Column

Iemand van 3.000 jaar in bikini

Aaf Brandt Corstius
Modellen tijdens
Modellen tijdens "Miss Bikini" verkiezing in Libanon.Beeld anp

Soms vraag ik me af voor wie vrouwen zich bikiniklaar zitten te maken. (Dit klinkt vies, maar ik weet niet hoe ik het anders moet verwoorden.) Voor het gezelschapje waarmee ik op vakantie ga, hoef ik het niet te doen. Mijn man vindt me mooi zoals ik ben en bizar genoeg geloof ik dat ook nog. Mijn kinderen vinden me oud en dik, en daar zit ik niet mee.

Toch vond ik dat ik iets aan mijn lichaam moest doen voordat ik me in bikini hulde, en daarom heb ik mij de afgelopen weken nog even snel aangesloten bij de legioenen mensen die de oeroude kunst van de yoga beoefenen. Ik zal u niet lastigvallen met mijn bevindingen, want ik ben er lyrisch enthousiast over.

Bij een nieuwe hobby hoort ook een nieuw tijdschrift, dus kocht ik Yoga Magazine. Ik legde het onder in mijn boodschappenmandje, anders ging een buurvrouw in de Albert Heijn misschien vragen: 'O, doe jij heel intensief aan yoga?' En dan moest ik zeggen: 'Nee, pas vier weken, maar ik koop er toch al allerlei vakliteratuur over.'

Yoga Magazine gaat over alle uitingsvormen van yoga, oogyoga, kekke yogapakjes en voeding. In de editie van deze maand wordt in alle ernst pagina's lang een voedingsdeskundige geciteerd die drieduizend jaar oud wil worden. Dat vind ik te prijzen in een journalistiek medium: dat je iedereen serieus neemt, ook mensen die zeggen dat ze drieduizend jaar oud willen worden. 'David Wolfe (...) heeft besloten drieduizend jaar oud te worden. Hij zet alle zeilen bij om dat ook echt voor elkaar te krijgen.'

Vooral dat 'alle zeilen bijzetten' vind ik goed. Zo van: nou, het wordt natuurlijk een klus, dat drieduizend jaar oud worden, maar als we alle zeilen bijzetten, dan lukt het wel.

Ik dacht er ook maar eens serieus over na, terwijl ik David Wolfe's recept voor knolselderijspaghetti scande. Mócht ik door het eten van knolselderijspaghetti daadwerkelijk drieduizend jaar oud worden - wilde ik dat dan ook wel?

Het leek me dat ik dan, alleen al carrièregewijs, zoveel aanpassingen moest maken. Zelf heb ik als studente bijvoorbeeld twee jaar op de kaarsenafdeling van de Bijenkorf gewerkt. Leerzame jaren, maar ik had er na twee jaar wel genoeg van. Maar als ik drieduizend jaar ging leven, moest ik bij wijze van spreken eerst vijfhonderd jaar op de kaarsenafdeling werken. Na anderhalve eeuw zou ik eindelijk stukjes in deze krant mogen schrijven, wat ik dan ook nog eens vijftienhonderd jaar zou moeten volhouden. En mijn kinderen, dat was ook zo erg, zouden na achttien jaar het huis uit gaan, waardoor ik ruim twee eeuwen met het emptynestsyndroom zou zitten.

Om over die bikini maar niet na te denken.

Hoe ziet iemand van drieduizend jaar eruit in bikini?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden