Iedereen heeft schuld aan onrecht

De spanning is te snijden. In deze kale loods schrikken de twee mannen van elk geluid. Als een vlo springen ze op als ze een auto denken te horen....

Dries Vanhegen kan zijn lippen zo dreigend samenknijpen dat je gelooft dat hij de student aan diggelen zal slaan. Toch praat hij honderduit over Sartre en Genet die in zijn mond Janet heet, Vlaams voor homo. Hij praat haastig, alsof de woorden hem anders ontschieten. En onverwacht kan hij ontvlammen in een griezelig soort agressie.

Hun dialoog is fel, maar onweerstaanbaar geestig. Gagarin Way is het verrassende debuut van een jonge Schot, Gregory Burke. In hilarische dialogen weeft hij een betoog waar je geen speld tussen kunt krijgen. Over de wereld waarin idealen zijn verdwenen en het kapitaal de dienst uitmaakt. Maar ook een wereld waar bij oudere mijnwerkers uit Burkes Schotse dorp, het politieke bewustzijn nog ongebroken is.

Twee arbeiders ontvoeren een topmanager. Ze willen eindelijk eens zo'n hoge ome te pakken nemen die reorganisaties doorvoert. Een student raakt toevallig betrokken bij hun plannen. Ondoordachte plannen, want eigenlijk weet het tweetal niet wat ze met hun buit willen. Vermoorden, zegt de herrieschopper. Nee, zegt de ander, ik wil alles van hem weten.

Die ander, gespeeld door Stefan de Walle, klampt zich vast aan anarchisme. Hij oreert over 'De propaganda van de Daad'. De gegijzelde manager, een prachtige rol van Rudolf Lucieer, kan het onrecht in de wereld ook niet veranderen. Hij blijft wonderlijk rustig, deze teleurgestelde intellectueel die weet hoe 't zit. Hij heeft niet als enige schuld aan de oneerlijke manier waarop alles in elkaar steekt. De twee arbeiders zijn daar net zo verantwoordelijk voor.

Alle vier staan ze op hun eigen manier met lege handen. De manager verlangt naar de dood. Voor de twee arbeiders is stuurloos geweld de enige uitkomst.

Johan Doesburg regisseerde in een mooi, afgewogen ritme. Energiek trekken de twee arbeiders van leer. En in hun pogingen redelijk te blijven, vormen de twee anderen, de student en de gegijzelde manager, een fraai tegenwicht. Het is slecht gesteld met de wereld. Waren er maar meer zulke stukken die uitstijgen boven het gebruikelijke gemodder met relaties.Marian Buijs

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden