Column

I'm sorry, but I don't speak Dutch

Meningen

Somberman heeft meningen over van alles en nog wat, maar meestal houdt hij ze voor zich. Zijn ervaring is dat als hij een keer zijn mening uit de toehorenden hun schouders ophalen, smalend glimlachen of zeggen dat ze hem niet verstaan en dat hij luider moet spreken. Maar aan stemverheffing heeft hij een broertje dood. Hij praat zoals hij praat en dat zullen ze voor lief moeten nemen. Anders kopen ze maar een gehoorapparaat.

Soms vloeit zo'n mening uit in een veroordeling. Zo is hij lang niet mals over sommige politici maar ook willekeurige voorbijgangers kunnen, als hij in een gewoonlijk slechte bui is, op scherpe kritiek rekenen. Laatst sprak hij een passant aan met de woorden: 'Wat heb jij een krankzinnig smakeloze hoed op!' De passant glimlachte beleefd naar hem en zei: 'I'm sorry, but I don't speak Dutch.' Dit bracht Somberman van zijn stuk en met een 'Laat maar, uh... leave but' liep hij verder.

In de supermarkt werd hij een keer bijna omver gelopen door een groepje vrolijk elkaar duwende jongeren. Zich de woorden herinnerend van een oudtestamentisch gevormde kennis schreeuwde hij hen na met 'Tuig van de richel! Vee van Laban', maar ze trokken het zich niet aan. Waarschijnlijk vonden ze zo'n woedende man 'gaaf' of 'vet' of 'cool'.

's Avonds thuis maakt hij zijn avondmaaltijd klaar, bestaande uit twee tosti's met beschimmelde kaas en bedorven ham. Daarna zet hij zich voor de spiegel en scheldt zichzelf uit voor 'prul' en 'uilskuiken' 'waardeloos tiep' en 'oliebol'.

Dan naar bed en wakker liggen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.