Iedereen en zijn moeder is homo

Onlangs werd ik rond etenstijd bij de ingang van de supermarkt aangesproken door een smal, bleek jongmens met een ernstige oogopslag: 'Mag ik u wat vragen? Hoe denkt u over homoseksualiteit?' Ik moet glazig gekeken hebben, want ik overwoog juist risotto versus gebakken aardappels; sowieso denk ik zelden na over homoseksualiteit, want tussen onze bonte verscheidenheid aan beschikbare erotische variaties is dat tenslotte verreweg een van de gewoonste.

Beeld Till Krech via Wikimedia

Ik bedoel, sommige mensen worden broeierig van zwangere dwergenvrouwtjes met één hooggehakt been of van een zeer dikke man die zich in een teddyberenpak heeft gehesen; over dat soort dingen denk ik vaak diep na, maar homoseksualiteit? Kom op zeg. Iedereen en zijn moeder is homo.

Het ernstige jongmens bleef mij vragend aankijken, dus riep ik: 'Ik vind het volkomen normaal!', waarop hij bevrijd glimlachte, maar toen ik verder liep, in gedachten alweer bij de risotto, ging hij voort: 'Wist u dat op homoseksualiteit in sommige landen de doodstraf staat?' Hij toonde me de wereldkaart, op een klembordje, met alarmerend rode vlakken; ja, dat wist ik, ja, dat vond ik vreselijk, maar ik zag niet in hoe ik, met mijn boodschappentas, zo gauw het heersend bewind in Soedan of Mauritanië kon ondermijnen, en ik had thuis een kip in de oven staan dus sorry... ja, dat begreep hij, en wenste me nog smakelijk eten ook.

De dag daarop stond hij er wéér, nu met een mutsje als Kuifje in de Zonnetempel, dat hem nóg weerlozer maakte. Naast hem stond de chronisch beschonken buurtwoesteling, zo'n verwarde straatschreeuwer met dokwerkerspostuur, felle ogen, borstelig gekkenhuiskapsel en blikken inferieur bier in alle zakken van zijn gele oliejas.

Ook aan hém had het ernstige jongmens blijkbaar gevraagd hoe hij over homoseksualiteit dacht, want de woesteling sprak juist luid: ' Ja, ik heb zelf liever een lekker wijf, maar iedereen moet vooral doen wat hij niet laten kan!' Dat vond Kuifje blijkbaar bemoedigend genoeg om zijn tekst over de doodstraf nog eens op te zeggen, weer met dat klembordje. Nou, daar schrok de woesteling van. 'Zijn ze nou godverdomme helemaal van de pot gerukt daar in Afrika? Waar bemoeien die teringlijers zich mee, iedereen moet toch godverdomme zélf weten waar hij zijn pik in steekt, ja, godverdomme, níét dan? Tyfuslijers...eikels...stelletje mongolen...' Aldus raasde hij voort, steeds bozer en onverstaanbaarder.

Het jongmens leunde een beetje opzij, tegen de rondvliegende speekselvlokken, maar toen de woesteling na zijn tirade briesend en rochelend verder stapte riep hij hem toch na, van onder dat mutsje: 'Dank u wel voor de steun!'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden