interviewszelfisolatie in een flat

Iedereen is nu een beetje op zichzelf in de Amsterdamse flat Kikkenstein

De flat Kikkenstein, met op de voorgrond Nydel Forgweh: ‘Het enige positieve aan deze situatie is dat ik nu veel meer tijd heb voor mijn familie en vrienden in Kikkenstein.’Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Het is in deze tijden van zelfisolatie een schrikbeeld voor velen: wonen in een drukbevolkte flat met veel sociale problemen. Bewoners van Kikkenstein in Amsterdam Zuidoost vertellen hoe ze in deze coronacrisis toch nog rust en ruimte vinden.

Kikkenstein, in de K-buurt in Amsterdam Zuidoost, is een enorme honingraatflat die vijfhonderd woningen telt en onderdak biedt aan ruim 1.200 mensen, grotendeels van Surinaamse, Caribische en West-Afrikaanse afkomst. De flat staat er niet altijd best op. Al decennia wordt Kikkenstein achtervolgd door berichten over de criminelen die er opereren, de probleemgezinnen die er wonen, en de verloedering die er heerst.

Het afgelopen jaar haalde Kikkenstein het nieuws vanwege KSB (Kikkensteinbende), een rapgroep in in het drillrapgenre dat messengeweld verheerlijkt. Twee leden van KSB zitten momenteel vast op verdenking van het doodsteken van een rivaliserende drillrapper eind vorig jaar.

Ook nu spelen de nodige sociale problemen in Kikkenstein. Flatbewoners en buurtwerkers spreken over bejaarden die in isolement leven en kinderen die het contact met  hun school zijn kwijtgeraakt.

‘Veel ouders lukt het wel om hun kinderen bij school betrokken te houden, maar er zijn er ook die zeggen: laat mijn kinderen maar uitslapen’, zegt Lisette Pinas, een oud-jongerenwerker die een bewonersruimte in Kikkenstein runt. ‘Niet dat ze school onbelangrijk vinden. Sommige ouders moeten gewoon blijven werken, hebben misschien geen laptop. Dit is echt zwaar voor ze.’

Toch is het niet alleen kommer en kwel in Kikkenstein. Het is ook een flat met ondernemende en levenslustige bewoners; mensen die gewoon hun leven leiden en houden van hun flat. Soms verrichten ze klein, maar belangrijk werk om de leefbaarheid vergroten - óók in deze tijd van sociale afstand. Door bijvoorbeeld posters en stickers in de galerijen op te hangen, die waarschuwen tegen het coronavirus. Of door geestige filmpjes te posten op Instagram, om de jongeren van Kikkenstein wat afleiding te bieden. Hoe ervaren zij de zelfisolatie in Kikkenstein?

Henk van de Belt.Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Henk van de Belt (70), maatschappelijk actieve buurtbewoner, voormalig grafisch ontwerper:

‘Ik ben al heel lang actief in Kikkenstein en Zuidoost. Rondom het coronavirus probeer ik vooral de ‘informatiemijders’ in Kikkenstein te bereiken. Dat zijn mensen die het reguliere nieuws niet meekrijgen, soms vanwege een taalbarrière, of omdat ze gewoon hele andere zorgen in hun leven hebben, over hun werk of gezondheid. Zij zijn vooral aangewezen op de ‘mofokoranti’: dat is Surinaams voor het mondeling doorgeven van belangrijke gebeurtenissen. Vaak gebeurt dat in de vele kerken hier in Zuid-Oost, maar aangezien die nu gesloten zijn moet de bewustwording over corona via posters gecreëerd worden.

‘Ik heb de afgelopen dagen affiches in het Nederlands, Engels en Spaans in de galerijen opgehangen om mensen eraan te herinneren dat ze afstand moeten houden. Vooral in de lift is dat belangrijk. Daar mogen nu maar enkele mensen tegelijk in, dus dat zorgt nog weleens voor wat conflict.

‘Het is rustig in de flat. Vooral ’s avonds kun je een speld horen vallen. Ik mis de levendigheid wel. Om niet helemaal gek te worden stap ik vaak op de fiets. Het is als therapie voor mij. En het is gezonder dan de hele dag thuiszitten.’

David Jones (19), mbo-student, beheerder van het Instagramaccount Bijlmernieuws:

‘Als je buiten chillt met vrienden, krijg je meteen politie op je dak. Mensen missen echt hun vrijheid. De eerste week thuis moeten zitten vanwege corona was leuk en geinig. Maar hoe langer dit duurt, hoe moeilijker het wordt. Normaal gaan mensen van mijn leeftijd in deze periode naar festivals. Maar dat kan niet meer. Clubs zijn ook gesloten. Je hebt niks te doen.

‘Ik woon met mijn moeder en zusje in Kikkenstein. Normaal ben ik nooit thuis. Als ik niet op school zit, dan ben ik op straat om interviews te doen voor Bijlmernieuws, of ik ben in de studio om de filmpjes te monteren.

‘We plaatsen veel grappige content op Bijlmernieuws. Een straatinterview bijvoorbeeld waarin we vragen of je thuis mag komen met een vriendin met een andere afkomst. Voor Valentijnsdag hebben we een filmpje in de studio gemaakt over de vraag of je die dag thuis moet vieren of je vriendin uit eten moet nemen. Op dit moment is het lastig om filmpjes te maken, want er zijn niet veel mensen buiten. We willen deze periode gebruiken om een inhaalslag te maken. Werken aan ons YouTube-account, nieuwe content bedenken, dat soort dingen. Corona gaat ons niet tegenhouden.’

Shanyn Burgos (30), leraar in opleiding:

‘Normaal is het drukker in Kikkenstein. Dan worden bij de eerste zonnestralen de ramen opengegooid en hoor je overal wel een reggaedeuntje of een rapnummer. De sfeer is nu anders. Alsof mensen nog steeds wachten op wat komen gaat.

‘Je ziet ook minder hangjeugd in de portieken. Maar voor hoe lang nog? De isolatie in Kikkenstein is erg slecht. In de winter is het erg koud en in de zomer wordt het er snikheet. Stel dat de beperkingen nog tot 1 juni gaan duren, dan wordt het heel lastig voor mensen om thuis te blijven.

‘Ik woon thuis met mijn moeder en broertje. Kan niet anders, want iets voor mijzelf vinden is echt lastig in Amsterdam. Ik werk, maar ik doe ook een deeltijdstudie voor leraar gezondheidszorg. Vanmiddag heb ik toevallig mijn eerste online les. Ik heb echt geen idee hoe dat allemaal werkt, er gaat een wereld voor mij open, dus ik hoop maar dat ik het onder de knie krijg.

‘Ik zing ook veel gospelnummers. Wij zijn lid van de pinkstergemeente en ik zing in het kerkkoor. Ik zie de gemeenteleden en voorganger niet zoals ik graag zou willen in de coronatijd. We kunnen de diensten van onze kerk nog wel via internet volgen, maar dat is toch anders.’

Nydel Forgweh.Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Nydel Forgweh (19), student en rechtsback bij HFC Haarlem:

‘In het begin van de coronatijd was ik nog dagelijks met vrienden uit Kikkenstein hier op het voetbalpleintje te vinden. Een keer stonden we er zelfs met een stuk of vijftig man, denk ik. Toen vond mijn moeder het wel genoeg geweest. Ze is toch bang dat ik ook besmet raak met corona.

‘Nu zit ik de hele dag thuis, met mijn zusje en moeder. Het is gezellig, hoor, daar niet van, maar dit is echt zo anders voor mij. Ik speel in de jeugd bij de Haarlemse topamateurclub HFC en hoopte mijzelf dit seizoen in de kijker te spelen bij het eerste. Maar nu ligt alles stil. Terwijl ik echt een lekker seizoen draaide.

‘Voor het coronavirus trainde ik drie keer in de week bij HFC. Daarnaast liep ik ook nog stage in het kader van mijn mbo-studie Juridisch Administratief Dienstverlener en ik werkte bij een callcenter.

‘Het enige positieve aan deze situatie is dat ik nu veel meer tijd heb voor mijn familie en vrienden in Kikkenstein die ik lang niet meer heb gesproken. Ik pak nu wat makkelijker de telefoon om mensen te bellen of een berichtje te sturen.’

Joan Edwards.Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Joan Edwards (58), secretaresse bij de gemeente Amsterdam Zuidoost:

‘Met de buren in Kikkenstein is het contact nu wel een beetje minder geworden. Iedereen is een beetje op zichzelf. Ik krijg wel het een en ander mee via de Whatsapp-groep van Kikkenstein. Zo las ik er dat een moeder en een zoon het coronavirus hebben. Dat maakt je wel een beetje nerveus, zeker als je de lift moet nemen met andere mensen.

‘Ik werk als secretaresse bij de gemeente Amsterdam, ik plan onder andere de agenda van mijn baas, reserveer vergaderzalen. Maar sinds februari zit ik met griep thuis. Ik heb daardoor mijn collega’s al bijna twee maanden niet meer in levende lijve gezien. Ik mis de grapjes, het kletsen.

‘Ik heb nu wel veel meer tijd om te videobellen met mijn familie in Brits-Guyana. Dat doe ik nu ongeveer twee keer per dag. Ook daar moeten mensen vanwege het coronavirus thuis blijven. Maar daar is het nog lastiger dan hier. Mijn familie heeft het er financieel redelijk goed, maar andere mensen zijn voor hun geld en eten afhankelijk van wat ze op het platteland verbouwen. Die kunnen niet zomaar thuisblijven. Daarnaast is het er nu ontzettend warm, zo’n 30 graden. Daarmee vergeleken is de lockdown in Nederland een peulenschil.’

Lees ook

Kan het land nu weer intelligent van het slot gehaald worden?
Premier Rutte en zijn adviseurs hebben het land op slot gezet, maar nu het ergste achter de rug is, blijken ze niet van zins de sleutel af te staan. Terwijl de burger hunkert naar wat meer speelruimte en creativiteit.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden