Identiteitsgevoel

'Als ik in het heden opgroeide, zou ik misschien hetzelfde denken als de jongeren van nu, en voortdurend lopen te twitteren'

'De vrouwen nemen de boel over', luidt de covertekst van HP/De Tijd. De uitspraak is van schrijver Herman Brusselmans, die vorig jaar na twintig jaar werd verlaten door zijn lief, Tania. De gemoedstoestand van Brusselmans levert een prima interview op, doordrenkt van vrouwenhaat. Vrouwen zijn niet grappig en kunnen ook niet discussiëren, vindt de schrijver. 'Vrouwen discussiëren nooit met elkaar, zij wisselen informatie uit: 'Gisteren ging ik naar de winkel', of: 'Mijn zoon zei kanariepiet.' 'Nou, mijn zoon zei twee kanariepieten.'


Erger nog, echte mannen bestaan niet meer. 'Negentig procent van de Nederlandse en Belgische voetballers is homo. Al die tatoeages en oorringetjes, het klopt niet.'


Dit alles wordt trouwens mede veroorzaakt door de pil, 'waardoor al dat oestrogeen in de rivieren stroomt. Want daarin komt de zeik van die wijven terecht, en uiteindelijk in het drinkwater. Over vijftig jaar hebben alle mannen tieten.'


De raden van commissarissen worden ondanks deze zorgelijke ontwikkeling nog steeds gedomineerd door mannen zónder tieten, blijkt uit een reportage in Vrij Nederland. Vrouwen zijn in die raden zwaar ondervertegenwoordigd. Hoe dat komt? Henriëtte Prast, lid van de raad van toezicht van de AFM: 'Feit is dat mannen zichzelf meer overschatten dan vrouwen. Dat is allemaal wetenschappelijk aangetoond, en dat had ook een evolutionaire functie: mannen die geen lef hadden, plantten zich niet voort.' Vrouwelijke commissarissen zijn gemiddeld hoger opgeleid, zegt Prast, maar 'vrouwen geven misschien makkelijker toe waarvan ze geen verstand hebben en zeggen: 'Dan ga ik wel op cursus'.'


Minder grappig dan Brusselmans, maar aangrijpender, is het interview met Hella Haasse in De Groene Amsterdammer. Het is het afscheidsinterview, 'mijn zwanenzang', van wat volgens De Groene 'de grootste schrijver' is die Nederland nog heeft. Haasse (1918) hoort er niet meer bij, stelt ze vast. 'Als ik in het heden opgroeide zou ik misschien hetzelfde denken als de jongeren van nu, en voortdurend lopen te twitteren, maar wat een waanzinnig leven lijkt me dat. Dat je identiteitsgevoel is opgebouwd uit het versturen en ontvangen van zinloze berichten.' Het gevaar hiervan, vindt Haasse, is het afsterven van de verbeeldingskracht, 'de jus van het leven'.


Wie deze verregende zomer nog naar afleiding zoekt, kan terecht in Nieuwe Revu, met tips voor de beste overdekte terrassen, tropische thuisfeesten en workshops in 'de fijnbesnaarde kunst van het tenenlezen'. Het is sowieso nogal een zomerig nummer, met een reportage over Nederlandse zakenmannen in Lloret en de vaststelling van een Revu-verslaggever dat het, in tegenstelling tot wat De Telegraaf schreef, achter de douane op Schiphol helemaal niet wemelt van de Oost-Europese prostituees op zoek naar eenzame zakenreizigers met vertraging. Weten we dat ook weer.


Gelukkig gaat het in Elsevier gewoon over geld. De eurocrisis natuurlijk, maar ook een infographic die laat zien wat 'de gemiddelde openbare ruimte' nou eigenlijk kost. Een prullenbak kost bijvoorbeeld 500 euro, het legen 1,20 per keer. En een 'nietje' om een fiets tegenaan te zetten kost 50 euro. Koopje, toch?


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden