Huisdier krijgt 'euthenasiekamer'

Wie voor de pijnlijke beslissing staat om zijn hond of kat te laten inslapen, kan sinds kort terecht in de stijlvol ingerichte 'euthanasiekamer' van de universitaire kliniek voor gezelschapsdieren in Utrecht....

'We richten de kamer sfeervol in: geen kille tl-buizen maar gedempt licht, een bank om even rustig op bij te komen als het net achter de rug is. Ook komt er een koffiezetapparaat. Mensen moeten even rustig en ongedwongen afscheid kunnen nemen van hun trouwe huisdier', vertelt N. Endenburg, klinisch psycholoog van de faculteit Diergeneeskunde in Utrecht.

Om een deel van de kosten van de euthanasiekamer terug te verdienen, bedacht Endenburg het plan om condoleancekaartjes aan dierenartsen te verkopen. 'De dokter kan een cliënt zo'n rouwkaart met een persoonlijke boodschap sturen. Bijvoorbeeld dat hij met ze meeleeft, maar dat het de juiste beslissing was om de hond of kat in te laten slapen.' Inmiddels zijn er al duizenden kaarten verkocht, gemaakt door studenten diergeneeskunde en dierenartsassistenten.

Als een huisdier zo oud en ziek is dat een spuitje onvermijdelijk lijkt, kan het baasje op steun van de pedagoge rekenen. 'We hebben nu een kat op de intensive care met een slecht hart. De eigenaar zet alles op alles om het dier in leven te houden. Maar als de bloedwaardes niet in orde zijn, zal ik de man op verzoek van de arts rustig voorbereiden op het onvermijdelijke.'

Ook aan nazorg is gedacht. Endenburg begeleidt momenteel zeven mensen die hun huisdier hebben laten inslapen. 'Ze kunnen elke week maximaal een uur bellen of bij me langskomen. Dat is service van de zaak, kost verder niets.' Endenburg praat met de nabestaanden over hun verdriet en eventuele plannen om een nieuw beest in huis te halen.

'Als je huisdier overlijdt, hebben mensen weinig begrip voor je verlies. Er wordt zo gauw gezegd dat je in het asiel maar snel een nieuwe hond moet uitzoeken. Maar zo simpel ligt dat niet, hoor. Uit onderzoek blijkt dat Amerikanen gemiddeld tien maanden rouwen om het verlies van hun hond of kat. Ik dacht dat het in Nederland met drie tot vier maanden wel gebeurd zou zijn, maar ook hier blijkt het achtenhalve maand te duren. We zijn dus niet zulke nuchtere binnenvetters als vaak wordt gedacht.'

De liefde voor een dier kan heel ver gaan, weet Endenburg uit haar gesprekken. 'Sommige mensen bekennen me met het schaamrood op hun kaken dat ze de dood van hun hond erger vonden dan van hun moeder.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden