Iedereen aan de alg, is dat een goed idee?

Over de invloed van voeding op onze gezondheid. Deze week: Iedereen aan de alg, is dat een goed idee?

Beeld Eine van Strien

Met onze almaar groeiende wereldbevolking naderen we in 2050 de negen miljard (sommige schattingen houden het op tien, want ach, je kan er een miljardje naast zitten). Omdat de verwachting niet is dat wij tegen die tijd uitgebreid zijn gaan boeren op Mars, moeten we het met z'n negen miljard doen met wat de aarde ons te bieden heeft.

Dat zou weleens lastig kunnen worden als we evenveel dieren blijven eten als nu. Voedingswetenschappers, -filosofen en -technologen buigen zich graag over alternatieven.

Zoals de Maastrichtse hoogleraar tissue-engineering Mark Post die drie jaar terug met veel tamtam zijn kweekvleesproduct in de vorm van laboratoriumhamburger presenteerde. Of degenen die erop wijzen hoe eiwitrijk de volop beschikbare meelworm, krekel of sprinkhaan zijn. Al voorspelt voedingswetenschapper en filosoof Louise Fresco (ook bestuursvoorzitter van de Wageningen Universiteit) dat het vooral ons vee zal zijn dat insecten gaat eten en niet zozeer wijzelf.

Een derde categorie potentieel toekomstvoedsel is te vinden in zee: wieren en algen. René Wijffels, hoogleraar bioprocestechnologie aan de Wageningen Universiteit, verwacht dat we binnen vijf tot tien jaar allemaal aan de algen zullen gaan.

Wie nu denkt aan sushi of zeewiersalade heeft het mis. De in de Aziatische keuken gebruikte groen-, bruin- en roodwieren zijn macroalgen. Heus een prima (en duurzame) toevoeging aan ons dieet, want rijk aan eiwitten, meervoudige onverzadigde vetzuren en antioxidanten (de verzamelnaam voor stoffen als de vitamines E en C, bètacaroteen en spoorelementen als seleen en zink). Maar niet de oplossing voor de ophanden zijnde voedselschaarste. Al was het maar omdat we ook niet onbeperkt jodium (tamelijk aanwezig in zeewieren) kunnen eten. Zeker zwangeren, kinderen, nier- of schildklierpatiënten niet.

Nee, de toekomstalg is een eencellige, ook wel bekend als microalg. Wijffels: 'Microalgen zijn potentiële koolhydraat-, vitamineolie- of eiwitvervangers.' In de vorm van een grondstof voor allerlei voedingsmiddelen, bedoelt de hoogleraar. Het idee is dat grootschalige algenboerderijen een stuk minder milieubelastend zullen zijn dan het wegkappen van tropisch bos voor palmolie- of sojateelt: producten waar nu veel samengestelde voeding op leunt.

Algen stellen weinig eisen aan groeiomstandigheden en de potentiële opbrengst per hectare is veel hoger dan die van gewassen als koolzaad of palmolie, legt de hoogleraar uit. 'Eetbare algenolie moet een vervanger worden van palmolie en visolie. We kunnen het al maken, het is alleen nu nog niet rendabel genoeg. Maar ik denk dat dat over vijf jaar heel anders is.'

Gezond is het ook: algen bevatten behalve eerder genoemde antioxidanten veel omega 3-vetten. Dit essentiële vetzuur, dat ons lichaam niet zelf kan aanmaken, halen we nu vooral uit vis.

'Het wordt eigenlijk ten onrechte visolie genoemd', zegt Wijffels. 'Omega 3-vetten komen uit microalgen. Het zit in vis omdat vissen deze algen eten.'

Heeft u ook een vraag voor deze rubriek? Mail naar voeding@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden