neemt of anderzins de aandrang voelt een persconferentie te beleggen moet dit in de laatste week van het jaar doen. Er zullen dan minimaal dertig sportjournalisten komen. De resterende collega's vinden we bij de Haarlemse Basketballweek (vijf), de Limburgse Handbaldagen (drie), in de file op weg naar Garmisch-Partenkirchen (acht) of in hotels in Leeuwarden (volgeboekt).

Bij Cooman hoort middle-of-the-road-muziek, iets makkelijk verkoopbaars.

Er kwam geen einde aan het item, het afscheid vulde meer zendtijd dan alle zestig en honderd meters die ooit door Cooman zijn gelopen, toen ik de ex-atlete nog juist hoorde zeggen: 'Iets pr-achtigs en dan het liefst bij de televisie.' Tot de vragensteller: 'Dus misschien word ik wel je collega. Beschouw dit maar als een open sollicitatie.'

Een heel kleine kans dat de vragensteller later nog aan Cooman heeft uitgelegd dat werken voor Studio Sport niets met pr van doen heeft, maar ik dacht:

God, God, Godallemachtig, bij Cooman hoort compleet foute, gruwelijke Helmut Lotti-muziek!

En zo beleefde ik op de valreep, op 30 december 1996, Het Moment en schrapte ik mijn eerdere bijdrage aan deze prachtserie op de sportpagina's: de grote historica Marijn de Koning (D66-Kamerlid) die als Sport7-deskundige sprak van 'mandjeballen of zo'.

Marcel van Lieshout

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.