Huiveren met de windscepticus

Deze week stuurde Kees le Pair weer eens een mailtje naar de krantenredacties. Le Pair is eerbiedwaardig oud-directeur van onder meer het natuurkundebolwerk FOM en fervent tegenstander van windmolens. Onder aan zijn mailtje schreef hij: Lees en huiver.


Vorig jaar rond deze tijd stuurde Le Pair ook een oekaze rond over windmolens. Hij had toen, achter een berg aannames, berekend dat windmolens het rendement van fossiele centrales zo benadelen dat de CO2-uitstoot niet daalt maar stijgt. Die bewering berustte op drijfzand - het enige wat Le Pair ermee bewees is dat hij een fervent tegenstander van windmolens is.


Dit jaar gooit hij het over een economische boeg. Een mede-tegenstander, Fred Udo, heeft uitgerekend wat de 150 windmolens kosten die boven Schiermonnikoog in zee komen. Vervolgens extrapoleert hij dat naar de wind-op-zeeplannen voor de komende tien jaar (Schiermonnikoog keer tien) en concludeert hij dat de stroomprijs voor consumenten 12 cent per kilowattuur gaat stijgen. Dat is 150 procent boven op de kale energieprijs nu.


Udo neemt in zijn scenario aan dat consumenten de groene meerkosten moeten opbrengen en grootverbruikers gespaard blijven. Tot dusver is dat een realistisch scenario. Verder kloppen de berekeningen niet helemaal, maar de boodschap klopt wel.


Dat is geen nieuws: al bij de subsidiebeschikking in 2009 was duidelijk dat deze vorm van energie 18 cent per kilowattuur zou kosten (fossiele stroom kost 6 cent). Maar het kan geen kwaad die getallen weer eens doorgerekend te zien. Groen is niet gratis. En windsceptici hebben niet altijd ongelijk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden