Iedere etappe groeit Dumoulin in zijn leidersrol

Het was het weekeinde waarin Tom Dumoulin onderstreepte niet voor niets de roze leiderstrui te dragen. Zaterdag reed hij iedereen eraf op de slotklim, zondag remde hij het peloton af na de val van Quintana. De etappewinst ging zondag naar de Luxemburger Bob Jungels, maar het was Dumoulin die liet zien te groeien in zijn nieuwe rol.

Tom Dumoulin in de roze leiderstrui in de etappe van zondag.Beeld afp

De haag met fans voor de bus van Sunweb wordt naarmate de Giro vordert allengs dikker. Er klinkt zondagmorgen in het dorpje Valdengo al applaus als ploegmaten van Tom Dumoulin in de deuropening verschijnen. Als de rozetruidrager zelf zijn opwachting maakt, gaat gejuich op.

Hij zwaait even, slentert met een flesje water in de hand onder de luifel richting Laurens ten Dam, die journalisten te woord staat. 'Ben je al klaar?', vraagt hij. Anders wacht hij gewoon nog even, klassementsleider of niet. Verbazingwekkend kalm doorstaat hij de opwinding rondom het roze. Hij heeft geleerd van de ervaringen die hij vorig jaar in de Giro in het roze en het jaar eerder in de Vuelta in de rode leiderstrui heeft opgedaan. 'Je wordt na de finish geleefd, ja. Maar daarna kun je ontspannen op de massagetafel.' Zijn niet voorziene zege bij het Santuario di Oropo, zaterdag in de bossen van Piëmont, werd niet gevierd met spuitende champagne. Dumoulin bestelde een rood wijntje.

Niet overmoedig worden

Ook onderweg straalt hij rust uit. De ploeg had gisteren een aanval voorspeld van superdaler Vincenzo Nibali op een lastige afdaling in de slotfase van de etappe. Hij moet zich niet gek laten maken, niet overmoedig worden, was het advies van ploegleider Aike Visbeek. En zie hoe hij op gepaste afstand ergens rond de tiende plek in het peloton in de gaten houdt hoe de Italiaan zijn ploeggenoten voorin de groep met kanshebbers plaatst.

Maar tot een halsbrekende rit bergaf komt het zondag niet. Pas in de laatste kilometers, in de straten van Bergamo, volgt een serieuze ontsnappingspoging, juist als het weer een stukje bergop gaat. Maar als er even een gat ontstaat, heeft de Limburger het passende antwoord: hij rijdt er gewoon heen en eindigt als achtste in een groep van dertien. De Luxemburger Bob Jungels wint de etappe.

Iets eerder in de etappe voegt Dumoulin een dimensie toe aan zijn rol in de Giro: hij straalt nu ook autoriteit uit. Concurrent Nairo Quintana gaat tijdens een afdaling in een bocht onderuit en schuift door het grind. Verderop legt de drager van de roze trui in één handgebaar eventuele ambities van andere kanshebbers droog. 'Dit is geen manier om tijd te winnen van een tegenstander. Ik weet dat soms de race doorgaat, maar dit was een goed moment om de wedstrijd even stil te leggen.' Of hij verwacht dat Quintana hetzelfde zal doen als Dumoulin tegen het asfalt gaat? 'Het zal van de situatie afhangen. Ik verwacht niets.'

Tom Dumoulin houdt het hoofd koel in de etappe van zondag.Beeld afp

Meer lezen?

Wielrenner Tom Dumoulin staat voor een zware week. Maar als het loopt zoals hij heeft bedacht, kan hij het aan.

Dat de droom van Dumoulin de komende week kan uiteenspatten op de flanken van het hooggebergte, is een scenario waarmee hij zelf nog steeds rekening houdt. Maar afgelopen zaterdag, bij het heiligdom in Piëmont, herschreef hij alvast een passage in het naslagwerk van de vaderlandse wielerhistorie: na Jan Janssen en Joop Zoetemelk was hij de derde Nederlander die in een leiderstrui een ritzege in een grote ronde bijschrijft.

Maar belangrijker dan dat was de morele dreun die hij hiermee uitdeelde aan zijn belangrijkste belagers: Quintana, Nibali en Thibaut Pinot. Ze verloren kostbare seconden de Colombiaan 14, de Fransman 35 en de Italiaan 43. En dat uitgerekend op terrein waarvan ze vooraf moeten hebben gedacht er alvast wat tijd terug te winnen: een klim van 11 kilometer lengte, met op enkele stukken hellingen van wel 13 procent.

Tom Dumoulin wist beter. Zo'n aankomst ligt hem wel. Een lange vlakke aanloop, afgesloten door één klim, waarop hij zo'n twintig minuten voluit kan gaan. Achteraf verklaarde hij dan ook dat hij geen moment in paniek was geweest. 'Ik kan dit goed.'

Dumoulin zondag temidden van zijn teamgenoten.Beeld afp

Demonstratie van kracht

Dat bleek. Hij raasde de laatste 8,5 kilometer in een tijd die slechts 15 seconden langzamer was dan het tempo waarmee Marco Pantani in de Giro van 1999 omhoog snelde. Destijds greep de piraat na kettingproblemen alsnog de zege, enkele dagen later werd hij uit koers genomen met een te hoge hematocrietwaarde. 'Ik had al het gevoel dat het snel ging', zei Dumoulin zaterdag.

Het was een demonstratie van kracht die de Gazzetta dello Sport gisteren aanzette tot rekenarij. De Nederlander reed over de laatste 10 kilometer met een gemiddelde snelheid van 25,3kilometer per uur naar boven, overbrugde een hoogteverschil van 1.675 meter en trapte daarbij een vermogen van ruim 460 watt. Volgens de krant is dat, gelet op zijn lichaamsgewicht van zo'n 70 kilo, 'buiten het alledaagse'. 'Ruim boven de grens van wat fysiologen zien als een vermogen dat voor enkele uitverkorenen is weggelegd.' Monsterlijk, oordeelde de Gazzetta.

De opdracht was geen tijd te verliezen. Maar toen hij een aanval van Quintana kon pareren door min of meer zijn eigen tempo vast te houden, met als uitkomst dat hij hem weer opraapte, wist hij dat er meer in zat. Dumoulin besloot vol gas te geven. Nibali moest al vrij snel terrein prijsgeven en in de slotfase zag ook Quintana tot zijn ontzetting de Nederlander wegrijden. In de sprint klopte hij nog de Rus Ilnoer Zakarin. 'Ik had nog wat over.'

Tom Dumoulin na zijn etappewinst op zaterdag.Beeld TDW

Quintana likte zijn wonden. Zijn ploeg Movistar had tevergeefs geprobeerd de koers in handen te nemen. 'Dit ging niet zoals verwacht. We hebben gezien hoe sterk de leider is.'

De rust leidt bij Dumoulin nog niet tot een overdosis aan zelfvertrouwen. Hij bekende een beetje op te zien tegen de slotweek, met reuzen in de Dolomieten en de Alpen als hindernissen. Hij verwees nog maar eens naar de Vuelta van 2015, waarin hij in de slotfase door het ijs zakte. 'Qua klimmen is de Giro nog niet eens halverwege. Quintana en Nibali zijn vaak sterk in de laatste week. Ik moet dat nog bewijzen.'

Lees ook

Al vroeg in de Giro verloor Tom Dumoulin zijn steun en toeverlaat Wilco Kelderman. Waarin schuilt de onschatbare waarde van de meesterknecht? (+)

Gaat Tom Dumoulin de Giro winnen? Waarom wel en waarom niet. (+)

Slim, kritisch, leergierig: een exponent van nieuwe generatie wielrenners. Lees hier het profiel van Dumoulin. (+)

Tom Dumoulin transformeerde van fladderaar tot ronderenner. De Maastrichtenaar over het stappenplan waarmee hij de Giro kan winnen. (+)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden