Idylle

Een voormalige boerderij in de rivierduinen langs de IJsel, achteloos mooi, laat de fantasie op hol slaan

Het was een heldere, schitterende najaarsdag met voor de vorm een enkel wolkje aan de lucht. Ik liep door de rivierduinen langs de IJssel. De rivier had ’s ochtends nog gedampt na de koude nacht, maar stroomde nu weer gemoedelijk, bijna zomers voort.
Opeens sloeg mijn fantasie op hol.

Dat kwam door een voormalige boerderij die daar achteloos mooi stond te wezen in een gebied dat tot natuur was omgedoopt – verboden voor onbevoegden. Mijn metgezel wees me op een bekerzwam, maar ik kon mijn ogen niet van de boerderij afhouden, het enige huis in de wijde omtrek. Het huis was bewoond, bezet zou ik bijna zeggen.

Vreemd hoe sommige mensen, zonder zelf iets te veranderen, opeens in een idylle terecht komen.

Ik stelde me voor hoe ik daar zou wonen, in dat grote, rommelige pand met een paar bomen eromheen, met een wild, bloemrijk gazon ervoor, zonder hek, met de hele rivierduin voor mezelf, met uitzicht op de rivier en zijn voorbijglijdende binnenschepen.

Ik zou hier niet alleen gaan wonen, er was plaats voor tien. En voor nog wat logés af en toe. We zouden hier met een paar stellen kunnen wonen, kinderen geen bezwaar. Een paar beesten erbij, een moestuintje, een schommel, klaar.

We zouden nooit ruzie maken, zeker niet over afwassen, opruimen, opknappen, lawaai, geld betalen.

Ik zou een studio inrichten, met een drumstel, een gitaar en een piano. Met een groot Perzisch tapijt op de grond. Een paar keer per week zou ik muziek maken met vrienden. Harde, grof besnaarde, maar melodieuze gitaarmuziek. Ik zou trouwens ook een oude pick-uptruck kopen, liefst een Peugeot. Het zou net de ranch van Neil Young zijn.

Daarnaast zou ik schrijven en uit het raam staren, naar de IJssel. Niet al te veel schrijven, alleen maar mooie dingen. Ik zou ook veel lezen. En hardlopen. En ik zou met vrienden naar het nabijgelegen ooibos gaan, en naar de vogelrijke nevengeul van de IJssel.

Een keer in de week boodschappen doen – met de pick-uptruck – in de nabij gelegen stad, Zwolle.

In de weekenden zou het altijd feest zijn met veel gasten. Er zou heel veel liefde zijn. En ook wilde en minder wilde seks. Daar zouden geen relatieproblemen uit voortkomen.
Zomers zouden we grote tuin- en duinfeesten organiseren, met kampvuurtjes en muziek erbij.
Op rustige dagen zouden we buiten eten, aan lange tafels. In het rode avondlicht zouden we rosé drinken en belangrijke gesprekken voeren.

Konijntjes zouden ons aanstaren.

Af en toe een boot op de IJssel.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.