Huisdealer regelt wel een ‘kuurtje’ via internet

Het idee om in sportscholen op doping te gaan controlen, wordt sceptisch ontvangen. ‘Moet iedereen die in een maand van zeventig naar tachtig kilo gaat nu zijn plas inleveren?’..

Een doorgewinterde sportschoolbezoeker merkt vrij snel dat een sporter stimulerende middelen neemt. Eerst komen de puisten op de rug, daarna volgt een scheiding. Op de Noord-Hollandse sportschool, waar maandag aan het begin van de avond de meeste toestellen bezet zijn, houden de ‘schone’ sporters er een lijstje van bij: wie gebruikt, zeggen ze, gaat per definitie bij zijn vrouw weg.

Dat komt door de uitwerking van ‘de kuurtjes’, zoals het gebruik in sportschooljargon heet, op de psyche van de sporters. Die gaan zich door de spierversterkers anders gedragen. Ze ontlenen status aan hun nieuwe uiterlijk, ze worden agressiever, ze hebben altijd zin in seks.

De acne is slechts een van de lichamelijke ongemakken. Ook leverstoornissen, hart- en vaatziektes en afbraak van het afweermechanisme zijn het gevolg. Op de sportschool kennen ze bezoekers die na jaren gebruiken altijd ziek zijn, soms zelfs in het ziekenhuis belanden. Niet dat die voorbeelden tot nadenken stemmen: ‘Luister, ik leef nu’, klinkt het maandagavond tijdens het bankdrukken en het kniebuigen.

CDA-Kamerlid Atsma wil sporters tegen zichzelf beschermen door in fitnesscentra op doping te gaan controleren. Een slecht doordacht plan, meent Tom, die vier keer per week de sportschool bezoekt. ‘Moet iedereen die in een maand tijd van zeventig naar tachtig kilo gaat zijn plas inleveren?’

Kuurtjes zijn probleemloos via internet verkrijgbaar. Zo biedt de website van eurosteroids een lange lijst met ‘breedmakers’, in prijs variërend van 230 tot 830 euro.

Wie advies wil, kan op de sportschool van Tom terecht bij huisdealer André, een forse dertiger, die op verzoek ampullen of tabletten via internet bestelt. Maar niet zomaar. Je moet hem kennen, zeggen de sporters, en hij moet zijn afnemers vertrouwen. ‘Anders bestaat er kans op verlinken.’ Gebruik van stimulerende middelen is weliswaar niet verboden, maar de handel wel. Die handel levert André af op de parkeerplaats om de hoek. Verkoop in de sportschool mag niet van de eigenaar. Die ontloopt zo medeverantwoordelijkheid.

Ook uit professionele hoek komt kritiek. Ronald Wouters van brancheorganisatie Fitvak noemt de CDA-plannen ‘lachwekkend’. Van de 1,9 miljoen Nederlanders die een sportschool bezoeken, komen de meesten een uurtje steppen, zegt hij. ‘Moeten die allemaal worden gecontroleerd?’

Ook Bart Coumans van het Nederlands Centrum voor Dopingvraagstukken (NeCeDo) vreest praktische problemen. Een sportschool kan een sporter alleen wegsturen als een verbod op dopinggebruik in de huisregels staat. ‘Het lijkt me nogal een zwaar middel voor een mager resultaat.’

Voorzitter Robbert Wolters van de Koninklijke Nederlandse Krachtsport en Fitnessfederatie (KNKF) vindt het zinloos om het gebruik van een kleine groep recreanten aan te pakken. ‘Zij doen niet aan wedstrijden mee, dus van competitievervalsing is geen sprake.’

‘Dopingmiddelen zijn medicijnen die zijn goedgekeurd. Het medicijn waarmee je de kwaliteit van leven van een aids-patiënt verbetert, is hetzelfde dopingmiddel waarmee een sporter vijf kilo spiermassa kan opbouwen.’ Hij vindt dat sprake is van een dubbele moraal. Vet laten wegzuigen of borsten vergroten is acceptabel, maar gebruik van anabolen om er mooier uit te zien, niet.

Tom, overtuigd tegenstander van doping, probeert vooral jonge sportschoolbezoekers te waarschuwen. De website eurosteroids vermeldt bij testabol (een te injecteren vorm van testosteron) dat het slechts ‘beperkt schadelijk’ is voor de lever. Het lijkt hem afschrikwekkend genoeg. Maar velen willen sneller gaan dan eiwitshakes, voedingssupplementen en een strak trainingsschema kunnen bieden. ‘Ik zie het gebeuren: ze trainen in een groep, een gaat gebruiken, duwt kilo’s meer de lucht in en dan gaan ze allemaal om.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden