Icarus

Helaas legt Lindelauf te veel nadruk op de angst om een kind los te laten.

Waar scholieren blindelings hun weg vinden in de wirwar van gangen en lokalen, is een grote school voor vreemden een labyrint met een kluwen aan tafeltjes. Niet vreemd dus dat De Toneelmakerij dit klassendoolhof als uitgangspunt neemt voor een vrije bewerking (voor scholen) van de Griekse mythe over uitvinder Daedalus en zijn zoon Icarus. Daarin ontwerpt de geniale Daedalus in opdracht van koning Minos een ingenieus labyrint als gevang voor de gevreesde Minotaurus (half mens, half dier). Uitvinder en zoon worden echter zelf opgesloten in het doolhof. Met vleugels van hout, veren en was weten ze te ontsnappen. Icarus slaat de waarschuwing van zijn vader echter in de wind en vliegt uit overmoed te dicht bij de zon. Zijn vleugels smelten en Icarus eindigt in zee.


Toneelschrijver Benny Lindelauf zoomt voor Icarus, het vliegen is allang begonnen (6+) in op de weerbarstige vader-zoonrelatie. De eerste wil zijn kind stevig opvoeden zonder het bang te maken, de tweede verkiest zijn eigen grillige groeicurve. Samen dwalen ze langs de schooltafeltjes met toeschouwers. Vader met een rugzak vol krijtjes en meetinstrumenten, zoon in pyjama op rubber laarzen. Tot blijkt dat ze zijn verdwaald. Daedalus laat Icarus achter. Die valt in slaap en droomt naargeestig van koning Minos en zijn Minotaurus.


Lindelauf schiet in zijn bewerking heen en weer tussen het perspectief van de overtuigde vader en de naïeve 'Iek'. Spijtig genoeg slaat Lindelauf meer door naar de ouderlijke angst om een kind los te laten dan naar de herkenbare vertwijfeling van Icarus: bang en braaf zijn of stoer en overmoedig? Handgemaakte vleugels zorgen nog even voor een fraai slot, maar het neerstorten - toch de levensles van Icarus - komt niet aan bod. De moraal blijft hangen in vaders ongerustheid.


Ook negeren de acteurs grotendeels de voor de hand liggende interactie met het publiek. Hun doolhof bestaat nota bene uit tafeltjes mét leerlingen. Pas als kinderen een touwtje mogen vasthouden (de draad van Ariadne) raken ze betrokken bij het spel. Dat kunnen de acteurs in deze regie van Muriël Besemer meer uitbuiten.


Nu varen Peter van Heeringen (Daedalus) en Tijs Huys (Iek) vooral op hun enthousiaste en muzikale manier van spelen. Zolang ze ruziënd dwalen, werkt dat innemend. Maar in zijn nachtmerriecreaties van stier en koning slaat Van Heeringen een te theatrale toon aan. Dan vergeet hij even dat een kleine klas nu zijn podium is.


Vanaf 6 jaar. 11/3, De Krakeling, Amsterdam. Tournee (ook op scholen). toneelmakerij .nl Icarus, het vliegen is allang begonnen door De Toneelmakerij

Waar scholieren blindelings hun weg vinden in de wirwar van gangen en lokalen, is een grote school voor vreemden een labyrint met een kluwen aan tafeltjes. Niet vreemd dus dat De Toneelmakerij dit klassendoolhof als uitgangspunt neemt voor een vrije bewerking (voor scholen) van de Griekse mythe over uitvinder Daedalus en zijn zoon Icarus. Daarin ontwerpt de geniale Daedalus in opdracht van koning Minos een ingenieus labyrint als gevang voor de gevreesde Minotaurus (half mens, half dier). Uitvinder en zoon worden echter zelf opgesloten in het doolhof. Met vleugels van hout, veren en was weten ze te ontsnappen. Icarus slaat de waarschuwing van zijn vader echter in de wind en vliegt uit overmoed te dicht bij de zon. Zijn vleugels smelten en Icarus eindigt in zee.


Toneelschrijver Benny Lindelauf zoomt voor Icarus, het vliegen is allang begonnen (6+) in op de weerbarstige vader-zoonrelatie. De eerste wil zijn kind stevig opvoeden zonder het bang te maken, de tweede verkiest zijn eigen grillige groeicurve. Samen dwalen ze langs de schooltafeltjes met toeschouwers. Vader met een rugzak vol krijtjes en meetinstrumenten, zoon in pyjama op rubber laarzen. Tot blijkt dat ze zijn verdwaald. Daedalus laat Icarus achter. Die valt in slaap en droomt naargeestig van koning Minos en zijn Minotaurus.


Lindelauf schiet in zijn bewerking heen en weer tussen het perspectief van de overtuigde vader en de naïeve 'Iek'. Spijtig genoeg slaat Lindelauf meer door naar de ouderlijke angst om een kind los te laten dan naar de herkenbare vertwijfeling van Icarus: bang en braaf zijn of stoer en overmoedig? Handgemaakte vleugels zorgen nog even voor een fraai slot, maar het neerstorten - toch de levensles van Icarus - komt niet aan bod. De moraal blijft hangen in vaders ongerustheid.


Ook negeren de acteurs grotendeels de voor de hand liggende interactie met het publiek. Hun doolhof bestaat nota bene uit tafeltjes mét leerlingen. Pas als kinderen een touwtje mogen vasthouden (de draad van Ariadne) raken ze betrokken bij het spel. Dat kunnen de acteurs in deze regie van Muriël Besemer meer uitbuiten.


Nu varen Peter van Heeringen (Daedalus) en Tijs Huys (Iek) vooral op hun enthousiaste en muzikale manier van spelen. Zolang ze ruziënd dwalen, werkt dat innemend. Maar in zijn nachtmerriecreaties van stier en koning slaat Van Heeringen een te theatrale toon aan. Dan vergeet hij even dat een kleine klas nu zijn podium is.


Vanaf 6 jaar. 11/3, De Krakeling, Amsterdam. Tournee (ook op scholen). toneelmakerij .nl Icarus, het vliegen is allang begonnen door De Toneelmakerij

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden