Huwelijk tussen Campert en de Volkskrant, Weimar in Italië en de talent-Tegel

Schrijver Remco Campert. Beeld anp

Beetje troost

Toen ik Remco Campert voor het eerst sprak - het was in bodega Keijzer, niet ver van zijn huis - vertelde hij over zijn lange band met de Volkskrant, zijn nu wel iets krimpende wereld en de toekomst die hij als columnist voor zich zag: steeds kleiner in zijn onderwerpkeuze. 'Ik ga langzaam oplossen in het niets', nam hij zich voor. 'Als wij daar dan maar getuige van mogen zijn', verzocht ik namens de lezers. Toen volgden nog vele jaren van geweldige columns. Op zeker moment bracht hij voor onze achterpagina tot genoegen van velen zelfs zijn Somberman weer tot leven. En via de poëzie die hij de laatste jaren in Sir Edmund besprak, ging het over de grote zaken in het leven. Hoezo oplossen in het niets?

Toen kwam het bericht van Camperts vrouw Deborah dat ik hoopte nooit te ontvangen: Remco is te moe om nog te schrijven en stopt ermee. We gaven er op verzoek geen ruchtbaarheid aan, maar deze week kwam het langs andere weg naar buiten. Ik heb Deborah uiteraard gezegd dat als Remco zich beter voelt en de geest krijgt, hij de draad gewoon weer kan oppakken. Gezien zijn woorden over de Remington-typemachine van vandaag kunnen we daarop blijven hopen. Dat biedt een beetje troost. Deborah meldt dat hij af en toe weer als vanouds wijn drinkt en rookt, en haar nu zelfs verslaat met Scrabble, in tegenstelling tot het verleden. Maar vooralsnog moeten we ervan uit gaan dat er een einde komt aan de weergaloze Volkskrant-carrière van Remco Campert - hij omschrijft het zelf als een huwelijk (langer dan zijn andere huwelijken, merkte Deborah op). Die vergelijking is passend. De Volkskrant-lezers hebben hem in hun harten gesloten, zoals bleek uit de vele reacties. Hij heeft hen decennia lang ontroerd, vermaakt, aan het denken gezet en laten lachen. Daar zijn we hem heel dankbaar voor.

Weimar in Italië

Nu de wat jongere medewerkers. Jarl van der Ploeg (30) maakte zijn eerste verkiezingen mee als correspondent in Italië, en wat voor: het politieke establishment werd weggevaagd, linkse en rechtse populisten wonnen maar kunnen niet met elkaar. Een vleugje Weimar in het land dat wij liever associëren met levenskunst en elegantie. In een podcast voor het Volkskrantgeluid kunt u hem over deze tegenstelling horen vertellen: tussen het prachtige Italië dat wij als toeristen kennen en de armoede en het bestuurlijk onvermogen die hij in zijn verhalen voor de verkiezingen beschreef. Hij koos geweldige voorbeelden, die u beslist moet teruglezen, zoals het stadje waar door gesjoemel met overheidssubsidies een onafgebouwd polostadion staat terwijl er geen polospeler woont, het bergdorp met 9 bejaarde inwoners dat 50 asielzoekers kreeg en de banketbakker die 8 kinderen en 4 kleinkinderen moet voeden van 45 euro per dag en zijn baan verliest.

Tegelnominaties

Ten slotte meld ik met trots dat Timo Nijssen (22) is genomineerd voor de talent-Tegel. Dat is de categorie van de belangrijkste journalistiekprijs die is bestemd voor jong talent. Het verheugt mij bijzonder dat Volkskrant-journalisten nu al voor het zevende jaar op rij tot de drie genomineerden in deze categorie behoren. Timo studeert zelfs nog. Het uitstekende onderzoek waarmee hij is genomineerd deed hij als stagiair op onze crossmediaredactie. Het uitgangspunt: waarom je in Nederland een flesje water uit Hongkong kunt kopen voor 59 cent (en hetzelfde water daar meer kost). Voor de interview-Tegel zijn freelance-journalisten Misha Wessel en Thomas Blom genomineerd, met hun onthullende interview met een dopingarts dat in het Zaterdag-katern van de Volkskrant stond.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden