Iedereen lijkt gelukkig in Londen, zelfs bij Labour

Het wordt wennen voor de Britse forens. Deze komt vanaf nu met regelmaat oog in oog met ministers die licht ongemakkelijk om zich heen kijken....

Het is een bevel van David Cameron, wiens nieuwe regering deze week is begonnen. Spaarzaamheid is het toverwoord. Slechts enkele posten worden ontzien, zoals de gezondheidszorg. Elders gaat de bijl erin. Cameron kon het niet laten zijn eerste speech in het Lagerhuis, doorgaans beleefd qua toon, te gebruiken om Labour neer te sabelen voor de ‘totale puinhoop’ rond ’s lands financiën.

Dat dit deels is te danken aan de redding van de banken en de economie, liet de premier onvermeld. Maar, het moet gezegd, bij het snijden is hij opgewekt begonnen bij zijn eigen team.

Zo gaan de ministeriële salarissen met 5 procent omlaag en is de limousine met chauffeur geen vanzelfsprekendheid meer. Onder Labour werden veel Jaguars al vervangen door de Toyota Prius, maar nu wordt ook dit wagenpark van tientallen auto’s flink uitgedund. Niet elke minister krijgt een eigen voertuig. In plaats daarvan komt er een ‘pool’ van dienstwagens op afroep. Maar het openbaar vervoer moet de norm worden.

De maatregel leverde echter direct verwarring op. Want de beroemde rode koffertjes – sinds 1860 gemaakt van vurenhout, satijn en schapenleer – waarin Britse bewindslieden hun belangrijke dossiers vervoeren, mogen volgens de richtlijnen niet zomaar mee in trein of metro.

Zo kan het dat een minister thuis aankomt na een slopende exercitie in het Britse openbaar vervoer, om opgewacht te worden door zijn per dienstwagen vervoerde ‘red box’ – op een of andere manier een zeer Britse situatie. Het zal op deze wijze nog even duren voor het tekort van Labour is weggewerkt.

Het lijkt te passen bij de observatie die G.K. Chesteron in 1924 maakte. ‘De moderne wereld heeft zichzelf verdeeld in conservatieven en progressieven’, noteerde de spitsvondige Engelse schrijver. ‘Het vak van de progressieven is verder te gaan met het maken van fouten. Het vak van de conservatieven is te voorkomen dat die fouten worden rechtgezet.’

Maar wat gebeurt er als de Conservatieve Partij gaat regeren met een deel van het progressieve kamp, in dit geval de Liberaal Democraten? Dat is ingewikkelder. Het begint al met de naam. Er zijn al suggesties gedaan, zoals de ‘Condems’, ‘Libservatives’ en ‘Conservocrats’, maar echt lekker klinkt het nog niet.

Vandaar dat voorlopig wordt volstaan met ‘de coalitie’. Die oogt nog steeds zeer gelukkig. Er wordt gemord door backbenchers aan beide zijden, maar serieus is dat niet. Ze zijn veel te blij dat ze eindelijk mogen regeren.

Verrassend genoeg is ook Labour in vorm. Er hangt een sfeer van opluchting rond de partij. Die is niet weggevaagd bij de verkiezingen, en er is uitzicht op een frisse nieuwe leider na het vertrek van Gordon Brown. Bovendien kan Labour handenwrijvend toekijken wanneer de coalitie zich impopulair gaat maken met écht zware bezuinigingen.

Want de huidige ronde van 7 miljard euro is smurfengeld vergeleken bij het totale Britse tekort. Om dit te halveren is eerder 90 miljard nodig. Met de begroting van eind juni krijgen Britten pas echt een idee van hetgeen politici hen bij de verkiezingen niet durfden te vertellen. Alle ministers die nu zijn veroordeeld tot het openbaar vervoer, zullen die beslissing dan waarschijnlijk nog harder vervloeken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden