Huub Stapel en Carine Crutzen leveren vuurwerk

THEATER


De Kus


Toevallig treffen brengt levens overhoop.

Leiden - Een voorstelling, opgedragen aan een provincie, dat maak je zelden mee. Limburg mag er blij mee zijn. Regisseur en toneelschrijver Ger Thijs (1948, Ubach over Worms) cre-eerde een fraai portret van een toevallige ontmoeting tussen een man en een vrouw tijdens een stevige wandeling door het Geerendal. De eerste, cabaretier van beroep, is op weg naar het kerkdorp Scheulder en doet ondertussen aan 'denkwandelen': tussen koe en ree brainstormen over een nieuw programma. De tweede, rentenierend apothekeres, loopt een soort minibedevaart, in de naïeve hoop de scanuitslag in de bruine envelop op de plaats van bestemming - ziekenhuis Heerlen - alsnog positief te beïnvloeden.


Het is een bekend toneelmatig uitgangspunt: een treffen tussen twee onbekenden die in korte tijd elkaars verleden overhoop halen. Soms is er nog een derde in het spel, zoals laatst bij Hein van der Heijdens tragikomedie Lente, waarin Anne-Wil Blankers en Edwin de Vries elkaar leren kennen op een kerkhof.


In De Kus van Thijs blijft het bij twee personages en is de omgeving pastoraal. Uitkijkend over het publiek beschrijven Huub Stapel en Carine Crutzen vanaf een bankje vergezichten met vakwerkboerderijtjes. De eerste, geboren en getogen in Tegelen, speelt een thuiswedstrijd; hij goochelt met zijn zachte g. Stapel krijgt bovendien van Thijs hilarische antwoorden in de mond gelegd - hij speelt tenslotte een cabaretier. Crutzen begint stuurs. Haar personage vraagt daarom: een gesloten vrouw die worstelt met het tonen van gevoelens en vastzit in een zwijgzaam huwelijk. Een grafkelder, zo omschreef haar dochter het ouderlijk huis voordat ze vertrok naar Guernsey. Dát het zo droevig is bij haar thuis, horen we natuurlijk pas tegen het eind.


Het rendez-vous verloopt hortend en stotend. Ze trekken samen op maar botsen even hard door contrasterende karakters. De pijnlijke opmerkingen zijn niet van de lucht. Maar altijd volgt een grappige ontlading. Stapel pakt uit met melancholieke en moorddadige gedachten; de voormalig apothekeres snakt naar een grootse apotheose.


Thijs heeft De Kus sober geregisseerd, tegen een strak decor van oplichtende blokken. Simpele black-outs met accordeonmuziek en later elektrische gitaar, markeren de scènes. Het vuurwerk komt van deze twee mooie acteurs waarbij Stapel zich volledig op zijn gemak voelt in zijn vonkende rol. Met wens- en angstbeelden houdt hij voortdurend vlammetjes bij onzichtbare lontjes. Waar hij in zijn vak als komiek faalt, slaagt hij in het regisseren van het slotakkoord van deze vrouw. Crutzen is beresterk als ze haar kwetsbare borst zachtjes toespreekt. Zo wordt deze bijzondere ontmoeting intiemer en intiemer om uiteindelijk hartstochtelijk uit elkaar te spatten. Een foute titel en misschien één tongzoen te veel, maar verder is deze Kus een dapper 'rondje om de Geul' als symbool voor de reis van vijftigers door leven en liefde.


Annette Embrechts


De Kus door Hummelinck Stuurman. 29/1, Leidse Schouwburg. Tournee t/m 14/6. toptheater.nl


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden