Ierse supporters veroveren Frankrijk

70 duizend Ieren zijn hun nationale elftal achterna gereisd. Die kunnen lang niet allemaal het stadion in. Geen probleem, feest vieren kan ook erbuiten. 'Wij komen en wij doen mee.'

Ierse supporters. Beeld EPA
Ierse supporters.Beeld EPA

Overal zijn Ierse voetbalsupporters. Overal. 70 duizend, schatten ze in Frankrijk. Nee, ze hebben lang niet allemaal kaarten voor wedstrijden. Ze willen erbij zijn. Ze doen mee, al zal de toernooizege aan ze voorbijgaan. 'Het zal een prachtig gezicht zijn, ons groen en dat geel van Zweden in één stadion', voorspelt oud-international Andy Townsend drie uur voor de wedstrijd.

Het is een prachtig gezicht. Een veld met boterbloemen, plus eentje met klavertjes vier. Zingend, deinend, klappend in pan-Europees ritme. Fergus O'Donnell bezoekt al sinds 1996 alle toernooien, of Ierland nu meedoet of niet. Steeds voegt hij nieuwe herinneringen toe aan het grote voetbalverhalenboek.

'Mijn allermooiste herinnering is de gelijkmaker van Robbie Keane tegen Duitsland, tijdens het WK van 2002 in Japan. We dachten dat we waren uitgeschakeld, maar door die 1-1 gingen we naar de volgende ronde. Magisch.

'Een tweede hoogtepunt was de uitschakeling van Nederland in 2001, voor het WK. Sorry, haha. Dat was een soort revanche voor al die nederlagen in de jaren daarvoor.'

Ronnie Whelan, werkzaam bij radio- en tv-maatschappij RTE uit Ierland, speelde 53 interlands. Eentje speelde zich af in Gelsenkirchen, waar de late kopbal van Wim Kieft een plotseling einde maakte aan het eerste Ierse toernooi, het EK van 1988.

Hoe lang zijn teleurstelling duurde? Hij denkt even na: 'Tien minuten. Weet je, het is voetbal. Nederland was beter, de overwinning was terecht. Dat EK was mijn mooiste ervaring, omdat het ons eerste toernooi was. We wonnen van Engeland, dat scheelt een hoop, en ik scoorde tegen de Russen.'

Overal waren Ieren sinds 1988. Ze waren zelfs met duizenden aanwezig op de tribunes in Zuid-Korea, toen ze heroïsch verloren van Spanje. 'Er zijn mensen die leningen afsluiten om naar een toernooi te kunnen', zegt Brendan O'Dwyer, die sinds elf jaar in Nederland woont en hoogleraar is aan de Universiteit van Amsterdam. Hij heeft zelf kaarten voor het derde groepsduel, met de Italianen.

Ach, hoogtepunten regen zich door de jaren heen aaneen. Het WK van 1990 natuurlijk, met de kwartfinaleplaats, en toch telkens de uitschakeling van Oranje op 1 september 2001. O'Dwyer: 'Ik weet nog dat Roy Keane meteen na de aftrap een boodschap gaf aan Marc Overmars, door hem te schoppen. Na de 1-0 van McAteer ging Nederland lange ballen op Jerrel Hasselbaink spelen, die rechtsbuiten stond. Op dat moment wist ik: Jezus, we gaan deze wedstrijd winnen.'

Whelan, Paul McGrath met zijn drankprobleem, Damien Duff, Roy Keane en, vroeger nog, Liam Brady, de supporters prijzen zich rijk met de oogst door de jaren heen. 'De mooiste wedstrijd was tegen de Russen in 1988, met die goal van Whelan', oordeelt O'Dwyer. 'De Russen zakten ver terug en ze lieten ons veel ruimte. Toen bleek dat we, gestuurd door onze instincten, best goed konden voetballen.'

De supporters zijn altijd twaalfde en dertiende man. Bovendien vechten ze niet. Ze zingen en feesten, soms tegen het overdrevene aan. Ook als ze 4-0 verliezen, zingen ze gewoon door. 'Het is soms een beetje over de top', vindt O'Dwyer. 'Ook op tv, zo serieus als ze alles benaderen. Dan gaat het gewoon vijf minuten over de hamstring van Jonathan Walters. Kom op zeg.'

Townsend, werkzaam van ITV in Engeland, is goed voor 70 interlands. Hij bewaart het bereiken van de kwartfinale van het WK in 1990 (Italië) met de meeste voldoening.

'Wat het geheim is van de supporters? Dat is een moeilijke vraag. Ik denk dat het komt omdat al die supporters niet zo'n hoge verwachtingen hebben. Wij komen, wij doen mee, en zij zijn altijd een ongelooflijke steun. Ze krijgen bijna altijd wel iets dat ze trots maakt. Verder willen ze gewoon een mooie tijd beleven.'

Door naar de volgende stad

Duizenden Ieren zijn al doorgereisd naar de volgende speelstad, om te zien of daar nog iets te regelen valt qua kaarten. En als ze buiten moeten blijven, doen ze dat gewoon. Ze horen er dan toch bij. Ze kunnen met zijn allen de zege vieren, of het verdriet van de nederlaag vergeten, net zo snel als Whelan dat op het EK van 1988 deed.

De Ieren hebben vaak niet van die heel goede voetballers. Hun elftal is weinig bijzonder momenteel, maar dat heeft geen supporter weerhouden van de reis.

'We willen ons gewoon amuseren', zegt O'Donnell. Zijn stem gaat op in gezang.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden